Category Archives: Wieczna Warta

KOCHANI!

            Z głębokim żelem i smutkiem zawiadamiam, że w dniu 27 listopada 2018 r. zmarła wskutek bardzo poważnych następstw nieszczęśliwego wypadku – Pani Janina Jolanta PRZYBYŁA, żona naszego kolegi Wojtka PRZYBYŁY.
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 3 grudnia br. o g. 11.00 w Sali „A” Domu Przedpogrzebowego na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie przy ul. Wóycickiego 14, po czym trumna z ciałem Zmarłej zostanie pochowana na cmentarzu miejscowym w grobie rodzinnym.
Proszę o uczestnictwo w tej smutnej ceremonii.
Jan Dźwigała

Janina Jolanta PRZYBYŁA z d. Niedziela
(07.02.1946 r. – 27.11.2018 r.)

            Urodziła się Biejkowskiej Woli w gminie Promna, powiat białobrzeski, województwo mazowieckie. W1965 r. ukończyła naukę w Liceum Medycznym przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. W czasie nauki zapoznała Wojtka Przybyłę, żołnierza z 10 pułku samochodowego.  Tuż po ukończeniu nauki (29 czerwca 1965 r.) zawarli związek małżeński. Z tego związku zrodziło się im dwoje dzieci: Michał (zmarł 1991 r.) i Katarzyna (za mąż wyszła w 1990 r.) Po ukończeniu nauki, przez pierwsze dwa lata, pracowała w Państwowym Domu Małego Dziecka przy ul. Nowogrodzkiej   w Warszawie. W latach 1972 – 1985 pracowała w Wojskowej Administracji Koszar Nr 11 na terenie 10 pułku samochodowego.  W późniejszych latach prowadziła działalność gospodarczą, aż do granicy wieku emerytalnego. Perełką rodzinną stała się jedyna wnuczka Paulina. Idyllę małżeńską przerwał niesamowity, tragiczny wypadek Joli.
Uroczystość pogrzebowa odbyła się 3 grudnia 2018 r. w Domu Przedpogrzebowym  na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie, po której trumna  z ciałem Zmarłej została złożona w grobie (z synem) na cmentarzu miejscowym (kwatera E-IX-2, rząd – 3, grób – 5). W imieniu rodziny pożegnała Babcię wnuczka Paulina.  W ostatnim pożegnaniu uczestniczyło bardzo dużo osób: bliższa i dalsza rodzina, sąsiedzi, znajomi, oraz liczne grono członków naszego Koła z rodzinami.
Piękną obsługę zapewnił Dom Pogrzebowy “STYKS”.

Żegnaj Jolu! Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie!
Spoczywaj w pokoju!

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała

Powiadomienie

Kochani!

            Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu 5 października 2018 r.  zmarł po długiej i ciężkiej chorobie, przeżywszy 90 lat,  nasz Kolega – ppłk Jan OTRĘBOWSKI.
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się 11 października br. o g. 13,00 w Domu Przedpogrzebowym Cmentarza Wojskowego w Warszawie przy ul. Powązkowskiej 43/45, po której urna  z prochami  Zmarłego zostanie przeniesiona i pochowana na cmentarzu miejscowym.

Najbliższym Zmarłego składamy serdeczne wyrazy współczucia i żalu.
Cześć Jego pamięci!
Zapraszam wszystkich znajomych i przyjaciół.

Jan Dźwigała

ppłk Jan OTRĘBOWSKI
(19.12.1927 r. –5.10.2018 r.)

            Na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie, panteonie bohaterów i wielkich Polaków, nasza delegacja uczestniczyła w ostatniej drodze na wieczną wartę, zasłużonego oficera WP, członka Koła Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa – Kol. ppłk Jana Otrębowskiego, który zmarł po ciężkiej chorobie. Urodził się w pięknym Marysinie, niedaleko Chełma Lubelskiego. Miał brata i dwie siostry. Ukończył Technikum Ekonomiczne i zdobył tytuł dyplomowanego biegłego księgowego. Służbę wojskową rozpoczął  23 kwietnia 1947 r. W jej trakcie pracował i służył w wielu jednostkach wojskowych. Najdłużej jednak w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, bo od 17 października 1967 r. Pracował tam na bardzo odpowiedzialnych stanowiskach, był tytanem pracy.  W 1972 r. poślubił za żonę ukochaną Zofię. Z tego związku dochowali się dwóch córek.  Ze służby wojskowej został zwolniony po 40. latach jej pełnienia – 15 maja 1987 r.
Za  wybitne osiągnięcia  w służbie wojskowej był kolejno awansowany, aż do stopnia podpułkownika i odznaczony  Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, złotym i srebrnym krzyżem zasługi oraz wieloma innymi medalami.
Do naszego Stowarzyszenia wstąpił 14 września 2000 r.  Za aktywne członkostwo w naszym Kole i Związku  został odznaczony:  Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”, Medalem „XXX-lecia ZŻWP”, Srebrną Odznaką „Za Zasługi dla ZBŻZiORWP” oraz „Złotym Krzyżem ZŻWP”.
Z okazji 90. Urodzin otrzymał piękny puchar z dedykacją od wszystkich członków Koła.
W ostatniej Jego drodze na wieczną wartę uczestniczyła asysta honorowa z Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego oraz sztandar naszego  Koła z asystą w składzie: płk Romuald Młynarczuk – dowódca, st.chor.szt. Andrzej Utkowski – asystent, st.chor.szt. Jan Mazur – sztandarowy. Żegnało Go liczne grono przyjaciół i sąsiadów, bliższa i dalsza rodzina oraz najbliżsi: ukochana żona Zosia, córki: Monika i Aldona, zięć Michał oraz wnuki Maciej i Mateusz.
Żegnając Go przy niszy kolumbarium (kwatera – Q KOL2, rząd 1, nisza 1) prezes naszego Koła powiedział: „Drogi Kolego Pułkowniku, Janku Otrębowski! Dobrze zasłużyłeś się naszej ukochanej Ojczyźnie i Jej siłom zbrojnym! Dziękujemy Ci za wszystkie dokonania  służbowe i życiowe!
Pośmiertną nagrodą  dla tak znamienitego żołnierza będzie salwa honorowa i odegrana przez trębacza melodia „Śpij Kolego”.

Cześć Jego  pamięci!

Najbliższym Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia i żalu.”

Opracowanie: Zbigniew Wrona
Foto: Andrzej Krzyziński

Kochani!

Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu 29 września 2018 r. zmarł po długiej i ciężkiej chorobie nasz Kolega – płk Antoni MOROZ.
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się 4 października br. o g. 9,00 w cerkwi św. Jana Klimaka w Warszawie przy ul. Wolskiej 138/140, po której trumna  z ciałem Zmarłego zostanie przeniesiona i pochowana na cmentarzu miejscowym.
Najbliższym Zmarłego składamy serdeczne wyrazy współczucia i żalu.

Cześć Jego pamięci!
Zapraszam wszystkich znajomych i przyjaciół.

Płk Antoni MOROZ
(9.06.1935 r. – 29.09.2018 r.)

         Urodził się w m. Chytra, gm. Hajnówka, pow. hajnowski, woj. podlaskie. W latach 1953 – 1990 pracował i służył Ojczyźnie w Wojsku Polskim. Szczególną wagę przywiązywał do dobrych relacji z najbliższymi: żoną, dziećmi i wnukami. Jego pasją była praca na działce i w zarządzie Rodzinnego Ogrodu Działkowego „Stolica”. Z uśmiechem i cierpliwością zawsze znajdował czas, aby z działkowcami porozmawiać, podzielić się swoją bogatą wiedzą działkową i doradzić w sprawach trudnych i kontrowersyjnych. Nigdy nie zakładał niepowodzenia, do wszystkich wyciągał swoją pomocną dłoń i zawsze można było liczyć na jego wsparcie i bezinteresowność. 1 stycznia 2011 r. wstąpił do Koła Nr 6 i ZŻWP. Tu dał się poznać jako ponadprzeciętny działacz. W dowód zaufania i uznania został wybrany na okres 13.06.2013 r. – 9.02.2017 r. wiceprzewodniczącym Komisji Rewizyjnej naszego Koła. Został wyróżniony: Odznaką Honorową „Za Zasługi dla ZŻWP”, Brązową Odznaką „Za zasługi dla ZŻWP” oraz Srebrnym „Krzyżem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”. Od dłuższego czasu zmagał się z nieuleczalną chorobą.

         W dniu 4 października 2018 r. odbyła się piękna uroczystość pogrzebowa w cerkwi św. Jana Klimaka w Warszawie przy ul. Wolskiej 138/140, po której trumna  z ciałem Zmarłego została przewieziona i pochowana na cmentarzu miejscowym. Nad grobem pożegnał go w imieniu wszystkich uczestników pogrzebu Staszek Pieczara. W ostatniej drodze  „TOLKA” uczestniczyła najbliższa i dalsza rodzina, znajomi i sąsiedzi,  członkowie ROD „Stolica” oraz liczna delegacja naszego Koła ze sztandarem i pocztem w składzie: płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu, mjr Jan Dźwigała – sztandarowy i st.chor.szt. Stanisław Pieczara – asystent.

Cześć Jego pamięci!

Foto: Marzena Dźwigała
Opracowanie: kpt.  Eugeniusz Karbowiak

Smutny Komunikat

Kochani!

         Z ogromnym zaskoczeniem i niedowierzaniem przyjąłem wiadomość o tragicznej śmierci członka naszego Koła. W dniu 21 września br. odszedł na wieczną wartę, przeżywszy 59 lata,  kol. asp.szt.Zenon Panasik. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w dniu 28 września o g. 10,00 w Kościele Rzymskokatolickim Parafii Matki Bożej Częstochowskiej  w Wołominie przy ul. Kościelnej 54 po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przewieziona i spocznie na cmentarzu parafialnym przy ul. Niepodległości w Wołominie.

           Najbliższym Zmarłego składam w imieniu wszystkich członków Koła Nr 6 wyrazy  serdecznego współczucia i żalu.

 Zapraszam wszystkich do udziału w ostatniej drodze Zenka

Jan Dźwigała – prezes Koła

asp. szt. Zenon PANASIK
(31.07.1959 r. – 21.09.2018 r.)

            Urodził się w Kłodzku. Miał dwoje rodzeństwa: siostrę i brata. Związek małżeński zawarł z ukochaną Tereską, dochowali się dwóch synów, jeden z nich Przemysław  jest policjantem, a drugi Rafał – żołnierzem. Służbę w policji pełnił w okresie 16.12.1982 r. – 31.10.2003 r. W tym okresie ukończył kurs podoficerski   w Szkole Podoficerskiej MO w Słupsku i kurs aspirantów w Centrum Szkolenia Policji w Legionowie. Służbę  pełnił w Komendzie Powiatowej Policji w Wołominie, ostatnio na stanowisku kierownika rewiru dzielnicowych I sekcji prewencji. Był wzorowym funkcjonariuszem, wielokrotnie wyróżnianym, odznaczonym m. in.  Brązową Odznaką “Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego”. Do naszego Koła i Związku wstąpił 1 stycznia 2014 r. Zawsze był niezwykle koleżeński, z ogromnym poczuciem honoru. Jego życie zostało przerwane tragicznie, tuż przed miejscem zamieszkania.

           Uroczystości pogrzebowe odbyły się się w dniu 28 września 2018 r. w Kościele Rzymskokatolickim Parafii Matki Bożej Częstochowskiej  w Wołominie , po czym trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona i spoczęła na cmentarzu parafialnym przy ul. Niepodległości w Wołominie. W uroczystości brała udział delegacja naszego Koła  w składzie: Marzena i Jan Dźwigałowie, Antoni Gaj i Jerzy Gąska.

Cześć Jego pamięci! Spoczywaj w spokoju!
Najbliższym Zmarłego składam w imieniu wszystkich członków Koła Nr 6 wyrazy  serdecznego współczucia i żalu.

Foto: Marzena Dźwigała
Opracowanie:  Jan Dźwigała

Wielka uroczystość w Otwocku

          Msza w otwockim kościele św. Wincentego a Paulo rozpoczęła  uroczystości pogrzebowe gen.bryg. Juliana Poboga-Filipowicza 13 września br. Po niej, szczątki doczesne generała zostały przewiezione na miejscowy cmentarz  do Kwatery Wojennej Żołnierzy Wojska Polskiego poległych w 1939 r.  W uroczystościach udział wziął i słowa pożegnania wygłosił  szef Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych – minister Jan Józef Kasprzyk. Oprawa uroczystości była znamienita, ponad dwadzieścia pocztów sztandarowych (m. in. tych jednostek  wojskowych, którymi dowodził), przedstawiciele władz samorządowych z okolic Mokrej (z ziemią z pola bitewnego), władze Otwocka, przedstawiciele wojska, szkół, mieszkańcy i rodzina Generała, wojskowa asysta honorowa wystawiona przez pułk reprezentacyjny WP.
Gen. Julian Filipowicz herbu „Pobóg” (ps. „Róg”, „Kogan”) urodził się w 13 września 1895 r. w Działkowiczach koło Jarosławia, w rodzinie, w której żywa była tradycja insurekcyjna – jego wujowie walczyli w powstaniach listopadowym i styczniowym. Miał czterech braci – Stefana, Tadeusza, Jana i Pawła – z którymi wspólnie działali w Drużynach Bartoszowych, Polskich Drużynach Strzeleckich i Polskiej Organizacji Wojskowej.
Studiował na Politechnice Lwowskiej, jego edukację przerwał wybuch I wojny światowej. Wraz z braćmi wstąpił do Legionów, wziął udział m.in. w bitwie pod Kostiuchnówką. Po kryzysie przysięgowym w lipcu 1917 r. został osadzony przez Austriaków w więzieniu w Przemyślu za działalność agitacyjną, a następnie wcielony do armii austriackiej, skąd zbiegł w czerwcu 1918 r. i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.  Był komendantem 7. Pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckiem, dowodził także 3. Pułkiem Strzelców Konnych w Wołkowysku.
We wrześniu 1939 r. dowodził Wołyńską Brygadą Kawalerii, stawiając opór Niemcom m.in. pierwszego dnia wojny podczas bitwy pod Mokrą. Po rozwiązaniu brygady i po ataku Związku Sowieckiego na Polskę, w „cywilu” przedostał się do walczącej Warszawy, gdzie rozpoczął działalność konspiracyjną. Był członkiem ZWZ, później AK. W lutym 1940 r. aresztowany przez gestapo i osadzony na Pawiaku, skąd został odbity dzięki akcji zorganizowanej z rozkazu płk. Stefana Grota-Roweckiego. Ponownie w ręce Niemców wpadł kilka miesięcy później, gdy jako komendant obszaru Kraków i Śląsk ZWZ został uwięziony w krakowskim więzieniu przy ul. Montelupich. Po ciężkim pobiciu został uznany za zmarłego, spędził całą noc wśród trupów w kostnicy. Udało się Go wywieźć z więzienia. We wrześniu 1941 r. objął dowództwo Obszaru ZWZ Białystok. Chory na gruźlicę, zamieszkał w prywatnym pensjonacie w Otwocku,  pod panieńskim nazwiskiem swojej matki. W sierpniu 1942 r. został mianowany generałem brygady. Choć otrzymał powołanie do sztabu Komendy Głównej AK, nie wziął udziału w Powstaniu Warszawskim. Zmarł 14 sierpnia 1945 r. w Otwocku, został pochowany pod cudzym nazwiskiem. Rodzina odnalazła jego grób kilkadziesiąt lat później. Był odznaczony m.in. dwukrotnie orderem Virtuti Militari (Złotym i Srebrnym Krzyżem), dwukrotnie Orderem Odrodzenia Polski (Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim), Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Zasługi.
W uroczystości wzięła udział także delegacja Koła Nr 6: Anna i Eugeniusz Karbowiakowie i Jan Dźwigała.

Foto: Jan Dźwigała
Opracowanie: Eugeniusz Karbowiak

Odejścia kolegów

Szanowne Koleżanki i Koledzy!

Z ogromnym żalem informuję o odejściach na wieczną wartę naszych Kolegów:

1. ppłk Władysław KAŹMIERCZAK, odszedł przeżywszy 90 lat. Służbę wojskową pełnił 38 lat (najdłużej w 10 psam). Był członkiem Stowarzyszenia Więźniów – Dzieci Hitlerowskich Obozów Koncentracyjnych. Za zasługi dla Związku był wyróżniony wpisem do Księgi Honorowej MZW. Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 25 sierpnia 2018 r. w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce przy ul. Jagiellońskiej 10, po czym spocznie na cmentarzu miejscowym;

2. ppor. Stanisław WŁODARCZYK, odszedł przeżywszy 75 lat. Służbę wojskową pełnił w okresie 23.10.1963 r. – 29.02.1996 r. w 10 psam i SGen. WP. Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 29 sierpnia 2018 r. o g. 13,00 w Katedrze Polowej WP, po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przewieziona i pochowana na Cmentarzu Północnym (Wólka Węglowa).

Cześć Ich pamięci!

Najbliższym Zmarłych składam wyrazy serdecznego współczucia.
Z wyrazami szacunku – Jan Dźwigała (prezes Koła Nr 6)

Ppłk Władysław KAŹMIERCZAK
(19.05.1928 r. – 21.08.2018 r.)

            Urodził się w Morakowie, gm. Gołańcz, pow. wągrowiecki, woj. wielkopolskie  w rodzinie wielodzietnej, miał siedmioro rodzeństwa. W czasie drugiej wojny światowej Jego tata Józef został wywieziony przez hitlerowców do Dachau i tam zamordowany. Mama z kolei została brutalnie przez okupantów pobita, wskutek czego zmarła. Dzieci wychowywały się same, starsze pomagały i opiekowały się młodszymi. Władek mając 13 lat został wywieziony  do niewolniczej pracy w Niemczech. Po powrocie do Ojczyzny podjął naukę i ukończył technikum samochodowe. 2 października 1949 r. został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Po jej odbyciu pozostał  w służbie zawodowej. W 1965 r. ukończył WKDO przy Wojskowej Akademii Technicznej, zajmował wiele ważnych stanowisk dowódczych i technicznych  w służbie samochodowej garnizonu m.st. Warszawy, najdłużej pracował  w 10 pułku samochodowym. Zaszczytną służbę wojskowa ukończył  2.02.1987r. Za osiągnięcia w służbie był wielokrotnie wyróżniany, awansowany  i odznaczany, m. in. Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym krzyżem Zasługi, wszystkimi medalami resortowymi, Odznaką 1000 – lecia Państwa Polskiego, Złotą Odznaką dla Warszawy. Po służbie wojskowej przez 10 lat był inspektorem obrony cywilnej, ochrony przeciwpożarowej i BHP placówek PKO BP na terenie Ochoty i Mokotowa w Warszawie. Był członkiem Stowarzyszenia Więźniów Byłych  Dzieci Hitlerowskich  Obozów Koncentracyjnych. Do naszego Związku wstąpił 21.12.1989 r.,  bardzo aktywny. Był sekretarzem naszego Koła, członkiem Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego, działał w komisji do spraw zatrudnienia emerytów i rencistów wojskowych. Za osiągnięcia w pracy i działalności związkowej został wyróżniony m. in. wpisem do Księgi Honorowej Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego oraz srebrną odznaką „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.

            Uroczystość pogrzebowa rozpoczęła się w dniu 25 sierpnia 2018 r. w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Częstochowskiej przy ul. Jagiellońskiej 10 w Zielonce (pow. wołomiński) po czym trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona i pochowana w mogile (KW B2-4-39) rodzinnej na cmentarzu miejscowym przy ul. Piłsudskiego. W pogrzebie obok rodziny i znajomych brała udział delegacja koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego: Marzena i Jan Dźwigałowie, Jan Mazur i Henryk Gogół, która złożyła wiązankę kwiatów. Uroczystość uświetniła wojskowa asysta honorowa, którą wystawiła 1 Warszawska Brygada Pancerna im. Tadeusza Kościuszki z Wesołej.

Cześć Jego pamięci!

Foto: Marzena Dźwigała
Opracowanie: Jan Dźwigała

Ppor.  Stanisław WŁODARCZYK
(7.03.1943 r. – 22.08.2018 r.)

          Urodził się w Miejskiej Górce w powiecie rawickim, woj. Wielkopolskim, w rodzinie wielodzietnej, miał pięcioro rodzeństwa (dwie siostry i trzech braci). Z wykształcenia technik samochodowy. Do odbycia zasadniczej służby wojskowej został powołany 23.10.1963 r. Po jej odbyciu pozostał w wojsku jako żołnierz zawodowy. Z wojskiem związał się na stałe. Przesłużył w nim prawie 35 lat, “do cywila” wyszedł 29 lutego 1996r.  Pełnił w tym okresie zaszczytną służbę w Polskiej Jednostce Specjalnej Doraźnych Sił Zbrojnych ONZ na Wzgórzach Golan. Jako cywil pracował jeszcze  w wojsku ok. 10 lat. Za ponadprzeciętne  wywiązywanie się z obowiązków służbowych był wielokrotnie wyróżniany. M. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym, Srebrnym, Brązowym Krzyżem Zasługi oraz wszystkimi medalami resortowymi  MON.  Związek małżeński zawarł ponad 50 lat temu z ukochaną Danutą, z którą dochowali się dwojga dzieci i dwóch wnuczek.
Do naszego Koła i ZŻWP wstąpił 5 lutego 2015 r., zaskarbił sobie tu wyrazy sympatii i uznania za postawę społeczną.  Od kilku miesięcy zmagał się z ciężką chorobą. Mimo to, w czerwcu br., odwiedził nas na zebraniu.

          Uroczystość pogrzebowa  rozpoczęła się w w dniu 29 sierpnia 2018 r. o g. 13,00 wypełnionej żałobnikami Katedrze Polowej Wojska Polskiego i przy udziale wojskowej asysty honorowej wystawionej przez Pułk Reprezentacyjny Wojska Polskiego. Następnie trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona na Cmentarz Północny przy ul. Wóycickiego w Warszawie, gdzie spoczęła zgodnie z ceremoniałem wojskowym w mogile rodzinnej (Kwatera A-II-1 Rząd 3  Grób 3). Obok najbliższej i dalszej rodziny, znajomych i przyjaciół udział wzięła z kwiatami delegacja naszego Koła: Marzena i Jan Dźwigałowie, Jerzy Gąska, Jan Mazur, Stanisław Pieczara i Wojciech Przybyła.
Uroczystość zakończyła salwa honorowa i melodia “Śpij Kolego”.
Żegnaj Staszku, żegnaj Poruczniku! Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie!

Cześć Twojej pamięci!

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała

Nasz kapelan spełnił powinność i oczekiwania

          Kapelan naszego Koła miał zaszczyt przewodniczyć uroczystości pogrzebowej pana Stefana Pawlaka w kościele drewnianym na Cmentarzu Brudzieńskim. Zrobił to w wielkim stylu! Pożegnał Go w ten sposób:
„Żegnamy dzisiaj  żołnierza Armii Krajowej, Obywatela, Męża, Ojca,  naszego brata – Stefana Pawlaka.
Co w dobie obecnych możliwości technicznych osoba nie znająca Go wcześniej może dowiedzieć się o naszym drogim zmarłym ? Zwłaszcza dla warszawiaków przeczytane informacje w nocie zamieszczonej na internetowej stronie „Historii Mówionej ” są typowe. Typowe dla wielu, wielu  z jego pokolenia.

          Stefan Pawlak .. pseudonim Zarewicz, stopień w 1944 – kapral.  Jego edukacja kontynuowana w okupacje, tajne komplety, szkolenie wojskowe.  Harcerstwo – następnie Szare Szeregi, należał do Obwódu IV Ochota, zgrupowania płk SokołowskiegoGrzymały.

          Urodzony w 1926 roku, a w 1944 w sierpniu jest w walce na Pl. Narutowicza. Boli go brak uzbrojenia, brak zwycięstwa, potem droga do Pęcic i tam walka, gdzie żołnierze AK Ochota  przebijają się. Ginie wielu  Powstańców. Pomnik   w Pęcicach – mogiła , gdzie zostało tak wielu poległych i zamordowanych po walce kolegów – te obrazy  towarzyszą mu  całe życie. Sucha informacja w wywiadzie w Archiwum Historii Mówionej;” w lasach Chojnowskich – Gajówki Zimne.  Doły były miejscem zbiórki, dozbrojenia . I stamtąd  wysłany został jako łącznik do Grójeckiego AK. Nie mógł wziąć udziału w marszu, w powrocie zgrupowania do walczącej Warszawy.

          Wierny wychowaniu i ideałom, po 1944 roku zameldował się do dalszej służby – tym razem WIN-u. Brał udział w akcjach propagandowych i czynnych. Marzył o na prawdę wolnej Polsce . W 1946 roku. aresztowany. Kilkuletni wyrok, obniżony amnestią. Po więzieniu, już nie miał szans na studia. Politechnika była dla niego zamknięta. Potem życie normalne. Kontynuował pamięć o kolegach, walce z okupantami, wbrew naciskom propagandy, jak wielu był w życiu codziennym świadkiem prawdy o patriotyzmie jego pokolenia.

          Nieliczne grono współtowarzyszy  może Go żegnać. Większość jego Kolegów jest już w Domu Pana..
Prowadzący wywiad zapytał Go:
„Czy warto było, przy takiej nierównowadze sił, czy po kilkudziesięciu latach decyzję o walce uważa za słuszną ?”
Odpowiedział;
„Uważam, że było słuszne, bo to był sygnał do wolności, do wywalczenia wolności i naszego Państwa”.

Opracowanie i foto:
Mariusz Twardowski

Pogrzeb Helena MŁYNARCZYK

Helena MŁYNARCZYK
(8.05.1932 – 7.06.2018)

           Urodziła się w m. Krzelów,  gmina Sędziszów, powiat  jędrzejowski, województwo świętokrzyskie (d. kieleckie). Wychowywała się w domu rodzinnym. Z ogromnym trudem zniosła okres II wojny światowej. Od szesnastego roku życia ciężko pracowała w Fabryce Włókienniczej w Częstochowie. 21 grudnia 1950 r. wyszła za mąż za żołnierza zawodowego 6 pułku piechoty w Częstochowie – sierż. Jana Młynarczyka, późniejszego pułkownika w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON i została „Halą” (tak Janek ją pieszczotliwie nazywał). Z tego małżeństwa zrodził się bardzo oczekiwany synek Waldek.  Niestety, kilka miesięcy po urodzeniu – zmarł. Państwo Młynarczykowie z czasem przenieśli się do Warszawy i tam zamieszkali na stałe.
Od 1986 r. uprawiali działkę na Bemowie, była ona ich oczkiem w głowie. Janek od 12 grudnia 1987 r. był aktywnym członkiem naszego Koła, kilka kadencji był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej.  W połowie lipca 2011 r., z ciężkim sercem, podjęli decyzję  o sprzedaży mieszkania i działki oraz o przeprowadzce do Szamotuł, gdzie mieli bliską rodzinę. Helena od około 2013 r. ciężko chorowała, objawiła się u niej nieuleczalna choroba Alzheimera. Musiała zamieszkać w domu opieki. Na początku czerwca br. Jej stan pogarszał się aż przyszła śmierć. W dniu 11 czerwca w Bazylice Rzymskokatolickiej pw. Matki Bożej Pocieszenia i św. Stanisława Biskupa w Szamotułach odprawiona została msza żałobna za Zmarłą Helenę Młynarczyk, po której trumna z ciałem „Hali” została przewieziona na cmentarz parafialny i spoczęła w mogile rodzinnej w sektorze 12 rząd 12 miejsce 22.

Cześć jej pamięci!

Koledze płk. Jankowi Młynarczykowi składamy wyrazy najgłębszego współczucia i żalu.

Członkowie Koła Nr 6 ZŻWP
im. Żołnierzy II Armii WP

Pogrzeb płk Kazimierza Komockiego

 Z głębokim żalem i smutkiem zawiadamiam, że w dniu 10 czerwca br. zmarł, przeżywszy lat 87, członek naszego Koła

płk Kazimierz KOMOCKI.

              Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 14 czerwca br. o g. 13-tej w kościele Parafii pw. św. Katarzyny przy ul. Fosa 17, po czym urna z prochami Zmarłego zostanie pochowana na cmentarzu miejscowym.

Rodzinie Zmarłego składam serdeczne wyrazy współczucia.

Jan Dźwigała
prezes

(17.05.1931 – 10.06.2018)

             Urodził się w Wilnie. W służbie wojskowej był od 1949. do 1990 roku. Ukończył Oficerską Szkołę Artylerii i Akademię Sztabu Generalnego WP. Za wybitne zasługi dla polskiej armii był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany, m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym, Srebrnym i Brązowym Krzyżem Zasługi, medalami resortowymi, mianowaniem do stopnia pułkownika. Żonaty, troje dzieci (jeden z synów zmarł). Większość pracy wykonywał sumiennie w Sztabie Generalnym WP. Do naszego Koła i Związku Żołnierzy Wojska Polskiego wstąpił 5.12.2013 r. Był bardzo aktywny. W uznaniu zasług Kapituła ZG wyróżniła Go Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” oraz Krzyżem Brązowym Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.
W dniu 14 czerwca 2018 r. w kościele Parafii św. Katarzyny w Warszawie odbyła się msza święta pogrzebowa po czym urna z prochami Zmarłego została przeniesiona na cmentarz miejscowy przy ul. Fosa i pochowana w mogile rodzinnej.
W uroczystościach brała udział delegacja Naszego Koła.

Żegnaj Pułkowniku, żegnaj Kolego, żegnaj Kaziu!
Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie. Odszedłeś na wieczną wartę, śpij spokojnie!
Cześć Twojej pamięci!

Mjr Jan Dźwigała
prezes Koła

Pogrzeb Jerzego ŁUCZAKA

Z żalem zawiadamiam, że w dniu 1 czerwca br. zmarł, przeżywszy 61 lat,

Jerzy ŁUCZAK s. Jadwigi i Zdzisława

           Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w Domu Przedpogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Powązkowskiej 43/45 w Warszawie w dniu  11 czerwca 2018 r. o godz. 10,00,  po czym urna z prochami Zmarłego zostanie pochowana w mogile  rodzinnej na cmentarzu miejscowym.

           Mamie Zmarłego i pozostałej rodzinie składam w imieniu wszystkich członków Koła Nr 6 ZŻWP oraz środowiska 10 wpsam. – serdeczne kondolencje i wyrazy szczerego współczucia.

Cześć Jego pamięci!

Jan Dźwigała
prezes Koła

Jerzy ŁUCZAK s. Jadwigi i Zdzisława
(5.04.1957 – 1.06.2018)

              Urodził się w Warszawie, tu chodził do szkoły i się wychowywał oraz zamieszkiwał z krótką przerwą na Mazury. Od wielu lat cierpiał na różnego rodzaju choroby. Ostatnio przez kilka miesięcy leżał w szpitalu. Wyszedł z niego i po kilku dniach nastąpił śmiertelny kryzys. Uroczystości pogrzebowe odbyły  się w Domu Przedpogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Powązkowskiej 43/45 w Warszawie w dniu  11 czerwca 2018 r. o godz. 10,00,  po czym urna z prochami Zmarłego została pochowana w mogile  rodzinnej na cmentarzu miejscowym. W uroczystości brała udział delegacja naszego Koła: Marylka Żurawik, Janek Mazur i Janek Dźwigała.

Cześć Jego Pamięci

Naszej Koleżance – Mamie Zmarłego i pozostałej rodzinie składam w imieniu wszystkich członków Koła Nr 6 ZŻWP oraz środowiska 10 wpsam. – serdeczne wyrazy współczucia i żalu.

Jan Dźwigała
prezes Koła