Miejsca pochówku naszych Koleżanek i Kolegów

 

Zebranie Koła nr6

 

Zebranie Koła w dniu 13 października 2011 r.

Jak zwykle członkowie Kola bardzo uroczyście przygotowali swoje spotkanie – zebranie. Poprzedniego dnia była obchodzona uroczyście przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie – 68. rocznica bitwy pod Lenino pod egidą naszego Koła.

Na wstępie zebrani wysłuchali hymnu państwowego. Następnie prezes Koła – kpt. Jan Dźwigała powitał dostojnych gości:

  1. panią Alicję CIEPLUCHA – wdowę po naszym Koledze Ryszardzie;
  2. płk. Andrzeja ROMANOWSKIEGO – wiceprezesa Mazowieckiego Zarządu Okręgowego ZŻWP.
  3. szczególnie serdecznie powitał płk. Tadeusza MAKAREWICZA – uczestnika bitwy pod Lenino, członka naszego Koła.

Następnie prezes poinformował zebranych, że dniu 12 października 2011 r. zmarł Wspaniały Kolega, Członek naszego Koła – płk Henryk WASIELEWSKI.

Zebranichwilą ciszy uczcili pamięć Zmarłego. Poinformował także o dacie i miejscu pochówku.

Poinformował, że w trakcie ostatniego posiedzenia zarządu Kola w poczet członków ZŻWP w naszym Kole zostali przyjęci:

płk Jarosław ANDRZEJEWSKI, płk Mieczysław MOSAKOWSKI, płk Andrzej WYSZYŃSKI, por. Edward STANISŁAWSKI. Zebrani przyjęli tę wiadomość gromkimi brawami.

W dalszej części odbyło się wręczenie wyróżnień:

Medali XXX-lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:

  1. kol. Ewa MIKOŁAJCZYK;
  2. mjr Adam KUNICKI;
  3. mł. chor. szt. Józef DŹWIGAŁA;
  4. panLeszek RYCHLIK;
  5. chor. Marek DŹWIGAŁA;
  6. mjr Zbigniew LICHOCKI;
  7. płk Mieczysław MOSAKOWSKI.

Brązowej Odznaki „Za zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego

  1. płk Marian NOWACKI
  2. chor. Ryszard ZIENKIEWICZ

Wpisem do Księgi Honorowej Mazowieckiego Zarządu Okręgowego ZŻWP

  1. płk Julian Mieczysław JASTRZĘBSKI – jeden z nielicznych uczestników bitwy pod Studziankami w składzie Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte, uczestnik bitwy o Kołobrzeg (był ciężko ranny).

Medale i odznaki dekorował oraz certyfikat do księgi honorowej wręczył wiceprezes MZO ZŻWP – płk Romanowski w towarzystwie prezesa Koła.

Po dekoracjach prezes koła złożył życzenia wszystkim solenizantom październikowym. Szczególne życzenia zostały skierowane do kol. Teresy KRAŚNIAK(z wiązanką kwiatów) oraz płk. Tadeusza MAKAREWICZA.

Po solenizantach przyszedł czas na jubilatów. Było ich kilku. „Okrągły” jubileusz – 60. urodziny przypadły w dniu 12 października – kol. płk. Zbigniewowi WRONIE – wiceprezesowi zarządu naszego Koła. Prezes Kola złożył jubilatowi serdeczne życzenia i prezent – okolicznościową piękną plakietkę – od wszystkich członków Koła.

Następnie przy kawie, herbacie i ciastkach zebrani obejrzeli trzy filmy:

  1. z uroczystości wręczenia sztandaru w dniu 27 kwietnia br.;
  2. z uroczystości otwarcia siedziby kola w dniu 8 września br.;
  3. z uroczystości pod GNŻ w dniu 12 października br.

Zebrani brawami na stojąco podziękowali za prezentację filmów.

Na zakończenie wszyscy zostali zaproszeni na następne zebranie w dniu 10 listopada br.

Wieczna Warta

POGRZEB PŁK WASIELEWSKIEGO


Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o zgonie płk Henryka Wasielewskiego, który zmarł 12 października 2011r. Nieubłagana śmierć wyrwała z naszych szeregów zasłużonego żołnierza. Wszyscy odczuwamy głęboki żal i ból po zgonie bardzo dobrego wychowawcę żołnierzy wojska, aktywnego obywatela w żołnierskim mundurze, wrażliwego na ludzką krzywdę, prawego i szlachetnego człowieka. Zmarły swój talent, umiejętności i doświadczenie wykorzystywał dla dobra służby wojskowej. Na pierwszym miejscu stawiał HONOR. Całe życie był uczynny i chętnie pomagał innym. Jego służba i praca przepełnione były głębokim patriotyzmem i należyte wypełnianie żołnierskich powinności, były i pozostaną w naszej pamięci, jako wyraz oddania sprawie OJCZYZNY i jej siłom zbrojnym.

Koledzy pamiętają Go bardzo dobrze, że swoją serdecznością w obcowaniu z nimi i współpracownikami zyskał sobie wielkie uznanie. Kochał swoją rodzinę, zawsze był gotów dla niej się poświęcić. Płk Wasielewski urodził się 4 stycznia 1929 r. w m. Kurów  w woj. płockiem. Gdy miał 5 lat zmarł mu ojciec, a po następnych 3 latach umarła matka. Dalsza rodzina wzięła Go na wychowanie. Będąc dzieckiem pomagał tej rodzinie pracując u bogatych gospodarzy niemieckich, za co otrzymywał produkty rolne. Po wyzwoleniu Polski  z okupacji hitlerowskiej, mając 16 lat wyjechał na ziemie odzyskane do Drawska Pomorskiego gdzie zamieszkał u znajomych rodziny. Rozpoczął pracę w Rolniczej Spółdzielni Handlowej. W 1947r.,  przy poparciu Związku Walki Młodych, a był jej członkiem,  rozpoczął pracę w warsztatach napraw samochodów. W 1948r. zatrudniony został w PGR jako brygadzista- monter samochodów.1 października 1948 r. został powołany został do odbycia zasadniczej służby wojskowej.Za wzorowe wykonywanie obowiązków żołnierskich, w maju 1951r. skierowany został do Oficerskiej Szkoły Polityczno – Wychowawczej. Po ukończeniu tejże szkoły jako podporucznik wyznaczony został na zastępcę dowódcy kompanii wozów osobowych w 12 batalionie samochodowym. Dalszą służbę wojskową pełnił na różnych odpowiedzialnych stanowiskach. Przed zwolnieniem ze służby wojskowej, ze względu na stan zdrowia, był zastępcą Dyrektora Centralnego Kolportażu Wojskowego. W czasie zawodowej służby wojskowej ukończył Wojskową Akademię Polityczną uzyskując magistra pedagogiki wojskowej.Ze służby wojskowej został zwolniony w 1984r.Po przejściu na rentę czynnie włączył się do pracy społecznej.

Od 1984r. do chwili śmierci najpierw należał do Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych, a po zmianie nazwy do Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa.

Płk Wasielewski za zasługi w pokojowej służbie zawodowej, działalność społeczną został wyróżniony:

  • - Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenie Polski
  • - Złotym i srebrnym Krzyżem Zasługi
  • - Złotym, srebrnym i brązowym Medalem Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
  • - Złotym, srebrnym i brązowym Medalem Za zasługi dla Obronności Kraju
  • - Krzyżem Związku Żołnierzy WP
  • - Medalem Związku Żołnierzy WP
  • - Medalami 10-cio lecia i 30 lecia Polski Ludowej oraz wieloma innymi odznaczeniami wojskowymi i cywilnymi.

Ponadto był wyróżniany dyplomami, nagrodami itp.

Przy asyście Żołnierzy z Batalionu Reprezentacyjnego WP oraz pocztu sztandarowego (płk Zbigniew WRONA – dowódca pocztu, chor. Krzysztof MUCHA – asystent, chor. szt. Stanisław PIECZARA – sztandarowy ) ze sztandarem Koła spoczął w grobie rodzinnym na Cmentarzu Północnym w Warszawie. Trębacz odegrał „Śpij Kolego”. Padły salwy honorowe.

Wyrazy głębokiego współczucia dla  siostry Zmarłego – Barbary, rodzinie, która po śmierci rodziców przyjęła Go jak syna, córkom: Barbarze i Bożenie, wnukom: Oliwii i Łukaszowi,prawnukowi- Michałowi oraz dalszej rodzinie  i najbliższym złożył w imieniu  członków Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa – płk Józef TURLEJSKI.

Żegnaj Wspaniały Kolego!

Jan Dźwigała

UROCZYSTE OBCHODY 68. ROCZNICY BITWY POD LENINO W KOLE NR6 ZŻWP PRZY DGW

Zgodnie z wieloletnią tradycją – w dniu 12 października br. na placu przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie odbyła się uroczystość w 68. Rocznicę bitwy pod Lenino. Jej organizatorem było Koło Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa. Na wstępie narrator – płk Jerzy Gąska powitał zaproszonych gości w osobach:

1.pan Waldemar Strzałkowski – przedstawiciel Prezydenta RP, ekspert ds. kombatantów w kancelarii prezydenta;

2.płk Mirosław Kaliński- przedstawiciel Ministra obrony Narodowej, szef Oddziału Edukacji Obywatelskiej i Ceremoniału Wojskowego Departamentu Wychowania i Promocji Obronności MON;

3.płk Mieczysław Mosakowski – dyrektor Departamentu Obronności Ministerstwa Rolnictwa;

4.płk Henryk Strzelecki – prezesZarządu Głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych wraz z delegacją;

5.płk Kazimierz Wtorek – członek prezydium Zarządu Głównego Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. Gen. Zygmunta Berlinga wraz z delegacją.

 

Serdecznie powitał członków i sympatyków Kola Nr 6 oraz licznie zgromadzonych warszawiaków ze szczególnym uwzględnieniem dużej liczby dzieci i młodzieży szkolnej. Punktualnie o g. 12.00 dowódca warty dokonał zmiany na posterunku przy GNŻ. Następnie okolicznościowe przemówienie wygłosiła koleżanka Agata Jastrzębska (pełny tekst w załączeniu). Po jej wystąpieniu delegacje, przy dźwiękach werbli, złożyły wieńce na płycie GNŻ.

 

Foto:ppłk Grzegorz Serocki

Jan Dźwigała – prezes Koła

 

TREŚĆ PRZEMÓWIENIA OKOLICZNOŚCIOWEGO

ODCZYTANY PRZED GROBEM NIEZNANEGO ŻOŁNIERZA PRZEZ KOLEŻANKĘ AGATĘ JASTRZĘBSKĄ

 

Szanowni Państwo!

Trwałą i chlubną tradycją w działalności Koła nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa jest uroczyste obchodzenie ważnych rocznic w historii walk żołnierzy polskich w czasie II Wojny Światowej. Dziś obchodzimy 68 rocznicę bitwy pod Lenino. Przez kilkadziesiąt lat data stoczenia tej bitwy – 12 października – była obchodzona uroczyście jako Dzień Wojska Polskiego. Z tego m. in. względu wypada wyjaśnić na czym polega szczególne jej znaczenie.

Historycy i bardzo nieliczni żyjący jeszcze świadkowie podkreślają, że bitwa miała charakter tradycyjnie polski. Żołnierze -kościuszkowscy, rekrutujący się głównie z prześladowanych wysiedleńców-sybiraków , którzy mieli ” wczoraj łach, mundur dziś”, pokazali swój spontaniczny i brawurowy zryw przeciw wrogowi , ku wolności. Myślę że nie będzie nadużyciem scharakteryzowanie postawy żołnierzy pod Lenino wg wiersza Adama Mickiewicza

że:

,,Polak stąd między narodami słynny,

że bardziej niżli życie kocha kraj rodzinny,

Gotów zawżdy rzucić go, puścić się w kraj świata,

W nędzy i poniewierce przeżyć długie lata

Walcząc z ludźmi i losem, póki mu śród burzy przyświeca ta nadzieja,

że Ojczyźnie służy.”

Choć brawura i odwaga zaprezentowana w czasie bitwy przez żołnierzy polskich zasługują na najwyższe uznanie, to jednak ze strony czysto wojskowej znaczenie tej bitwy jest niewielkie, a w skali ogromnego frontu wschodniego raczej epizodyczne. Doniosłą role odegrała bitwa pod Lenino pod względem politycznym. Działa pod Lenino zabrzmiały głośnym echem w kraju i na arenie międzynarodowej, a zwłaszcza w państwach koalicji antyhitlerowskiej. Czyn bitewny pod Lenino wytyczał nowy etap walki wyzwoleńczej, nową jakość udziału Polskich Sił Zbrojnych w II Wojnie Światowej. Udział 1-wszej Dywizji im. T. Kościuszki w walce pod Lenino zapoczątkował wprowadzenie wojska polskiego na główny w walce z Niemcami – front wschodni. Żołnierz polski wkroczył na szlak bojowy, prowadzący najkrótszą drogą drogą do Polski. Tych faktów historycznych nie da się przemilczeć i zafałszować. Ubliżają poziomowi świadomości narodowej, godności i honorowi żołnierza polskiego spod Lenino, różnego rodzaju paszkwile, że jako bezwolna masa zostali przez Stalina rzuceni na stracenie i niechybną śmierć. To pod Lenino zaczął się szlak bojowy 1-szej i 2-ej Armii Wojska Polskiego których żołnierze wyzwalali i jednocześnie przywracali Polsce prastare piastowskie ziemie nad Odrą i Bałtykiem.

Pierwszy raz w 1000-letnich dziejach Polskich nasi żołnierze zdobywali Berlin. Jednym z nielicznych żyjących uczestników tej bitwy i chwalebnego szlaku bojowego do Berlina jest członek naszego Koła, kawaler orderu Virtutti Military - płk Tadeusz Makarewicz, były dowódca Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON.

Powyższe fakty wskazują, że bitwa pod Lenino to ważne wydarzenie w najnowszych dziejach Polski, należy o niej pamiętać i przekazywać młodym pokoleniom!

 

CHWAŁA BOHATEROM SPOD LENINO!!!

 


 

ŚMIERĆ KOLEGI

W dniu 12 października 2011 r., po długiej i ciężkiej chorobie, przeżywszy

84 lata nasz

WSPANIAŁY KOLEGA

wieloletni członek Koła Nr 6 im. Żołnierzy Armii WP ZŻWP przy DGW

płk Henryk WASIELEWSKI

wzorowy i oddany żołnierz, odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu

Odrodzenia Polski.

Uroczystości pogrzebowe, z udziałem wojskowej asysty honorowej, rozpoczną się o g. 10,00 w dniu 17października 2011 r. w Sali „A” Domu Pogrzebowego na Cmentarzu Północnym (Wólka Węglowa), po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie odprowadzona do grobu na cmentarzu miejscowym.

Cześć Jego Pamięci!

Rodzinie Zmarłego składamy wyrazy najgłębszego współczucia.

Członkowie Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP

ZŻWP przy DGW

========================================================

Zaproszenie na uroczystość złożenia kwiatów.

Zaproszenie na uroczystość złożenia kwiatów przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie


Zapraszamy.

Przyjęcie i odznaczenia.

Przyjęcie i odznaczenia w Kole nr 6

W dniu 8 września 2011 r. odbyło się powakacyjne zebranie Koła. Tradycyjnie pierwszym jego punktem było przyjęcie nowych członków. Tym razem przyjęci zostali: małżeństwo Małgorzata i mjr dr Andrzej TYBEL  oraz sierż. szt. Andrzej WĘGIER. Ich przyjęcie zostało skwitowane przez zebranych gorącymi brawami.
Kolejną czynnością było wręczenie Medali „ XXX-lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” przez prezesa Koła – kpt. Jana DŹWIGAŁĘ. Otrzymali je: ppłk Edward BERNOLAK, por. Tadeusz CISKI, ppłk Henryk KINASIEWICZ, ppłk Bolesław KULIŃCZYK, st. chor. szt. Jan MĘDZELA, ppłk Andrzej NOWACKI, ppłk Jan OTRĘBOWSKI, ppłk Henryk PIOTROWSKI, ppor. Jan WĘGIEREK, ppłk Teodor WIKLIŃSKI.
W dalszej części prezes Koła złożył solenizantom i jubilatom lipcowym, sierpniowym i wrześniowym najserdeczniejsze życzenia. Szczególnie gorące życzenia dalszej aktywności społecznej i dobrego zdrowia otrzymał honorowy prezes Kola – płk Eugeniusz GRADOŃ z okazji 85. urodzin. Do życzeń Zarząd dołączył piękną okolicznościową plakietkę.

W imieniu uhonorowanych podziękowanie złożył płk GRADOŃ.

Następnie płk GRADOŃ wygłosił prelekcje historyczną z okazji 72. rocznicy wybuchu II wojny światowej.
Dalej były wspomnienia i dyskusje przy małym poczęstunku.
Po zebraniu kol. Andrzej TYBEL stwierdził, że nigdy w życiu nie przypuszczał, że zostanie tak serdecznie przyjęty przez dotychczas obcych mu ludzi.

Mł. chor. szt. Jacek JANKOWSKI

Otwarcie siedziby Koła.

Święto w Kole nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii Wojska Polskiego

Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa

W dniu 8 września 2011 r. Koło Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP przy Dowództwie Garnizonu Warszawa miało wielkie święto. Otwarta została siedziba zarządu Koła w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym „Na Wirażu” przy ul. Żwirku i Wigury 2 b w Warszawie. W celu podkreślenia wojskowego charakteru uroczystości z ORW WP został skierowany trębacz  chor. szt. Marek BOROWSKI Dowódcą uroczystości był kpt. Sebastian CICHOSZ z DGW.  Po wydaniu odpowiednich komend – na plac przed nową siedzibą został wprowadzony sztandar Koła w asyście pocztu:
płk Jerzy GĄSKA – dowódca pocztu, chor. Krzysztof MUCHA – asystent, st. chor. szt. Andrzej UTKOWSKI – sztandarowy. Uroczystość została rozpoczęta przywitaniem przez prezesa Koła – kpt. Jana DŹWIGAŁĘ – znamienitych gości:
Prezesa ZG ZŻWP – gen. dyw. Adama RĘBACZA;
Dowódcę Garnizonu Warszawa – gen. bryg. Wiesława GRUDZIŃSKIEGO;
Sekretarza Generalnego ZG ZŻWP – płk. Jana KACPRZAKA;
Prezesa MZW  ZŻWP – płk. Bogdana MILLERA;
Zastępcę Dowódcy Garnizonu Warszawa – płk. Andrzeja ŚMIETANĘ.
Następnie prezes Koła w krótkim przemówieniu podziękował za pomoc w budowie domu – siedziby Koła. Pierwsze podziękowanie skierował do Zarządu Rodzinnego Ogrodu Działkowego „Na Wirażu” w osobach prezesa – pana Włodzimierza SIBILSKIEGO i wiceprezesa – płk. Zbigniewa WRONY. Następne podziękowania zostały skierowane do: płk. Jana KACPRZAKA, płk. Józefa TURLEJSKIEGO, płk. Piotra WYPYCHA, płk. Jerzego GĄSKI,  ppłk. Grzegorza SEROCKIEGO, ppłk. Marka GÓRKI, st. chor. szt. Andrzejowi UTKOWSKIEMU i jego małżonce Marii, chor. szt. Stanisławowi PIECZARZE, paniom: Marzenie KRUK, Agacie JASTRZĘBSKIEJ, Wiesławie WYPYCH i Magdzie KACZMARCZYK.
Szczególne słowa podziękowania skierował do pana Włodzimierza SIBILSKIEGO i płk. Zbigniewa WRONY z ROD „Na Wirażu” za osobiste zaangażowanie i nadzór nad budową siedziby oraz do pani Marzeny KRUK za duży wkład finansowy w to przedsięwzięcie.
Nastąpiło uroczyste przecięcie wstęgi. Aktu tego dokonali: Prezes ZG ZŻWP, Dowódca GW i prezes Koła.
Prezes Koła odczytał w dalszej części uroczystości listę osób wyróżnionych przez Prezydium Zarządu Głównego ZŻWP medalami „XXX – lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:
Gen. bryg. Wiesław GRUDZIŃSKI, płk Andrzej ŚMIETANA, płk Piotr WYPYCH, ppłk. Marek GÓRKA, pan Ryszard NIEDBAŁA , pan Leszek RYCHLIK i kpt. Sebastian CICHOSZ. Aktu wręczenia medali dokonał prezes ZGZŻWP – gen. dyw. Adam Rębacz w towarzystwie prezesa Koła.
Na komendy wydane przez kpt. CICHOSZA – poczet sztandarowy został odprowadzony.
W dalszej części wszystkie osoby biorące udział w uroczystości zwiedziły piękną, bardzo dobrze wyposażoną siedzibę zarządu Kola, a następnie wpisały się do księgi pamiątkowej Koła. Były toasty i przemówienia. Wszyscy członkowie Koła są wdzięczni gościom z uświetnienie uroczystości!
Dziękujemy!
Jan Dźwigała – prezes Koła

 

Edward BERNOLAK

 

Edward BERNOLAK

Urodziłem się 14 sierpnia 1936 r. w m. Szklin ( woj. Wołyńskie ), z matki Ireny z d. Chlebowskiej i ojca , Antoniego Bernolaka.

Szkołę podstawową rozpocząłem w Kiwercach na Wołyniu, a ukończyłem w Gdańsku, gdzie rodzina moja wraz z ojcem, oficerem II Armii Wojska Polskiego została przeniesiona w maju 1945r. po zakończeniu wojny. Również w Gdańsku w 1955 roku ukończyłem liceum ogólnokształcące. Po ukończeniu szkoły średniej ze względu na warunki rodzinne (sześcioro rodzeństwa, a ja najstarszy) musiałem iść do pracy, by wspomóc budżet domowy.

Osiem miesięcy pracowałem w Stoczni Gdańskiej jako malarz – konserwator statków.

W październiku 1956r. zostałem powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej, którą odsłużyłem w 10 Pułku Samochodowym w Warszawie. W 1958 roku, po ukończeniu służby zasadniczej w stopniu plutonowego, zostałem na własną prośbę powołany do służby zawodowej w tejże jednostce. W grudniu 1958 roku zawarłem związek małżeński z Barbarą Zwolińską. W 1961 roku zostałem przyjęty na studia w Oficerskiej Szkole Samochodowej w Pile, którą ukończyłem w 1963 roku w stopniu podporucznika. Po ukończeniu OSS wróciłem do 10 Pułku Samochodowego, gdzie służyłem od października 1963r. do czerwca 1967r, po czym w ramach reorganizacji warszawskich jednostek wojskowych zostałem przeniesiony wraz z podległym mi plutonem samochodów osobowych, do 1 Pułku Zabezpieczenia MON w Warszawie.

W 1970 roku, po zdaniu egzaminu wstępnego zostałem przyjęty w poczet słuchaczy Wojskowej Akademii Technicznej, na Wydział Mechaniczny.

WAT ukończyłem w 1974 roku i zostałem skierowany na stanowisko szefa służby czołgowy – samochodowej Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności w Zegrzu. Na tym stanowisku pracowałem do lutego 1976 roku. Ponieważ w 1974 1975 roku urodziły mi się dzieci, a praca w Zegrzu związana była z uciążliwymi dojazdami, złożyłem prośbę o przeniesienie mnie do Warszawy. Rozkazem Szefa Sztabu Generalnego zostałem skierowany do Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, a tam do 30 Składnicy Sprzętu Technicznego, na stanowisko zastępcy kierownika Składnicy.

W maju 1991 roku na własną prośbę zostałem przeniesiony do Szefostwa Służby Czołgowo – Samochodowej MON na stanowisko st. oficera Oddziału Mobilizacyjnego.

30 września 1992 roku, w stopniu podpułkownika zostałem w trybie ustawowym zwolniony z zawodowej służby wojskowej rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr Pf–122 z dnia 18.08.1992r. i przeszedłem w stan spoczynku.

Od października 1992 r. pracowałem w Agencji Ochrony Mienia „Defensor” jako konwojent wartości pieniężnych.

Od maja 1993 r. do 31 grudnia 1995r.pracowałem w Zarządzie Zaopatrywania Sztabu Generalnego WP na stanowisku specjalisty, z którego zostałem zwolniony w wyniku reorganizacji i likwidacji niektórych oddziałów Zarządu.

Od maja 1996r, do czerwca 1997r. pracowałem w Agencji Ochrony Mienia „Maryański” jako kierowca – inkasent – konwojent wartości pieniężnych.

Od 2 lipca 1997r. do 31 lipca 2002r. byłem zatrudniony w Telekomunikacji Polskiej SA jako specjalista do spraw obrony cywilnej Zakładu, skąd zwolniono mnie w czasie przejmowania TPSA przez firmę francuską.

Od tej pory nie pracuję, mogę zajmować się pracą społeczną i artystyczną, która zawsze była moim hobby, wynikającym z moich uzdolnień i zainteresowań. Pracowałem w Radzie Osiedla, a obecnie w zarządzie parkingu społecznego na osiedlu. Występuję w seniorskim zespole estradowym „Bielany” przy Bielańskim Ośrodku Kultury, który propaguje narodowe pieśni i tańce w kraju i za granicą (Litwa, Ukraina). Występuję również solowo w klubach seniora, domach starców i ośrodkach opieki społecznej.

Przejście w stan spoczynku umożliwiło mi na stare lata realizację niespełnionych zamiłowań.

Eugeniusz WASYK

Eugeniusz Wasyk

Urodziłem się 7 sierpnia 1931r. w Wydmusach w powiecie ostrołęckim w rodzinie rolniczej.

Po wojnie uczęszczałem do szkoły podstawowej w Myszyńcu, po ukończeniu której podjąłem naukę w szkole średniej.

Następnie wyjechałem do Olsztyna, gdzie w Zakładach Przemysłu Budowlanego pracowałem jako operator sprzętu ciężkiego.

W listopadzie 1951r. zostałem powołany do odbycia służby wojskowej w 96 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie.

W trakcie pełnienia służby ukończyłem Podoficerską Szkołę Pułkową Artylerii Przeciwlotniczej.

W roku 1953 po odbyciu służby podstawowej zostałem w jednostce jako podoficer nadterminowy pełniąc funkcję szefa baterii.

Od roku 1955 jako podoficer zawodowy pełniłem funkcje: magazyniera M.P.S., magazyniera dywizyjnego punktu zaopatrzenia żywnościowego oraz szefa zaopatrzenia żywnościowego w 3 Łużyckiej Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej, skąd przeszedłem na emeryturę w stopniu chorążego.