Category Archives: Rocznice

W 5. rocznicę …

 

_______Dziś, 27 listopada,  minęła 5. rocznica śmierci znakomitego aktora – Stanisława Mikulskiego (popularnego kapitana Klosa z filmu „Stawka większa niż życie”).
______O g. 14,00 delegacja naszego Koła Nr 6 (kol. kol. Janek Mazur – przewodniczący, Asia Zatorska – Miller i Józef Kmera)  zapaliła  na mogile Cmentarza Wojskowego na Powązkach znicz (z zawieszką) dla uczczenia Jego pamięci.

Opracowanie –  Jan Dźwigała 

Zaproszenie

______27 listopada br., w 5-tą rocznicę śmierci znakomitego aktora – Stanisława MIKULSKIEGO zapraszam do odwiedzenia Jego mogiły (kwatera B 32, rząd TUJE, grób 22) na  Cmentarzu Wojskowym przy ul Powązkowskiej. Zbiórka o g. 13,30 przy bramie bocznej cmentarza.
Serdecznie zapraszam!
Jan Dźwigała

Uroczystość przed GNŻ

______Dla uczczenia 76. rocznicy bitwy 1 DP im. Tadeusza Kościuszki pod Lenino (12-13.10.1943 r.)  na Pl. J. Piłsudskiego w Warszawie  odbyła się uroczystość składania wieńców na Grobie Nieznanego Żołnierza. W uroczystości brały udział poczty sztandarowe, wśród których na pierwszym miejscu stał poczet naszego Koła w składzie: płk WP, gen.bryg.ds. Jerzy Gąska – dowódca pocztu, st.chor.szt. Jan Mazur – sztandarowy, mjr WP ppłk ds. Jan Dźwigała – asystent. Delegacja koła Nr 6 w składzie: płk WP, gen.bryg.ds. Zbigniew Wrona – przewodniczący, kol. Anna  i kpt. WP, mjr ds. Eugeniusz Karbowiakowie – członkowie delegacji, złożyła wiązankę kwiatów.
______Wśród uczestników uroczystości byli również: Teresa i płk Marian Paździorowie oraz por. Ludwik Bender.
______Uroczystość zorganizował ZG ZŻWP.

Foto i opracowanie:  Eugeniusz Karbowiak


Piękny jubileusz

______Por. w st. spocz. Ludwik Bender urodził się 25 sierpnia 1924 r. w Kalinowicach Ordynackich w pow. zamojskim, woj. lubelskie. Kiedy miał osiem miesięcy zmarł mu tata (Antoni).
______Ukończył siedmioklasową szkołę powszechna w Zamościu, po czym w 1938 r. zatrudnił się u wuja, celem zdobycia zawodu, w warsztacie samochodowym.
W 1940 r., mając 16 lat, zatrudnił się w Spółdzielni Beton, dzięki czemu uchronił się przed wywózką do Niemiec na roboty przymusowe.
______Po wyzwoleniu wschodnich terenów Polski spod okupacji hitlerowskiej został powołany do wojska. Służbę rozpoczął w Białce k / Krasnystawu, gdzie formowała się II Armia Wojska Polskiego.   Przydzielono  go  na  kompanię  szkolną  (podoficerską), a następnie skierowany na kurs kierowców samochodowych. Po jego ukończeniu został przydzielony do batalionu moździerzy w 37 pułku piechoty na stanowisko kierowcy do przewożenia obsługi działa. Dostał na stan samochód ciężarowy marki Chevrolet. W styczniu  skierowany na front. Swoje auto stracił na polu walki w lesie k/Radzynia Podlaskiego. Dalszy ciąg to służba i praca na samochodach „zdobycznych” na terenach wyzwalanych przez II Armię WP. W 1946 r. skierowany do Śląskiego Okręgu Wojskowego do służby w batalionie samochodowym i został kierowcą dowódcy okręgu. Zdemobilizowany 8 lutego 1947 r. w stopniu kaprala.
______W 1948 r. skorzystał z propozycji i został wcielony do 12 batalionu samochodowego w Warszawie. Po reorganizacji przeniesiony do 10 pułku samochodowego na stanowisko kierowcy  wiceministra  obrony  narodowej. W 1957 r., ze wzglądu na bardzo  trudną  sytuację rodzinną,  zwolnił się  ze  służby  zawodowej (w stopniu starszego sierżanta) i zatrudnił się w tej samej jednostce jako pracownik cywilny. Po ustabilizowaniu życia rodzinnego, w 1965 r. ponownie podjął służbę zawodową. W 1979 r. uznany za niezdolnego do służby wojskowej przez WKL i  zwolniony „do cywila”. Miesiąc po zwolnieniu zatrudnił się jako pracownik, pracował aż do 31.12.1992 r.
______Wstąpił do Związku Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego i do Związku Kombatantów RP. Awansowany do stopnia porucznika. 2 marca 2006 r. wstąpił do naszego Związku i Koła Nr 6. Za osiągnięcia w walkach o wyzwolenie Polski wielokrotnie odznaczany medalami bojowymi, m. in. Medalem „Za Odrę, Nysę i Bałtyk”. Za wzorową służbę i pracę wielokrotnie wyróżniany i odznaczany, m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Za działalność społeczną w naszym Związku odznaczony m. in. Krzyżem ZŻWP z Gwiazdą, Krzyżem Komandorskim ZŻWP i srebrnym Medalem „Za Wybitne Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” (w dniu 26 sierpnia 2019 r.).
______W dniu tym delegacja Koła (małżeństwo Anna i Eugeniusz Karbowiakowie, Jan Dźwigała i Jan Mazur)  złożyli wizytę Państwu Halinie i Ludwikowi Benderom w miejscu ich zamieszkania. Gospodyni otrzymała kwiaty, zaś Dostojny Jubilat list gratulacyjny od prezesa ZG ZŻWP – płk Marka Bielca i sekretarza generalnego płk Henryka Budzyńskiego, a od Koła Nr 6 prezent rzeczowy. Delegacja została ugoszczona przez Gospodarzy swojskim ciastem i napojami w doskonałej atmosferze.
Dobrego zdrowia i długich jeszcze lat życia Dostojny Jubilacie.

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała


75. rocznica powstania Jednolitego Odrodzonego Wojska Polskiego

______W niedzielne południe – 21 lipca 2019 r., przed Grobem Nieznanego Żołnierza na Pl. Piłsudskiego w Warszawie odbyła się patriotyczna uroczystość  poświęcona 75. rocznicy powołania Jednolitego Odrodzonego Wojska Polskiego   (na mocy Dekretu  Nr 3 Krajowej  Rady  Narodowej  z  dnia 21 lipca 1944 r.).
______Organizatorem tej uroczystości było  Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im._gen.broni. Zygmunta Berlinga. Okolicznościowe przemówienie wygłosił prezes STLWP – mjr_Kazimierz Rdzanek.
______Na zakończenie uroczystości delegacje uczestników złożyły wieńce i kwiaty. W składzie naszej delegacji byli: st.chor.szt. Jan Mazur – przewodniczący delegacji oraz członkinie: Jadwiga Łuczak i Joanna Zatorska – Miller. Wśród widzów – uczestników uroczystości byli: gen.bryg.ds. Zbigniew Wrona, ppłk ds. Tadeusz Bomze z małżonką, ppłk ds. Jan Dźwigała, por. Ludwik Bender.
______
W uroczystości udział wzięli także: płk Stanisław Kalski – wiceprezes  Federacji Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, sekretarz generalny Związku Żołnierzy Wojska Polskiego  – płk Henryk Budzyński oraz ppłk Artur Malinowski – prezes Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego naszego Związku.

Foto i opracowanie: Andrzej Krzyziński


To już 5 lat minęło …

______24 maja br., przy pięknej pogodzie, w przeddzień 5. rocznicy śmierci gen.armii Wojciecha Jaruzelskiego, zebrała się przy Jego mogile na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, liczna grupa Jego przyjaciół i sympatyków. Na uroczystość przybyła córka Generała – pani Monika Jaruzelska. Wśród składających hołd, kwiaty i znicze widzieliśmy m. in. byłego marszałka senatu – Longina Pastusiaka oraz byłego ministra spraw wewnętrznych i administracji – Krzysztofa Janika. Obecna była liczna delegacja Związku Żołnierzy Wojska Polskiego z prezesem Zarządu Głównego – płk Markiem Bielcem i prezesem honorowym ZG – gen.dyw. Franciszkiem Puchałą – na czele. Nasze Koło było reprezentowane przez dużą grupę członkiń i członków, a honor złożenia na grobie Generała wiązanki kwiatów od nas wszystkich przypadł małżeństwu, członkom naszego Koła – Ani i Gienkowi Karbowiakom. Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego reprezentowała delegacja z panią Elżbietą Sadzyńską – członkinią Zarządu Głównego na czele.
______W czasie krótkiej rozmowy naszego prezesa z panią JaruzelskąJanek Dźwigała zaprosił radną Rady Warszawy na zebranie Koła. Zaproszenie zostało przyjęte, a data wizyty zostanie ustalona.

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała


123. rocznica urodzin gen. broni Zygmunta BERLINGA

______W przeddzień 123. rocznicy   urodzin gen. broni Zygmunta Berlinga – w dniu 26 kwietnia br. o godz. 10,00 zebrała się przed Jego pomnikiem w Warszawie (przy moście Łazienkowskim, po praskiej stronie Wisły) liczna grupa ludzi.
______Organizatorami uroczystości byli: Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga, Stowarzyszenie Współpracy Polska – Wschód Oddział Mazowiecki i Koło Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa.
______W uroczystości wzięły udział poczty sztandarowe: STLWP i naszego Koła (poczet sztandarowy w składzie: płk Jerzy Gąska – dowódca  pocztu, st.chor.szt. Jan Mazur – sztandarowy. st.chor.szt. Andrzej Utkowski – asystent). Po powitaniu uczestników, przemówienie okolicznościowe wygłosił mjr Kazimierz Rdzanek – prezes STLWP.
Federację Rosyjską reprezentował ambasador  Siergiej Andriejew  z  członkami delegacji.
______Następnie liczne delegacje złożyły wieńce i kwiaty. Nasze Koło było reprezentowane przez delegację: por. Józef Kmera – przewodniczący delegacji, członkowie: por. Ludwik Bender i Joanna Zatorska –  Miller.
______
W uroczystości uczestniczył i kwiaty złożył płk Henryk Budzyński  – sekretarz generalny naszego Związku.
______Z naszego Koła w uroczystości wzięli udział także: ppłk Tadeusz Bomze z małżonką Krystyną, płk Janusz Kot, st.chor. Arkadiusz Lis st.chor.szt. Wojciech Przybyła, płk Zbigniew Wrona oraz st.chor. Jacek Piórkowski, piszący te słowa i fotograf.


Dzień Obrońcy Ojczyzny

________22 lutego 2019 r. o g. 11,00, w przeddzień święta państwowego Federacji Rosyjskiej na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie przy ul. Żwirki i Wigury odbyła się, w ramach upamiętnienia tego święta, ceremonia złożenia wieńców i kwiatów przed pomnikiem Żołnierzy Radzieckich, którzy polegli w walkach o wyzwolenie naszej Stolicy i naszej Ojczyzny w latach 1944 – 1945.
________Uroczystość tę zorganizował Ambasador Federacji Rosyjskiej w Rzeczypospolitej Polskiej. W obchodach Dnia Obrońcy Ojczyzny uczestniczyli przedstawiciele ambasady Federacji Rosyjskiej pod przewodnictwem Jego Ekselencji Siergieja Andrejewa oraz licznie zgromadzeni Rosjanie będący w Polsce i warszawiacy. Udział wzięli również przedstawiciele polskich organizacji kombatanckich, związkowych i stowarzyszeń społecznych z pocztami sztandarowymi.
_______Dzień Obrońcy Ojczyzny wywodzi się z czasów ZSRR.
Święto to zostało ustanowione w 1922 roku jako Dzień Armii Czerwonej i Floty, kiedy to oficjalnie zostało ogłoszone powstanie Armii Czerwonej w 1918 roku. Po rozpadzie ZSRR, od 1991 roku święto to, jest obchodzone jako Dzień Rosyjskiej Armii i Floty Wojennej. Obecnie jest świętem państwowym Rosji, Białorusi i w państwach Wspólnota Niepodległych Państw. Dzień ten uważany jest za święto wojska. Poświęcony jest żołnierzom, weteranom i bohaterom drugiej wojny światowej, wszystkim „obrońcom ojczyzny”.
________Nasze koło reprezentowali: st.chor.szt. Jan Mazur – przewodniczący delegacji oraz por. Ludwik Bender,  płk Marian Paździor z żoną Teresą i Joanna Zatorska – Miller.

Opracowanie: Jan Dźwigała

Uroczystość przy Płycie Czerniakowskiej

            16 września 1944  około godz. 4 rano  na lewym brzegu Wisły w pobliżu ul. Wilanowskiej wylądowała  pierwsza  grupa około  60 żołnierzy 9 Pułku Piechoty 3 Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta 1 Armii Wojska Polskiego. W tym czasie w rękach powstańców znajdował się niewielki fragment Górnego Czerniakowa, ograniczony ulicami: Zagórną, Czerniakowską, Okrąg i Ludną oraz brzegiem Wisły. W miejscu, gdzie lądowali polscy żołnierze, w 1951 wzniesiono pomnik w formie płyty, zaprojektowany przez Zygmunta Stępińskiego i Kazimierza Marczewskiego. Na kamiennym podwyższeniu znajduje się brązowa tablica, obrzeżona ozdobnym fryzem, na którym wyryto tekst:

Na tym wybrzeżu
w dniach
od 16 do 23 września 1944 r.
Oddziały 3 ciej Dywizji
Piechoty Wojska Polskiego
wspierane przez artylerię
i lotnictwo radzieckie –
śpiesząc na pomoc walczącemu
ludowi Warszawy –
po sforsowaniu Wisły, stoczyły
nierówny bój z przeważającymi
siłami wojsk hitlerowskich.

Śmiercią walecznych zginęło
2056 żołnierzy i oficerów
Wojska Polskiego
i Armii Radzieckiej,
oraz setki powstańców
Czerniakowa i Solca.
Chwała Bohaterom
poległym za wolność
Ojczyzny.

            W 74. rocznicę tych wydarzeń, w dniu 25.09.2018 r.,  Stowarzyszenie „Pokolenia” zorganizowało uroczystość w której brała udział także delegacja naszego Koła w składzie: st. chor. szt. Jan Mazur – przewodniczący delegacji, Krystyna Romańczuk i mjr Tadeusz Bomze. W uroczystości wzięli także udział: por. Ludwik Bender, mjr Jan Dźwigała i por.  Józef Kmera.
Uroczystością kierował i przemówienie wygłosił nowo mianowany gen. bryg. Bogdan Pokrowski. Asystę honorową wystawił Pułk Reprezentacyjny  WP.

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała

Pierwsze dni obrony Warszawy w 1939 r.

Od 1 do 6 września 1939 walkę w obronie stolicy prowadziła Brygada Pościgowa oraz pododdziały Ośrodka Obrony Przeciwlotniczej Warszawa i mieszkańcy miasta zorganizowani w ramach biernej OPL.

           3 września minister spraw wojskowych, gen.dyw. Tadeusz Kasprzycki, rozkazał gen.bryg. Walerianowi Czumie zorganizować obronę miasta przed zagonem pancerno-motorowym zmierzającym z kierunku południowo-zachodniego (niemiecki XVI Korpus Pancerny). Pierwszy Sztab Obrony Warszawy stanowili oficerowie Komendy Głównej Straży Granicznej. Szefem Sztabu mianowany został płk dypl. Tadeusz Tomaszewski. Do obrony stolicy skierowano oddziały 5 Dywizji Piechoty z Odwodu Naczelnego Wodza. 6 września Prezydent RP Ignacy Moscicki, wobec bezpośredniego zagrożenia natarciem niemieckim, ewakuował się do Nałęczowa. Około 2.00 w nocy 7 września Warszawę opuścił rząd, a Naczelny Wódz Edward Śmigły – Rydz wyjechał do Brześcia. Począwszy od 6 września rozpoczęło się także formowanie obrony cywilnej oraz Robotniczej Brygady Obrony Warszawy. 6 września, krótko przed północą, szef propagandy w Sztabie Naczelnego Wodza płk Roman Umiastowski wezwał przez radio mieszkańców Warszawy do udziału w budowie barykad i umocnień wobec bezpośredniego zagrożenia miasta przez Niemców. Jednocześnie wezwał wszystkich mężczyzn zdolnych do noszenia broni, a nie powołanych dotychczas do wojska, do bezzwłocznego opuszczenia stolicy i udania się na wschód, gdzie mieli zostać zmobilizowani. Jeszcze przed świtem 7 września tysiące osób zaczęło opuszczać Warszawę w kierunku wschodnim. 8 września ok. godz. 14.00–15.00 oddziały niemieckiej 4 Dywizji  Pancernej https://pl.wikipedia.org/wiki/4 _Dywizja_Pancerna_(III_Rzesza) zajęły Okęcie-Włochy wraz z lotniskiem, a po godz. 17.00 od strony Woli i Ochoty dotarły do obrzeży Warszawy, gdzie weszły w styczność bojową z obrońcami. Niemcy wycofali się jednak przekładając atak na kolejny dzień.8 września rano od tej samej strony rozpoczął się atak Wehrmachtu na Warszawę. Niemcy próbowali zdobyć stolicę Polski z zaskoczenia siłami dwóch dywizji pancernych (1 i 4 DPanc), które 6 września dokonały skutecznego przełamania frontu polskiego pod Piotrkowem Trybunalskim.

Pomnik Barykada Września – pomnik według projektu prof. Juliana Pałki, mieszczący się w Warszawie, na południe od skrzyżowania ul. Grójeckiej z ulicami Stefana Banacha i Bitwy Warszawskiej 1920 r. Pomnik został zbudowany w 1979 roku, w 40. rocznicę obrony Warszawy. Wykonany z surowego betonu monolitycznego w postaci trzech brył, ustawionych w poprzek ul. Grójeckiej, w miejscu historycznej barykady. Bryły tworzą olbrzymie cyfry odpowiadające datom: po lewej 8.IX – data budowy barykady, pośrodku 1939 – rok obrony Warszawy, po prawej 27.IX – data zawieszenia broni. Dwie boczne bryły są ustawione równolegle do osi ul. Grójeckiej, środkowa bryła – prostopadle do osi. Pomnik jest skierowany na południe i jest widoczny zwłaszcza dla kierowców wjeżdżających ulicą Grójecką do Warszawy. Na pomniku, szczególnie na jego środkowej części, umieszczono ponad 40 tablic pamiątkowych, nie przewidzianych w projekcie.

           Tradycyjnie, 8.09.2018 r. o g. 17.00  rozpoczęła się uroczystość z wojskową asystą honorową, upamiętniająca tamte, dramatyczne czasy. Jako pierwsza głos zabrała pani Katarzyna Łęgiewicz -burmistrz Ochoty, a następnie pan Jan Józef Kasprzyk – po. Szefa Urzędu ds. Kombatantów i osób Represjonowanych. Udział wzięło bardzo dużo różnych delegacji władz, szkół, organizacji pozarządowych (zwłaszcza harcerzy). Nasze Koło reprezentowała delegacja: st.chor.szt. Jan  Mazur – przewodniczący, por. Ludwik Bender – weteran walk na froncie II wojny światowej oraz Jadwiga Łuczak – żona oficera.

Foto: Jan Dźwigała, Mariusz Twardowski
Opracowanie: Jan Dźwigała