UROCZYSTE OBCHODY 68. ROCZNICY BITWY POD LENINO W KOLE NR6 ZŻWP PRZY DGW

Zgodnie z wieloletnią tradycją – w dniu 12 października br. na placu przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie odbyła się uroczystość w 68. Rocznicę bitwy pod Lenino. Jej organizatorem było Koło Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa. Na wstępie narrator – płk Jerzy Gąska powitał zaproszonych gości w osobach:

1.pan Waldemar Strzałkowski – przedstawiciel Prezydenta RP, ekspert ds. kombatantów w kancelarii prezydenta;

2.płk Mirosław Kaliński- przedstawiciel Ministra obrony Narodowej, szef Oddziału Edukacji Obywatelskiej i Ceremoniału Wojskowego Departamentu Wychowania i Promocji Obronności MON;

3.płk Mieczysław Mosakowski – dyrektor Departamentu Obronności Ministerstwa Rolnictwa;

4.płk Henryk Strzelecki – prezesZarządu Głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych wraz z delegacją;

5.płk Kazimierz Wtorek – członek prezydium Zarządu Głównego Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. Gen. Zygmunta Berlinga wraz z delegacją.

 

Serdecznie powitał członków i sympatyków Kola Nr 6 oraz licznie zgromadzonych warszawiaków ze szczególnym uwzględnieniem dużej liczby dzieci i młodzieży szkolnej. Punktualnie o g. 12.00 dowódca warty dokonał zmiany na posterunku przy GNŻ. Następnie okolicznościowe przemówienie wygłosiła koleżanka Agata Jastrzębska (pełny tekst w załączeniu). Po jej wystąpieniu delegacje, przy dźwiękach werbli, złożyły wieńce na płycie GNŻ.

 

Foto:ppłk Grzegorz Serocki

Jan Dźwigała – prezes Koła

 

TREŚĆ PRZEMÓWIENIA OKOLICZNOŚCIOWEGO

ODCZYTANY PRZED GROBEM NIEZNANEGO ŻOŁNIERZA PRZEZ KOLEŻANKĘ AGATĘ JASTRZĘBSKĄ

 

Szanowni Państwo!

Trwałą i chlubną tradycją w działalności Koła nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa jest uroczyste obchodzenie ważnych rocznic w historii walk żołnierzy polskich w czasie II Wojny Światowej. Dziś obchodzimy 68 rocznicę bitwy pod Lenino. Przez kilkadziesiąt lat data stoczenia tej bitwy – 12 października – była obchodzona uroczyście jako Dzień Wojska Polskiego. Z tego m. in. względu wypada wyjaśnić na czym polega szczególne jej znaczenie.

Historycy i bardzo nieliczni żyjący jeszcze świadkowie podkreślają, że bitwa miała charakter tradycyjnie polski. Żołnierze -kościuszkowscy, rekrutujący się głównie z prześladowanych wysiedleńców-sybiraków , którzy mieli ” wczoraj łach, mundur dziś”, pokazali swój spontaniczny i brawurowy zryw przeciw wrogowi , ku wolności. Myślę że nie będzie nadużyciem scharakteryzowanie postawy żołnierzy pod Lenino wg wiersza Adama Mickiewicza

że:

,,Polak stąd między narodami słynny,

że bardziej niżli życie kocha kraj rodzinny,

Gotów zawżdy rzucić go, puścić się w kraj świata,

W nędzy i poniewierce przeżyć długie lata

Walcząc z ludźmi i losem, póki mu śród burzy przyświeca ta nadzieja,

że Ojczyźnie służy.”

Choć brawura i odwaga zaprezentowana w czasie bitwy przez żołnierzy polskich zasługują na najwyższe uznanie, to jednak ze strony czysto wojskowej znaczenie tej bitwy jest niewielkie, a w skali ogromnego frontu wschodniego raczej epizodyczne. Doniosłą role odegrała bitwa pod Lenino pod względem politycznym. Działa pod Lenino zabrzmiały głośnym echem w kraju i na arenie międzynarodowej, a zwłaszcza w państwach koalicji antyhitlerowskiej. Czyn bitewny pod Lenino wytyczał nowy etap walki wyzwoleńczej, nową jakość udziału Polskich Sił Zbrojnych w II Wojnie Światowej. Udział 1-wszej Dywizji im. T. Kościuszki w walce pod Lenino zapoczątkował wprowadzenie wojska polskiego na główny w walce z Niemcami – front wschodni. Żołnierz polski wkroczył na szlak bojowy, prowadzący najkrótszą drogą drogą do Polski. Tych faktów historycznych nie da się przemilczeć i zafałszować. Ubliżają poziomowi świadomości narodowej, godności i honorowi żołnierza polskiego spod Lenino, różnego rodzaju paszkwile, że jako bezwolna masa zostali przez Stalina rzuceni na stracenie i niechybną śmierć. To pod Lenino zaczął się szlak bojowy 1-szej i 2-ej Armii Wojska Polskiego których żołnierze wyzwalali i jednocześnie przywracali Polsce prastare piastowskie ziemie nad Odrą i Bałtykiem.

Pierwszy raz w 1000-letnich dziejach Polskich nasi żołnierze zdobywali Berlin. Jednym z nielicznych żyjących uczestników tej bitwy i chwalebnego szlaku bojowego do Berlina jest członek naszego Koła, kawaler orderu Virtutti Military - płk Tadeusz Makarewicz, były dowódca Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON.

Powyższe fakty wskazują, że bitwa pod Lenino to ważne wydarzenie w najnowszych dziejach Polski, należy o niej pamiętać i przekazywać młodym pokoleniom!

 

CHWAŁA BOHATEROM SPOD LENINO!!!

 


 

ŚMIERĆ KOLEGI

W dniu 12 października 2011 r., po długiej i ciężkiej chorobie, przeżywszy

84 lata nasz

WSPANIAŁY KOLEGA

wieloletni członek Koła Nr 6 im. Żołnierzy Armii WP ZŻWP przy DGW

płk Henryk WASIELEWSKI

wzorowy i oddany żołnierz, odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu

Odrodzenia Polski.

Uroczystości pogrzebowe, z udziałem wojskowej asysty honorowej, rozpoczną się o g. 10,00 w dniu 17października 2011 r. w Sali „A” Domu Pogrzebowego na Cmentarzu Północnym (Wólka Węglowa), po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie odprowadzona do grobu na cmentarzu miejscowym.

Cześć Jego Pamięci!

Rodzinie Zmarłego składamy wyrazy najgłębszego współczucia.

Członkowie Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP

ZŻWP przy DGW

========================================================

Zaproszenie na uroczystość złożenia kwiatów.

Zaproszenie na uroczystość złożenia kwiatów przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie


Zapraszamy.

Przyjęcie i odznaczenia.

Przyjęcie i odznaczenia w Kole nr 6

W dniu 8 września 2011 r. odbyło się powakacyjne zebranie Koła. Tradycyjnie pierwszym jego punktem było przyjęcie nowych członków. Tym razem przyjęci zostali: małżeństwo Małgorzata i mjr dr Andrzej TYBEL  oraz sierż. szt. Andrzej WĘGIER. Ich przyjęcie zostało skwitowane przez zebranych gorącymi brawami.
Kolejną czynnością było wręczenie Medali „ XXX-lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” przez prezesa Koła – kpt. Jana DŹWIGAŁĘ. Otrzymali je: ppłk Edward BERNOLAK, por. Tadeusz CISKI, ppłk Henryk KINASIEWICZ, ppłk Bolesław KULIŃCZYK, st. chor. szt. Jan MĘDZELA, ppłk Andrzej NOWACKI, ppłk Jan OTRĘBOWSKI, ppłk Henryk PIOTROWSKI, ppor. Jan WĘGIEREK, ppłk Teodor WIKLIŃSKI.
W dalszej części prezes Koła złożył solenizantom i jubilatom lipcowym, sierpniowym i wrześniowym najserdeczniejsze życzenia. Szczególnie gorące życzenia dalszej aktywności społecznej i dobrego zdrowia otrzymał honorowy prezes Kola – płk Eugeniusz GRADOŃ z okazji 85. urodzin. Do życzeń Zarząd dołączył piękną okolicznościową plakietkę.

W imieniu uhonorowanych podziękowanie złożył płk GRADOŃ.

Następnie płk GRADOŃ wygłosił prelekcje historyczną z okazji 72. rocznicy wybuchu II wojny światowej.
Dalej były wspomnienia i dyskusje przy małym poczęstunku.
Po zebraniu kol. Andrzej TYBEL stwierdził, że nigdy w życiu nie przypuszczał, że zostanie tak serdecznie przyjęty przez dotychczas obcych mu ludzi.

Mł. chor. szt. Jacek JANKOWSKI

Otwarcie siedziby Koła.

Święto w Kole nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii Wojska Polskiego

Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa

W dniu 8 września 2011 r. Koło Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP przy Dowództwie Garnizonu Warszawa miało wielkie święto. Otwarta została siedziba zarządu Koła w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym „Na Wirażu” przy ul. Żwirku i Wigury 2 b w Warszawie. W celu podkreślenia wojskowego charakteru uroczystości z ORW WP został skierowany trębacz  chor. szt. Marek BOROWSKI Dowódcą uroczystości był kpt. Sebastian CICHOSZ z DGW.  Po wydaniu odpowiednich komend – na plac przed nową siedzibą został wprowadzony sztandar Koła w asyście pocztu:
płk Jerzy GĄSKA – dowódca pocztu, chor. Krzysztof MUCHA – asystent, st. chor. szt. Andrzej UTKOWSKI – sztandarowy. Uroczystość została rozpoczęta przywitaniem przez prezesa Koła – kpt. Jana DŹWIGAŁĘ – znamienitych gości:
Prezesa ZG ZŻWP – gen. dyw. Adama RĘBACZA;
Dowódcę Garnizonu Warszawa – gen. bryg. Wiesława GRUDZIŃSKIEGO;
Sekretarza Generalnego ZG ZŻWP – płk. Jana KACPRZAKA;
Prezesa MZW  ZŻWP – płk. Bogdana MILLERA;
Zastępcę Dowódcy Garnizonu Warszawa – płk. Andrzeja ŚMIETANĘ.
Następnie prezes Koła w krótkim przemówieniu podziękował za pomoc w budowie domu – siedziby Koła. Pierwsze podziękowanie skierował do Zarządu Rodzinnego Ogrodu Działkowego „Na Wirażu” w osobach prezesa – pana Włodzimierza SIBILSKIEGO i wiceprezesa – płk. Zbigniewa WRONY. Następne podziękowania zostały skierowane do: płk. Jana KACPRZAKA, płk. Józefa TURLEJSKIEGO, płk. Piotra WYPYCHA, płk. Jerzego GĄSKI,  ppłk. Grzegorza SEROCKIEGO, ppłk. Marka GÓRKI, st. chor. szt. Andrzejowi UTKOWSKIEMU i jego małżonce Marii, chor. szt. Stanisławowi PIECZARZE, paniom: Marzenie KRUK, Agacie JASTRZĘBSKIEJ, Wiesławie WYPYCH i Magdzie KACZMARCZYK.
Szczególne słowa podziękowania skierował do pana Włodzimierza SIBILSKIEGO i płk. Zbigniewa WRONY z ROD „Na Wirażu” za osobiste zaangażowanie i nadzór nad budową siedziby oraz do pani Marzeny KRUK za duży wkład finansowy w to przedsięwzięcie.
Nastąpiło uroczyste przecięcie wstęgi. Aktu tego dokonali: Prezes ZG ZŻWP, Dowódca GW i prezes Koła.
Prezes Koła odczytał w dalszej części uroczystości listę osób wyróżnionych przez Prezydium Zarządu Głównego ZŻWP medalami „XXX – lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:
Gen. bryg. Wiesław GRUDZIŃSKI, płk Andrzej ŚMIETANA, płk Piotr WYPYCH, ppłk. Marek GÓRKA, pan Ryszard NIEDBAŁA , pan Leszek RYCHLIK i kpt. Sebastian CICHOSZ. Aktu wręczenia medali dokonał prezes ZGZŻWP – gen. dyw. Adam Rębacz w towarzystwie prezesa Koła.
Na komendy wydane przez kpt. CICHOSZA – poczet sztandarowy został odprowadzony.
W dalszej części wszystkie osoby biorące udział w uroczystości zwiedziły piękną, bardzo dobrze wyposażoną siedzibę zarządu Kola, a następnie wpisały się do księgi pamiątkowej Koła. Były toasty i przemówienia. Wszyscy członkowie Koła są wdzięczni gościom z uświetnienie uroczystości!
Dziękujemy!
Jan Dźwigała – prezes Koła

 

Edward BERNOLAK

 

Edward BERNOLAK

Urodziłem się 14 sierpnia 1936 r. w m. Szklin ( woj. Wołyńskie ), z matki Ireny z d. Chlebowskiej i ojca , Antoniego Bernolaka.

Szkołę podstawową rozpocząłem w Kiwercach na Wołyniu, a ukończyłem w Gdańsku, gdzie rodzina moja wraz z ojcem, oficerem II Armii Wojska Polskiego została przeniesiona w maju 1945r. po zakończeniu wojny. Również w Gdańsku w 1955 roku ukończyłem liceum ogólnokształcące. Po ukończeniu szkoły średniej ze względu na warunki rodzinne (sześcioro rodzeństwa, a ja najstarszy) musiałem iść do pracy, by wspomóc budżet domowy.

Osiem miesięcy pracowałem w Stoczni Gdańskiej jako malarz – konserwator statków.

W październiku 1956r. zostałem powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej, którą odsłużyłem w 10 Pułku Samochodowym w Warszawie. W 1958 roku, po ukończeniu służby zasadniczej w stopniu plutonowego, zostałem na własną prośbę powołany do służby zawodowej w tejże jednostce. W grudniu 1958 roku zawarłem związek małżeński z Barbarą Zwolińską. W 1961 roku zostałem przyjęty na studia w Oficerskiej Szkole Samochodowej w Pile, którą ukończyłem w 1963 roku w stopniu podporucznika. Po ukończeniu OSS wróciłem do 10 Pułku Samochodowego, gdzie służyłem od października 1963r. do czerwca 1967r, po czym w ramach reorganizacji warszawskich jednostek wojskowych zostałem przeniesiony wraz z podległym mi plutonem samochodów osobowych, do 1 Pułku Zabezpieczenia MON w Warszawie.

W 1970 roku, po zdaniu egzaminu wstępnego zostałem przyjęty w poczet słuchaczy Wojskowej Akademii Technicznej, na Wydział Mechaniczny.

WAT ukończyłem w 1974 roku i zostałem skierowany na stanowisko szefa służby czołgowy – samochodowej Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności w Zegrzu. Na tym stanowisku pracowałem do lutego 1976 roku. Ponieważ w 1974 1975 roku urodziły mi się dzieci, a praca w Zegrzu związana była z uciążliwymi dojazdami, złożyłem prośbę o przeniesienie mnie do Warszawy. Rozkazem Szefa Sztabu Generalnego zostałem skierowany do Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, a tam do 30 Składnicy Sprzętu Technicznego, na stanowisko zastępcy kierownika Składnicy.

W maju 1991 roku na własną prośbę zostałem przeniesiony do Szefostwa Służby Czołgowo – Samochodowej MON na stanowisko st. oficera Oddziału Mobilizacyjnego.

30 września 1992 roku, w stopniu podpułkownika zostałem w trybie ustawowym zwolniony z zawodowej służby wojskowej rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr Pf–122 z dnia 18.08.1992r. i przeszedłem w stan spoczynku.

Od października 1992 r. pracowałem w Agencji Ochrony Mienia „Defensor” jako konwojent wartości pieniężnych.

Od maja 1993 r. do 31 grudnia 1995r.pracowałem w Zarządzie Zaopatrywania Sztabu Generalnego WP na stanowisku specjalisty, z którego zostałem zwolniony w wyniku reorganizacji i likwidacji niektórych oddziałów Zarządu.

Od maja 1996r, do czerwca 1997r. pracowałem w Agencji Ochrony Mienia „Maryański” jako kierowca – inkasent – konwojent wartości pieniężnych.

Od 2 lipca 1997r. do 31 lipca 2002r. byłem zatrudniony w Telekomunikacji Polskiej SA jako specjalista do spraw obrony cywilnej Zakładu, skąd zwolniono mnie w czasie przejmowania TPSA przez firmę francuską.

Od tej pory nie pracuję, mogę zajmować się pracą społeczną i artystyczną, która zawsze była moim hobby, wynikającym z moich uzdolnień i zainteresowań. Pracowałem w Radzie Osiedla, a obecnie w zarządzie parkingu społecznego na osiedlu. Występuję w seniorskim zespole estradowym „Bielany” przy Bielańskim Ośrodku Kultury, który propaguje narodowe pieśni i tańce w kraju i za granicą (Litwa, Ukraina). Występuję również solowo w klubach seniora, domach starców i ośrodkach opieki społecznej.

Przejście w stan spoczynku umożliwiło mi na stare lata realizację niespełnionych zamiłowań.

Eugeniusz WASYK

Eugeniusz Wasyk

Urodziłem się 7 sierpnia 1931r. w Wydmusach w powiecie ostrołęckim w rodzinie rolniczej.

Po wojnie uczęszczałem do szkoły podstawowej w Myszyńcu, po ukończeniu której podjąłem naukę w szkole średniej.

Następnie wyjechałem do Olsztyna, gdzie w Zakładach Przemysłu Budowlanego pracowałem jako operator sprzętu ciężkiego.

W listopadzie 1951r. zostałem powołany do odbycia służby wojskowej w 96 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie.

W trakcie pełnienia służby ukończyłem Podoficerską Szkołę Pułkową Artylerii Przeciwlotniczej.

W roku 1953 po odbyciu służby podstawowej zostałem w jednostce jako podoficer nadterminowy pełniąc funkcję szefa baterii.

Od roku 1955 jako podoficer zawodowy pełniłem funkcje: magazyniera M.P.S., magazyniera dywizyjnego punktu zaopatrzenia żywnościowego oraz szefa zaopatrzenia żywnościowego w 3 Łużyckiej Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej, skąd przeszedłem na emeryturę w stopniu chorążego.

JUBILEUSZ 80-LECIA ST. CHOR. SZT. MIROSŁAWA HAJDUKA

St. chor. sztab. Mirosław Hajduk urodził się 17sierpnia1931 roku w Borysławiu w województwie lwowskim. Rodziców aresztowało NKWD w 1940 roku i zostali wywiezieni na Syberię. Mirek tego uniknął (nie było go w domu), po rocznej tułaczce o głodzie i chłodzie, udało mu się przedostać do Polski. W Czarnej Tarnowskiej zaopiekowało się nim młode małżeństwo Jan i Antonina Skarbków, z którymi szczęśliwie przeżył okupację. W 1948 roku ukończył szkołę podstawową, a w 1951 roku papiernicze gimnazjum w Głuchołazach. Podjął pracę w miejscowej fabryce papieru. Do wojska został powołany 12 stycznia1952 roku – do 7 Pułku Piechoty 3DP w Lublinie, skąd po ukończeniu szkoły podoficerskiej został skierowany do pełnienia zasadniczej służby wojskowej w Dowództwie Okręgu Warszawskiego nr 1 Warszawa-Cytadela. Tam wyznaczono go na stanowisko pisarza-kreślarza w kancelarii sztabu. We wrześniu 1954 roku został powołany do zawodowej służby wojskowej. Powierzono mu stanowisko kierownika kancelarii w sztabie DOW nr 1. W 1956 roku po przeszkoleniu na kursie doskonalenia podoficerów zawodowych otrzymał stanowisko kierownika tajnej kancelarii.W 1967roku ukończył Technikum Samochodowe dla Pracujących w Warszawie, uzyskując dyplom technika-mechanika samochodowego.

Wyższe i zmienione przy tym kwalifikacje spowodowały przeniesienie we wrześniu 1967 r. do 10 Pułku Samochodowego na stanowisko dowódcy plutonu, na którym służył do października 1970 r.Przez ostatnie lata służby był instruktorem do spraw zaopatrzenia w sprzęt techniczno-propagandowy w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia Ministerstwa Obrony Narodowej. W 1977 roku miałem szczęście go poznać, zostaliśmy kolegami. Pracowaliśmy w jednym wydziale. Dał się poznać jako wzorowy żołnierz zawodowy i znakomity fachowiec, życzliwy dla ludzi i wymagający od siebie. Nigdy nikomu nie odmówił pomocy. Wiele można było od niego się nauczyć. W dniu 31grudnia 1990 roku po 39 latach służby przeszedł na zasłużoną emeryturę. W okresie pełnienia służby został odznaczony KKOOP, Brązowym Krzyżem Zasługi, medalem „40-lecia PL” oraz wieloma odznaczeniami resortowymi. Będąc na emeryturze, przez pięć lat pracował jako pracownik cywilny w DZJZ MON na stanowisku inspektora. Do ZBŻZiORWP wstąpił we wrześniu 2005 roku. W lutym następnego roku został członkiem Zarządu Koła

nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP działającego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa.

Objął wówczas funkcję skarbnika Koła. Dzięki jego wzorowej pracy nasze Koło od kilku lat przoduje w mazowieckiej organizacji związkowej pod względem opłacalności składek, od kilku lat Koło opłaca składki w 100%. Za dobrą pracę na rzecz naszego stowarzyszenia został odznaczony honorową odznaką „Za Zasługi dla ZBŻZiORWP”, medalem „25-lecia Związku”, medalem „XXX-lecia ZŻWP”, odznaką „Za Zasługi dla ZŻWP”, pamiątkową odznaką honorową „Krzyżem Ludowego Wojska Polskiego” – za wybitne zasługi w popularyzacji tradycji Ludowego Wojska Polskiego oraz aktywny udział w działalności związkowej. Na dorocznej odprawie ZWM w dniu 18.05.2011r. nasze Koło zostało wyróżnione jako przodujące, w opłacaniu składek. Za wzorowe wypełnianie obowiązków na zebraniu Kola w lutym br. został wyróżniony plakietką z dedykacją.

Z okazji 80. urodzin życzymy dostojnemu Jubilatowi dużo zdrowia, długich lat życia, pomyślności i dalszego pięknego działania dla dobra naszego Związku i Koła.

płk Józef Turlejski

PIĘĆ JUBILEUSZY

 Niezwykła uroczystość odbyła się w dniu 8 sierpnia 2011 r. w kole Nr 6 im. 2 Armii WP przy Dowództwie Garnizonu Warszawa. Pięć osób – jubilatów zostało uhonorowanych pamiątkowymi plakietkami przez Zarząd. Są to: Maria UTKOWSKA – 55. rocznica urodzin, st. chor. Leszek KLIMEK – 65. rocznica,ppłk Edward BERNOLAK – 75. rocznica, chor. Eugeniusz WASYK – 80 – lecie urodzin, st. chor. szt. Mirosław HAJDUK – 80. lecie urodzin.

Aktu wręczenia dokonał wiceprezes Kola – płk Zbigniew WRONA w towarzystwie prezesa – kpt. Jana DŹWIGAŁY. Jubilaci wpisali się do księgi pamiątkowej. Należy podkreślić, że kol. Maria przybyła z mężemAndrzejem (członkiem naszego Koła), a kol. Gienek z żoną Franciszką. Na zakończenie uroczystości był szampan ufundowany przez Jubilatów i przepyszne ciasto produkcji Marysi i p. Frani.

Uroczystość odbyła się po raz pierwszy w nowej siedzibie Koła (oficjalne otwarcie nastąpi 8 września) a część fotografii wykonano na tle naszego sztandaru.

Uczestnikiem tej uroczystości był i niniejszą notatkę sporządził:

Staszek PIECZARA

Droga żołnierza 2 Armii WP

Członek naszego Koła kol. Włodzimierz Sibilski jest synem oficera, który  odbył długą drogę do wolnej Ojczyzny. Służył również w 2 Armii Wojska Polskiego. Koło otrzymało pamiątki po płk dypl. Tadeuszu Sibilskim, które przechowuje w swojej siedzibie. Oto jego „historia” w krótkim, żołnierskim opisie:

 

> płk Tadeusz Sibilski urodzony w roku 1923
> 25 sierpnia 1939 – ochotnik w XXI Pułku Piechoty
> 18 września – ranny i odznaczony KW
> 3 maja 1940 – zaprzysiężony w ZWZ AK
> 1942-1943 – elew Szkoły Podchorążych AK, przydział kolportaż teren
> Warszawa powiat
> szef kolportażu, służba w Kedywie komendzie dywersji OW AK na Pradze.
> 11 listopada 1943 w akcji dywersyjnej ranny
> od marca 1944 roku w bazie leśnej Kedywu AK
> w Powstaniu Warszawskim na Pradze
> 18 września 1944 roku 19 batalion saperów, 8 DP 2 AWP.
> styczeń, luty 1945 jako dowódca plutonu rozminowuje Warszawę
> od kwietnia 1945 na froncie – forsowanie Nysy,
> ranny 25 kwietnia 1945 roku
> odznaczony na froncie dwukrotnie KW i VM 5 klasy
> czerwiec 45 do marzec 46 rozminowanie województwa gorzowskim i krośnieńskim
> obrona ludności polskiej przed UPA
> 1947-49 rok zastępca dowódcy Szkoły Oficerskiej Saperów we Wrocławiu
> W wyniku działań informacji podejrzany o dywersję, skierowany do Wałcza,
> gdzie do 55 roku jako dowódca kompanii saperów rozminowywał Wał Pomorski.
> Od 56 roku w Dowództwie Wojsk Inżynieryjnych
> W 58 po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego awansowany do stopnia
> pułkownika
> W latach 60. dowódca brygady saperów w Kazuniu
> Następnie w szefostwie wojsk inżynieryjnych MON oraz szef wojsk
> inżynieryjnych POW i WOW.
> Liczne działania w zwalczaniu skutków powodzi, rozminowania, budowa mostów
> i fortyfikacji
> Od 1979 roku w rezerwie nadzoruje sprawy militarne w obiektach
> hydrogeologicznych.
> Następnie dyrektor w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki.
> Od 1982 roku Prezes koła ZBOWID w Warszawie.
> Za działalność w okresie pokoju odznaczony m.in. krzyżem orderu odrodzenia
> Polski 2,3,4,5 klasy.