Andrzej Marian OPIOŁA

płk mgr inż. Andrzej Marian OPIOŁA
(31.07.1950r. – 04.04.2023 r.)

________W dniu 14 kwietnia 2023 r. w wypełnionym kościele pw. św. Józefata o g. 13,15 rozpoczęła się msza święta żałobna w intencji naszego Kolegi. Obok  księdza koncelebranta i syna Zmarłego, pożegnał  Go kol. Jerzy Gąska. Oto treść jego wystąpienia:
________„Cześć Andrzeju! Jeszcze niedawno w głowie by mii nie powstało, że będę tutaj stał obok Twoich bliskich , koleżanek, kolegów i licznych znajomych i mówił  do Ciebie, wspominając czasy, gdy łączyło nas braterstwo służby z użyciem słowa „był”.
Pamiętasz chyba nasze wspólne sześć lat w tej samej jednostce wojskowej. Problemy związane z pracą, wyrzeczeniami i wysiłek wkładany w rozwiązywanie problemów jakie stawiane były przed nami. Miałeś liczne talenty i charyzmę, która dana jest jedynie nielicznym, a bez której trudno zasłużyć na miano dobrego odpowiedzialnego dowódcy i dobrego człowieka. Pułkiem dowodziłeś prawie 10 lat, przez wiele lat stawałeś na najwyższym stopniu podium w rywalizacji takich oddziałów. Musiałeś być zawsze najlepszy, to Cię cechowało. Pozostawiłeś po sobie najwięcej pamiątek.
Takim byłeś.
________Pamiętasz, gdy przyszedłeś  do jednostki w pięknym marynarskim mundurze i swój ogromny żal, że trzeba „ten granat” zamienić na zielone – zdecydowanie mniej twarzowe, ale w końcu, ten kolor pokochałeś, bo służba była Twoim powołaniem, drugim po miłości do rodziny, która dzielnie znosiła pogodzenia wszystkich obowiązków. Przyszedł czas że nasze zawodowe drogi się rozeszły, pozostały służbowe odprawy, spotkania koleżeńskie, a w ostatnich latach już tylko kontakty telefoniczne żałuję że „tylko”.
Los sprawił, że nie da się już tego zmienić. Pozostaniesz w moich wspomnieniach na zawsze jako wierny towarzysz żołnierskiego rzemiosła, lojalny kolega, radosny kompan w poza zawodowym życiu.
________Cześć Twojej pamięci Drogi Kolego! Pogrążonym w żałobie najbliższym Andrzeja – żonie Małgosi, dzieciom i wnukom składam szczere wyrazy współczucia.
Ja i licznie zgromadzone grono kolegów – współtowarzyszy służby będziemy się starali żeby pamięć i Andrzeju wiecznie trwała i żyła.
Od mogiły żołnierza nie odchodzi się ze złamaną duszą.”
________Po mszy urna z prochami Zmarłego została przetransportowana przy asyście honorowej wystawionej przez pułk reprezentacyjny WP do mogiły rodzinnej na Cmentarzu Wojskowym  (Kw. B32 Rząd 11 grób 14). Salwa honorowa i melodia „Śpij Kolego” niech będą nagrodą za wzorową służbę dla dobra naszej Ojczyzny!

Foto i opracowanie:  Jan Dźwigała


Zebranie 13 kwietnia 2023 r.

________Przy stosunkowo niskiej frekwencji , spowodowanej dopiero co minionymi świętami wielkanocnymi, odbyło się nasze kwietniowe spotkanie. Na stolikach pojawiły się piękne kartki świąteczne przygotowane przez naszego sekretarza. Obok nich pięknie ustawione przez Wiesławę i Kazimierę – słodycze i napoje.
________Tradycyjnie spotkanie otworzył je prezes Koła – kol. Janek Dźwigała. Na wstępie serdecznie powitał członkinie i członków, a następnie przedstawił dwie smutne informacje. Pierwsza to taka, że 26 marca br. zmarł nasz wspaniały Kolega  Antoni Gaj. Jego pogrzeb rozpoczął się mszą świętą w kościele w m. Nadarzyn, po czym trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona na cmentarz miejscowy i złożona w mogile rodzinnej. Druga przykra informacja to niespodziewany zgon (w dniu 4 kwietnia br.) byłego dowódcy 10 warszawskiego pułku samochodowego – płk. Andrzeja Opioły. Pogrzeb Jego odbył się 14 kwietnia br. na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach z wojskową asysta honorową.
Dodał, że szczegółowsze informacje są zamieszczone na stronie internetowej Koła Nr 6. Poprosił wszystkich o powstanie i uczczenie Zmarłych chwilą ciszy.
________Następnie przeszedł do realizacji zaplanowanego porządku zebrania.
________Poinformował, że w kwietniu przypada duża liczba urodzin i imienin członków Koła. Wśród jubilatów i solenizantów kwietniowych są: Marzena Dźwigała, Anna Karbowiak, Maryla Żurawik, Ryszard Niedbała, Andrzej Nowak, Jerzy Gąska, Jerzy Pacześniak, Jerzy Rusinek, Wojciech Przybyła, Wojciech Wojno, Marek Proficz  i Marek Sewen.
________Po tradycyjnym toaście imieninowo – urodzinowym była okazja do wspomnień.
Do zobaczenia 11 maja 2023 r.

Foto: Marzena Dźwigała                              Opracowanie: Eugeniusz Karbowiak


Antoni Władysław GAJ

St. sierż. policji, ppłk PDS – Antoni Władysław GAJ
(15.07.1948 r. – 26.03.2023 r.)

 ________Urodził się we Frysztaku, pow. strzyżowski, woj. rzeszowskie z ojca Piotra   i mamy Katarzyny. Zamieszkał w domu rodzinnym w m. Kobyle. Pochodził  z chłopskiej rodziny. Miał dwóch braci: Jacka i Zdzisława. Zarówno tata jak i obaj bracia niestety przedwcześnie zmarli. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował dorywczo.  W tym okresie czasu w Polsce stworzono warunki aby ubogie dzieci i młodzież wiejska miały możliwość zdobywania nauki bez ponoszenia wkładów finansowych ze strony rodziców. W tym celu powołano długoterminową zasadniczą służbę wojskową trwającą pięć lat. W  tym okresie żołnierze do niej wcieleni mieli możliwość ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej i zdobycia wybranego zawodu. Tak się złożyło, że 28 kwietnia 1966 roku  Antoni trafił do 10. pułku samochodowego w Warszawie. Pod okiem doświadczonych dowódców i brygadzistów ochotnicy ci zdobywali upragnione zawody, Antoś – mechanika samochodowego.  Doświadczenie i nauka sprawiły, że ta grupa żołnierzy należała do grona najlepszych fachowców wśród żołnierzy. Z tej racji przełożeni sięgali po nich gdy trzeba było wykonać ważne zadania, szczególnie w czasie ćwiczeń, w tym ćwiczeń Układu Warszawskiego, także poza granicami Polski. Antoś, tak popularnie był nazywany, dosłużył się stopnia  starszego kaprala, co było rzadkością, odznaki „Wzorowego Żołnierza I Klasy” oraz po zdaniu serii różnych egzaminów, pierwszej klasy specjalisty wojskowego. Ten tytuł upoważniał Go do otrzymywania odpowiedniej gratyfikacji finansowej. Ponadto był dowódcą drużyny o dużym autorytecie. Pod koniec służby m. in. Jego  drużyna została zgłoszona do rywalizacji o  zdobycie tytułu „Drużyny Służby Socjalistycznej”. Wiązało się  to m. in. z utrzymywaniem wzorowej dyscypliny co najmniej przez pół roku oraz uzyskiwaniem  bardzo dobrych ocen z  wyszkolenia bojowego i ogólnowojskowego. Rywalizacja zakończyła się pomyślnie! Na mundurach całej Jego drużyny zawisły specjalne sznury symbolizujące DSS! Po ukończeniu  służby odjechał do swojego domu. Początkowo trafił do milicji, a potem do policji, łącznie przepracował tam ok. 22 lata. Szczególnie był znany ze służby konwojowej w komendzie stołecznej policji. Ze względu na stan zdrowia stamtąd odszedł na rentę. Za wzorową służbę i pracę został odznaczony: Srebrnym Krzyżem Zasługi, brązową i  srebrną odznakami „Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego” oraz brązową odznaką „”W Służbie Narodu”.
________5 września 2013 roku wstąpił do naszego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP przy DGW. Za pracę  na rzecz naszego Związku został odznaczony Odznaką Honorową „Za Zasługi dla ZŻWP’ oraz Brązowym Krzyżem „Za Zasługi dla ZŻWP”. W imieniu zebranych żałobników pożegnał Go prezes Koła – kol. Jan Dźwigała. Powiedział m. in:

„Wszystkim tu zebranym mam wielki zaszczyt zakomunikować, że nasz Wielki Przyjaciel dobrze zasłużył się naszej ukochanej Ojczyźnie! Dziś wyruszasz na wieczną wartę! Melodia, którą Ci zagra wojskowy trębacz, niech będzie naszym pożegnaniem i podsumowaniem Twojego wspaniałego żywota!
Żegnają Cię najgoręcej: kochająca żona Bożenka oraz ukochana córeczka Monika z rodziną. Żegna Cię bliższa i dalsza rodzina, koledzy i koleżanki, sąsiedzi oraz członkinie i członkowie Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP przy DGW, szczególne pożegnanie kieruje do Ciebie Komendant Naczelny PDS – gen. Jan Gustaw Grudniewski.
Antoś! Odpoczywaj w pokoju! Niech Ci ta nadarzyńska ziemia lekką będzie!

Foto: Marzena Dźwigała                                                                         Opracowanie: Jan Dźwigała


Spotkanie marzec 2023 r.

Dzień Kobiet

 

Uroczystość na Spiskiej

________W 81. rocznicę powstania Armii Krajowej w Warszawie na ul. Spiskiej 14 odbyła się patriotyczna uroczystość, której organizatorem były władze Dzielnicy – Ochota. Słowo wstępne wygłosiła pani Dorota Stegienka – burmistrz Ochoty.
________Po kilku wystąpieniach przed tablicą pamiątkową delegacje złożyły wieńce i kwiaty. Wśród nich była także delegacja Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP w składzie: gen. bryg. DS. Jacek Złotorzyński – przewodniczący delegacji oraz członkowie: por. DS. Joanna Zatorska – Miller, mjr DS. Józef Kmera

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała


Zebranie

________Z dużym zaciekawieniem oczekiwaliśmy wspomnień naszego gościa, znamienitego jeźdźca – Mariana Kozickiego. Kolejnym gościem był koordynator dzielnicy Ochota ds. kombatantów – pan Mariusz Twardowski. Na wstępie prezes powitał gości.
________Następnie I wiceprezes zaznajomił zebranych z pismem pamiątkowym Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego  skierowanym do pana Mariana Kozickiego. Po wręczeniu, przewodnictwo zebrania objął Staszek Pieczara, który udzielił głosu dostojnemu gościowi. Długie i bardzo ciekawe wspomnienia spotkały się z dużym uznaniem zebranych, zostały nagrodzone gorącymi oklaskami.
________chor. sztab. MARIAN KOZICKI – ps. „Koza”, st. chor. sł. st. WP, instruktor jeździectwa, wieloletni zawodnik warszawskiej Legii (rówieśnik Jana Kowalczyka), trzykrotny olimpijczyk (1968, 1972, 1980), srebrny medalista olimpijski z Moskwy (1980).
________Urodzony 5 kwietnia 1941 w Brodach, woj. poznańskie, syn Stanisława i Cecylii Batura, ukończył szkołę podstawową i po odbyciu zasadniczej służby wojskowej został żołnierzem zawodowym (st. chor.) oraz instruktorem jeździectwa.
________Już jako 9-letni chłopiec dosiadał ojcowego „konia od bryczki” (kierownik gospodarstwa nasiennego w Posadowie) i tam też zrodziła się jego miłość do koni, które odegrały decydującą rolę  w życiu  przyszłego medalisty olimpijskiego.
________Zawodnik  (178 cm, 76 kg)   SK  w  Posadowie (1955),  gdzie  jego  pierwszym  trenerem  był J. Stróżyński. Dwa lata później skierowany do szkoły jeździeckiej w PSO w Sierakowie (prowadził ją mjr Jan Mossakowski), a po jej ukończeniu uczył się dalej i startował w barwach LZS Cwał Poznań (do 1961).
________Tam poznał swojego przyszłego trenera (mjr Wiktor Olędzki) i kolegę – rówieśnika (a potem nieodłącznego rywala i przyjaciela) Jana Kowalczyka, z którymi (po odbyciu zasadniczej służby wojskowej) spotkał się w warszawskiej Legii (1962-1990).
________Rywalizacja tych dwóch świetnych zawodników z której zwycięsko wyszedł bardziej utalentowany, a przede wszystkim zdecydowanie bardziej psychicznie odporny Kowalczyk, była przez wiele lat stałym zaczynem do dalszej popularyzacji i rozwoju skoków, którego finałem był moskiewski triumf olimpijski Kowalczyka (1980).
_______Kozicki to mistrz Polski w skokach (1972), 2-krotny I wicemistrz (1965, 1971) i 2-krotny II wicemistrz Polski (1962, 1970) był (1962-1988) aż 51-krotnym uczestnikiem Pucharu Narodów odnosząc 6 zwycięstw. Wiele koni znalazło się pod jego siodłem (Timur, Tyras, Bronz, Brzask, Festyn, Fakir, Kamerun, Cecylia, Berry, Beriso, Kobryń, Bremen, Sufler), ale jak sam twierdzi – najukochańszym był Brąz (startował na nim w dwóch igrzyskach, sprzedany do Libii) i Kobryń, który okulał dwa dni przed moskiewskim występem. Wielki polski autorytet jeździecki E. Brabec w poolimpijskim komentarzu napisał nawet o Kozickim, że „jemu przede wszystkim można zawdzięczać srebrny medal”.
________Obok tytułów mistrzowskich i startów olimpijskich (w 1960, Rzym – był zawodnikiem rezerwowym) odniósł wiele innych zwycięstw (trenerzy kadry: Leon Kon, Jerzy Grabowski, Karol Rómmel, Marian Kowalczyk) z których najbardziej sobie ceni 1 m. w Grand Prix podczas CSIO w Sopocie w 1988 (od tamtej pory nie wygrał tego konkursu żaden Polak). W 1999 (podczas mistrzostw Polski) zakończył karierę sportową. Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. złotym i srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. Żonaty (Barbara), ma dwie córki (Anna, Katarzyna).

________Następnie niespodzianka! Wiesława Wypych zapowiedziała pączki z okazji zbliżającego się „tłustego czwartku”. Zostały przywiezione przez Staszka. Były bardzo smaczne. W zestawieniu z herbatą i kawą tworzyły pyszny poczęstunek. Uzupełnieniem porządku zebrania było odczytanie imion i nazwisk lutowych solenizantów i jubilatów: Agata Barzycka, Lech Kościelecki, Romuald Młynarczuk, Jacek Piórkowski i Paweł Witecki. Niestety tak się złożyło, że spośród wymienionych osób był tylko Romuald  Młynarczuk. 100. lat drogi Solenizancie i Jubilacie.

________Dalsza część spotkania upłynęła z bardzo ciepłej atmosferze. Do zobaczenia w dniu 9 marca.

Foto: Andrzej Krzyziński                                            Opracowanie: Andrzej Rońda

Zaproszenie

78. rocznica wyzwolenia Warszawy

________17 stycznia obchodziliśmy 78 rocznicę wyzwolenia Warszawy spod jarzma niemieckiego okupanta przez żołnierzy Armii Czerwonej i żołnierzy I Armii Wojska Polskiego.
________Na płycie Grobu Nieznanego Żołnierza złożone zostały wieńce i kwiaty. O  godz.  11,00 przed  Grobem Nieznanego Żołnierza wystawiliśmy  poczet  ze  sztandarem (w mundurach) w składzie: płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu,  ppor. DS. Andrzej Rońda – sztandarowy, płk Wiesław Stasiuk – asystent oraz delegację do złożenia kwiatów w składzie: płk Jacek Żłotorzyński – przewodniczący delegacji, członkowie delegacji: por. DS. Joanna Zatorska – Miller (wdowa po frontowym oficerze z 1 AWP) oraz mjr DS. Jan Mazur.

Opracowanie i foto: Jan Dźwigała


Spotkanie noworoczne

________Noworoczne spotkanie rozpoczęło się tradycyjnie. Prezes naszego Koła serdecznie przywitał zaproszonych gości w  osobach: panią Dorotę Stegienkę – Burmistrza Dzielnicy Ochota, pana Sławomira Umińskiego – zastępcę Burmistrza Ochoty oraz pana Mariusza Twardowskiego – koordynatora ds. kombatantów z UD Ochota. W dalszej kolejności przywitał wszystkich członków Koła i jego sympatyków.
________Pierwszą informację jaką przedstawił była smutna wiadomość o śmieci naszego Kolegi – Jacka Andrzejewskiego. Zachęcił aby z bliższymi informacjami w tej sprawie zapoznać się na  stronie internetowej Koła. Następnie wszyscy zebrani powstali i chwilą ciszy uczcili pamięć Zmarłego.
Z kolei pani Burmistrz w imieniu władz Ochoty złożyła uczestnikom noworocznego spotkania najserdeczniejsze życzenia noworoczne oraz podarowała książki dotyczące historii Ochoty.
________Dalej prezes zapoznał uczestników z listą jubilatów i solenizantów styczniowych. Na czołowym miejscu znaleźli się Stanisław Pieczara i Arkadiusz Lis, którzy w tym miesiącu obchodzą „okrągłe” urodziny. Z rąk prezesa otrzymali serdeczne życzenia zdrowia i wszelkiej pomyślności oraz piękne dyplomy wykonane przez przedstawiciela naszego koła. Życzenia złożyła także delegacja władz dzielnicy. Pozostali obecni jubilaci to: Marzena Dźwigała, Wiesława Wypych i Wiesław Stasiuk.
________W dalszej części był toast noworoczny, toasty urodzinowe i imieninowe. Pierwsze noworoczne spotkanie przejawiło się wysoką frekwencją i przyjazną atmosferą. Za przygotowanie zebrania zarząd składa serdeczne podziękowanie Wiesławie Wypych, Marzenie Dźwigała, Kazimierze Makowskiej i Stanisławowi Pieczarze.
________Do zobaczenia w dniu 9 lutego na kolejnym zebraniu!

Foto: Andrzej Krzyziński                                         Opracowanie: Jan Dźwigała

 

Uroczystość pogrzebowa gen. bryg. Bolesława Matusza

________W dniu  10 stycznia 2023 r.  odbyła się  uroczystość  pogrzebowa  poświęcona  zmarłemu gen. bryg. Bolesławowi Matuszowi.
Rozpoczęła  się ona mszą świętą w Wilanowie w kościele pw. św. Anny, po czym urna z prochami Zmarłego została przetransportowana na cmentarz miejscowy i złożona w mogile rodzinnej.
________W pogrzebie uczestniczył m. in. poczet sztandarowy ze sztandarem naszego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP przy DGW w składzie: dowódca – płk Jerzy Gąska, sztandarowy – mjr DS. Jan Mazur, asystent – płk Jacek Złotorzyński.

Zarząd Koła