Category Archives: Wieczna Warta

płk Eugeniusz Gradoń

_______

płk Eugeniusz GRADOŃ
(10.09.1926 r. – 10.09.2020 r.)

W dniu 18.09 2020 r. odbyła się uroczystość pogrzebowa. Mowę pożegnalną wygłosił prezes Koła – Jan Dźwigała. Oto jej treść:

„Szanowni Państwo!


________Zebraliśmy się tu na Powązkach Wojskowych, panteonie Warszawy, aby pożegnać członka i Prezesa Honorowego Koła Nr 6 im. Żołnierzy  2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa – płk. Eugeniusza GRADONIA, zmarłego 10 września br.
________Nasz Kolega Gienek urodził się w Częstochowie w rodzinie robotniczej. Był synem Władysława Gradonia i Felicji z d. Starczewskiej. Miał dwóch młodszych braci: Wacława i Leszka.
________W latach okupacji niemieckiej, wraz z rodziną, zamieszkiwał  we wsi Starzyny w pow. włoszczowskim w woj. kieleckiem. Po ukończeniu szkoły powszechnej pobierał nauki na tajnych kompletach. Od 1943 roku do wyzwolenia (styczeń 1945 r.) był członkiem ruchu oporu w Batalionach Chłopskich. W 1947 r. ukończył Prywatne Liceum w Szczekocinach. Studia policealne podjął jeszcze w tym samym roku na Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie. Po  dwóch latach studiów został powołany do odbycia służby wojskowej. W okresie 27.09.1949 r. – 10.09.1950 r.  był podchorążym w Oficerskiej Szkole Łączności w Zegrzu. Przez następnych  sześć lat pełnił służbę w Węźle Łączności MON.
________4 grudnia 1954 r. zawarł związek małżeński z Teresą Jakubowską. Rok później urodziła się im córka Grażyna , a w 1961 r. Iwona. W 1990 r. doczekali się wnuka Marcina.
________W 1961 r. ukończył studia wyższe w WAP i uzyskał tytuł magistra pedagogiki.  W tym samym czasie studiował na Uniwersytecie Warszawskim. W okresie 18.07.1961 r. – 8.02.1963 r. był zastępcą dowódcy 61 pułku szkolno – bojowego w Oficerskiej Szkole Lotniczej im. Żwirki i Wigury. Kolejne dwa lata pełnił służbę w 1 Brygadzie Łączności MON w pododdziale budującym linie kablowe dla  potrzeb  obronności  w  rejonie  Poznania  i  Zatoki Gdańskiej.  Następne  cztery  lata  pracował w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON na stanowisku zastępcy szefa wydziału. Końcowe lata służby pełnił na stanowisku zastępcy szefa Centralnego Węzła Łączności MON. 19 października 1981 r. został zwolniony w stan spoczynku ze względu na stan zdrowia.
________Za osiągnięcia w pracy i służbie został  wielokrotnie wyróżniany, awansowany i odznaczany, m. in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Batalionów Chłopskich, Złotą Odznaką „Za Zasługi dla Warszawy”, odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem „Za Długoletnie Pożycie Małżeńskie”.
________14 października 1982 r. wstąpił do naszego Koła i Związku. Za wzorowe wypełnianie obowiązków w naszym stowarzyszeniu został wielokrotnie wyróżniony, m.in. wpisem do Honorowej Księgi Zasłużonych dla ZŻWP, tytułem Prezesa Honorowego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP oraz Złotym Krzyżem ZŻWP z Gwiazdą.

Kolego Pułkowniku! Gienku!

________Nadszedł czas pożegnania. Przybyła na tę smutną uroczystość najbliższa rodzina: żona – Tereska, córki Grażyna i Iwona oraz ukochany wnuk Marcin. Jest oczywiście i dalsza rodzina, sąsiedzi, przyjaciele, towarzysze broni. Przybyła delegacja Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy DGW ze sztandarem, którego jesteś jednym z fundatorów. Jest wśród nas Twój wieloletni dowódca, który przebył szlak bojowy Lenino – Berlin płk Tadeusz Makarewicz. Jest także wojskowa asysta honorowa.
________Żegnaj kochany Mężu, Tatusiu i Dziadku! Żegnaj nasz Druhu, Kolego Pułkowniku! Tu  zebranym zaświadczam, że płk  Eugeniusz Gradoń dobrze zasłużył się Ojczyźnie. Pochylony sztandar, salwa honorowa i melodia „Śpij Kolego” niech będą nagrodą za Twoje dokonania.

Cześć Twojej pamięci!”


(Prochy Jego są umieszczone w:  Q kol. 24 (lewe) – 1 –  1)

MIEJSCE POCHÓWKÓW KOLEŻANEK I KOLEGÓW

aktualizacje – Andrzej Krzyziński
tel.  502856456

Antoninów –  Cmentarz Południowy
(gm. Piaseczno)

kwatera

rząd

grób

ppłk Halina i płk Jerzy MALINOWSCY

16-H/B

2

18 urna

płk Andrzej GOŁĘBIEWICZ

8-C

1

22

st.chor.szt. Henryk WIĘCLEWSKI

14-B

6

22

płk Emil DUBIEL

20E

1

26

Leszek JAKLEWICZ

26-G

1

15

płk Jan KACPRZAK

16-H/B

11

7

gen.bryg. płk WP  Kazimierz WTOREK

30AII

1

76

 

 

Czersk  – Cmentarz Parafialny
(
ul. Bielińskiego, gm. Góra Kalwaria)

kwatera

rząd

grób

ppłk Krzysztof TURSKI mogiła rodzinna

Józefów – Cmentarz Parafialny
(ul. Wawerska, pow. otwocki)

kwatera rząd grób
płk Tadeusz HAWEŁKA

B

10

06

Halina HAWEŁKA

B

10

06

Legionowo –  Cmentarz Parafialny

kwatera

rząd

grób

Halina i Kazimierz PARASIAK

D-VII

6

8

Łomna – Cmentarz Parafialny (gm.  Czosnów, pow. nowodworski):

kwatera

rząd

grób

mjr Zenon KAZIMIERSKI –  z głównej bramy, zaraz za parkanem pójść w prawo ok. 10-15 m. Po lewej stronie w odległości ok. 5 m. jest grób z ciemniejszego marmuru.

Milanówek – Cmentarz Parafialny
(ul. Wojska Polskiego)

kwatera

rząd

grób

ppłk Roman WOJTCZAK  –  (KW XXVI ol p/m , w prawo od krzyża, grób 8)

Mińsk Mazowiecki –  Komunalny

sektor

rząd

grób

Wiesława BINKOWSKA

M

14

17

mjr. Edward BINKOWSKI

M

14

17

Seweryn POWAŁKA

M

8

1

Mińsk Mazowiecki – Cmentarz Parafialny

sektor

rząd

grób

Marianna ROŃDA

XIV

8

2

Pomiechowo – Cmentarz Parafialny
(
gm. pomiechówek)

kwatera

rząd

grób

ppłk Zygmunt NANOWSKI

Stanisławów – Cmentarz Parafialny (pow.  miński)

kwatera

rząd

grób

st.chor. Marek DŹWIGAŁA bramą główną,  prosto,  główną aleją  ok. 60 – 70 m
Zbigniew REK – bramą główną, w prawo,  przy  ogrodzeniu  ok. 70 m, wąska alejka

Warszawa Bródno –
Cmentarz Bródzieński

kwatera

rząd

grób

płk Eugeniusz GARDULSKI

89B

4

22

mjr Witold CISZKOWSKI

65K

6

1

sierż.szt. Edmund DĄBROWSKI

25H

5

27

chor. Piotr ŻURAWIK

49E

5

11

płk Karol ORZECHOWSKI

25E

6

14

ppłk Władysław KRAŚNIAK

9A

4

30

chor. Ryszard ZIENKIEWICZ

42L

2

15

st.chor.szt. Stanisław CHOJNACKI

17D

2

28

mjr Władysław TKACZ

37K

5

19

Warszawa Cmentarz ewangelicko – reformowany (ul. Żytnia 42)

kwatera

rząd

grób

płk Mieczysław NOWOSAD

AI166

1

132

Warszawa Marysin – Cmentarz Parafialny (ul Korkowej 152):

kwatera

rząd

grób

Krystyna Piórkowska ps. PELA 3B 1 1
st.sierż.szt. Kazimierz KOBUS ( ż. Wanda) 8A 8 1,2
por. Jan Aleksander NIEDŹWIECKI 3B 3 7

Warszawa Okęcie – Cmentarz Parafialny (ul. Lipowczana):

kwatera

rząd

grób

st.chor.szt. Marian LEMPKOWSKI

R

4D

8

st.chor.szt. Stanisław PIĘTA

R

16A

1

Wiesława SZANIAWSKA

T-8

Ppłk Józef  SZANIAWSKI

T-8

Warszawa Powązki –
Cmentarz Wojskowy

kwatera

rząd

grób

gen.armii Wojciech JARUZELSKI

C6

RUJE

5

ppłk Ryszard CIEPLUCHA

N II

6 (URNA)

7

płk Tadeusz STOLARSKI

F III

14

14

płk Jerzy WIŚNIEWSKI

F III

12

17

płk Mieczysław TURKIEWICZ ż. Oktiabryną

F II

2

1

gen.dyw. Kazimierz GILARSKI

K II

1

22

gen.bryg. Kazimierz BOGDANOWICZ

F II

11

10

ppłk Wacław SUJKA

B 41

2

3

st.sierż.szt. Lucjan SKRZEK

F

9

3

płk Norbert FISZER

H

9

8

płk Zdzisław Piechota

II B-28

5

4

płk Andrzej KUSTRA

G

2A

66

gen.bryg. Mieczysław BAKA

H III

4

29

ppłk Józef JARZYCKI

L II

2

5

sierż. Zbigniew LIPPE

C39

10

7

ppłk Stanisław LEDWOS

II B-28

3

1

ppłk Bolesław KULIŃCZYK

H

13

37

por Zdzisław ŁUCZAK

A5DZ

1

7

płk Piotr NAGLIK

Q-KOL

IV

10/1

płk Teodor WIKLIŃSKI z żoną Anną

Q-KOL4

III

13/3

ppłk Jan OTRĘBOWSKI

Q-KOL2

1

1

płk Eugeniusz PIĘTNIEWICZ

A40DOD

2

19

płk Eugeniusz GRADOŃ Q-Kol24 1 1

Warszawa Pyry – Cmentarz
(ul. Puławska)

kwatera

rząd

grób

Wanda PIECZARA (żona St. Pieczary)

C

36

17

Regina MAKAREWICZ (ż. płk Makarewicza)

G

36

1

Kinga KRAWCZYK (córka J.Piórkowskiego) – po lewej stronie, prosto kilkadziesiąt metrów. Po prawej stronie, za grobem „DERA”, skręcamy w prawo, trzecia mogiła.
       

Warszawa Rembertów – Cmentarz Parafialny, (ul. Grzybowa)

kwatera

rząd

grób

ppłk Henryk SKWERES

III E

6

15

Warszawa Sadyba – Cmentarz Czerniakowski (ul. Powsińska 44)

kwatera

rząd

grób

ppłk Józef PIĘTKA

Warszawa Służewiec – Cmentarz Parafii św. Katarzyny

kwatera

rząd

grób

Franciszka WASYK

4

25

płk Kazimierz KOMOCKI

37

9

Warszawa Cmentarz – Służew Nowy
(ul. Wałbrzyska)

kwatera

rząd

grób

płk Wincenty NOWACZYŃSKI

NC pr. str.

20

5

Warszawa Stare Powązki – Cmentarz Powązkowski

kwatera

rząd

grób

ppłk Alojzy WICHA

191

VIR

10/11

płk Mieczysław RESPONDEK

Warszawa Cm. Wawrzyszewski
(ul. Wólczyńska 64)

kwatera

rząd

grób

płk Ryszard  MĄKOLSKI  i  ż. Teresa

3D

3

1a

ppłk Leszek Moryciński  i  ż.  Barbara

16C

6

17

Warszawa Wesoła – Cmentarz Parafialny (ul. Piotra Skargi – na górce)

kwatera

rząd

grób

płk Antoni RUMIAK

VII

I

9

Warszawa Wilanów – Cmentarz w Wilanowie

kwatera

rząd

grób

płk Marian NOWACKI

Warszawa Włochy – Cmentarz Parafialny (ul. Na Krańcu)

kwatera

rząd

grób

ppłk Andrzej NOWACKI

B3

3

17

Warszawa Wola – Cmentarz Wolski
(ul. Wolska 180)

kwatera

rząd

grób

Zofia KUCHARSKA

103

3

30

Warszawa Wola – Cmentarz Prawosławny (ul. Wolska 138/140)

kwatera

rząd

grób

płk Antoni MOROZ

30

4

21

Warszawa Wólka Węglowa – Cmentarz Północny

kwatera

rząd

grób

por. Jan TŁOCZKOWSKI z żoną Elżbietą

W-IV-9

3

14

płk Mieczysław ŚWIDERSKI

W-IV-10

13

1

st.chor.szt. Władysław PIETRUCHA

W-VI-4

1

17/18

ppłk Ireneusz GŁUSZCZAK

W-III-5

7

14

płk Bogusław WYPYCH

S-I-5/6

9

5

płk Stanisław MADEJ

S-V-1

4

20

st.chor. Józef DĘBSKI

S-II-10

5

18

kpt. Stefan KALIŃSKI

W-X-5

4

8

płk Henryk WASIELEWSKI

S-III-1

1

12

ppłk Lucjan GMUR

S-V-4

11

19

płk Czesław FOJUT

O-I-20

3

15

płk Franciszek BURCON i ż. Stanisława

W-VIII-6

9

2

płk Józef BŁASZCZYK

S-6-15

14

17

płk Antoni MOLENDA

D-I-6

1

9

płk Stanisław TOMASZEWSKI

D-I-8

4

17

płk Stanisław ŻAKOWSKI

W-I-14

9

5

Marianna KOT (ż. Janusza)

E-VII-3

11

11/12

płk Marcin KUPIS i ż. Jadwiga

W-IX-8

4

8

płk Stanisław KWESTARZ i ż. Wiktoria

W-VIII-7

13

14

st.chor.szt. Mirosław HAJDUK

S-I-11/12

15

12

st.sierż.szt. Mieczysław SZOSTAK  i
żona  Romualda SZOSTAK

W-XVIII-4
W-XVIII-4

1
1

26
26

Zofia i Franciszek BRZEZIŃSCY

S-II-3

9

3

Marek CZARNOCKI

W-XX-1

2

5

Helena i Jerzy ZIELIŃSCY

W-IV-3

2

16

ppor. Stanisław WŁODARCZYK

A-II-1

3

3

Janina Jolanta PRZYBYŁA

E-IX-2

3

5

Eugeniusz ŻURAWSKI  i  ż. Elżbieta

E-III-7

1

1

st.chor.szt. Jan KOWALCZYK

E-IX-3

2

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wierzbno – Cmentarz Parafialny (pow. węgrowski)

kwatera

rząd

grób

Bogusława RYCHLIK – kwatera Jelonki – współpracującego z Kołem. Z głównej bramy  przejść do przodu ok. 10 m., po prawej stronie ok. 5 m grób z ciemnego marmuru

Wojciechowice – Cmentarz parafii
św. Wojciecha
 (diecezja sandomierska)

kwatera

rząd

grób

st.chor.szt. Kazimierz Stanisław KAMIŃSKI – mogiła rodzinna

Wołomin –
Cmentarz Parafialny

kwatera

rząd

grób

st.chor.szt. Jan MĘDZELA   – wejście główną bramą, po ok 10 m, po minięciu kaplicy cmentarnej, skręcamy w prawo w główną aleję i po ok. 100 m. grób jest po lewej stronie.
asp. szt. Zenon PANASIK  po minięciu grobu Janka Mędzeli idziemy dalej prosto ok. 50 m. skręcamy w lewo ok. 15 m. Kwatera i grób  P-38/43.

Zbrosza Duża – Cmentarz
(pow. Grójec)

kwatera

rząd

grób

ppłk Julian ZDERSKI z małżonką – z głównej bramy prosto ok. 50-70 m. Po prawej stronie dane na pomniku.

Raszyn k/Warszawy –
Cmentarz Parafialny

kwatera

rząd

grób

st.chor.szt. Kazimierz DZIUBA C-10 10 14

Zielonka – Cmentarz Parafialny
(pow. wołomiński) ul. Piłsudskiego

kwatera

rząd

grób

ppłk Władysław KAŹMIERCZAK – mogiła rodzinna (KW B2-4-39)

Mrowla gm. Świlcza
Cmentarz Parafialny

kwatera

rząd

grób

st.chor.szt. Bronisław  JEŻ  

płk mgr Ryszard MĄKOLSKI


płk mgr Ryszard MĄKOLSKI
(19.12.1929 r. – 2.07.2020 r.)

________W dniu 8 lipca br., na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie pożegnaliśmy zasłużonego oficera WP, członka  Koła Nr 6 im. żołnierzy  2 Armii WP ZŻWP  przy  DGW – płk. mgr.  Ryszarda Mąkolskiego.
________Ryszard  urodził się w Wilnie. W marcu 1945 r. , pomimo trwającej  jeszcze wojny, wraz z rodziną został zgłoszony do repatriacji do Polski aby uniknąć wywózki w głąb ZSRR. Po dwutygodniowej podróży dotarli się do Krakowa. W Krakowie, w latach 1946-49 był robotnikiem w ogrodach miejskich. W tym okresie uzupełniał swoje wykształcenie w szkole podstawowej i gimnazjum.
________W 1949 roku zgłosił się do Oficerskiej Szkoły Kwatermistrzowskiej w Poznaniu. Ukończył ją w 1950 r. i został skierowany  do 5 Wojskowego Szpitala do kompanii przeszkolenia podoficerów  na stanowisko dowódcy plutonu – wykładowcy. Następnie pracował w kwatermistrzostwie  5 Okręgu Wojskowego. W latach  1954 – 1958 pracował w kwatermistrzostwie Okręgu Warszawskiego. W 1959 r. był słuchaczem  KDO w Poznaniu. W 1960 r. służył na stanowisku zastępcy kwatermistrza w 3 berlińskim pułku piechoty w Ciechanowie.
________Od 1961 r. aż do 1990 r, pracował w Warszawie (w kwatermistrzostwie WOW, Departamencie Kadr MON, Kwatermistrzostwie IC MON oraz Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, skąd odszedł na emeryturę  ze stanowiska zastępcy dowódcy – kwatermistrza. W sumie po 41 latach służby wojskowej.
________W latach 1991 – 2001 był  zatrudniony jako pracownik cywilny w Logistyce Wojskowej Akademii Technicznej.
________W czasie służby uzupełniał wykształcenie – studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim oraz dwuletnie studia z organizacji i zarządzania w Akademii Obrony Narodowej.
________3 kwietnia 1957 r. zawarł związek małżeński z Teresą Szymańską, pochodzącą z rodziny bardzo uwojskowionej  (jej cztery siostry  wyszły za żołnierzy zawodowych, a najmłodszy brat został oficerem i był uczestnikiem kilku misji zagranicznych, starszy brat żony został zastrzelony przez Niemców w czasie okupacji). Żona także była związana z wojskiem, pracowała 25 lat w Szefostwie Służby Zdrowia WP. Zmarła niestety 30.06.2019 r. Z tego małżeństwa urodzili się synowie: Krzysztof, absolwent Politechniki Warszawskiej i Cezary, który zmarł w 2002 r.
________3 maja 2010 r. wstąpił do Związku Żołnierzy Wojska Polskiego i był zawsze aktywnym członkiem Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP przy DGW. Za aktywną postawę społeczną  został odznaczony m. in. Złotym Krzyżem „Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.
________Za wzorowe pełnienie służby wojskowej dla swej Ukochanej Ojczyzny i Jej Sił Zbrojnych był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany, m. in. Krzyżem Oficerskim OOP, Krzyżem Kawalerskim OOP, Złotym i Srebrnym Krzyżami Zasługi.
________Słowa pożegnania wygłosił prezes koła – Jan Dźwigała:
________
„Wielce Dostojny Pułkowniku Ryszardzie!  Na finał  ostatniej ziemskiej drogi przybył aby się z Tobą pożegnać Twój ostatni dowódca – płk dypl. Tadeusz Makarewicz, który przebył szlak bojowy od Lenino do Berlina  i z którym przepracowałeś ostatnie kilkanaście lat. Przybył także Twój wypróbowany przyjaciel  – gen. dyw.  Franciszek Puchała. Nasze Koło Nr 6 przybyło ze swoim sztandarem z asystą i gronem przyjaciół. Żegnają Cię znajomi i sąsiedzi. Żegna Cię wreszcie bliższa i dalsza rodzina. Szczególnie zaś żegnają Ci, których kochałeś: syn Krzysztof z żoną Iwoną, wnukami: Tomaszem i Kasprem oraz prawnuczkami: Nelą i Polą, a także żona nieżyjącego syna Cezarego – Danuta z wnukiem Filipem.
________Panie Pułkowniku! Kolego!
________Za chwilę spotkasz się z ukochaną Żoną Tereską. Nich Ci ta warszawska ziemia lekką będzie! Wobec rodziny i przyjaciół pragnę zaświadczyć, że płk Ryszard Mąkolski dobrze zasłużył się naszej Ojczyźnie!

Cześć Twojej pamięci!”

Foto i opracowanie : Jan Dźwigała


Kochani!

________Z głębokim smutkiem i żalem zawiadamiamy, że w dniu 2 lipca 2020 r. zmarł po długiej i ciężkiej chorobie przeżywszy 90 lat

płk Ryszard MĄKOLSKI

________Świecka uroczystość pogrzebowa rozpocznie się 8 lipca 2020 r. o g. 10,00 przy bramie głównej  Cmentarza Wawrzyszewskiego przy ul. Wólczyńskiej 64.

Zapraszamy wszystkich na tę smutną uroczystość.
Zarząd Koła nr 6

Pożegnanie Haliny Hawełki

 

Halina HAWEŁKA z d. ZUBERT
(16.07.1927 r. – 10.06.2020 r.)

________W dniu 19 czerwca 2020 r. o g. 13,00 w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Józefowie rozpoczęła się uroczystość pogrzebowa wieloletniej nauczycielki, członkini Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP przy DGW. Msza Święta rozpoczęta została wspomnieniem o Zmarłej, wygłoszonym przez członkinię Zarządu Koła, przewodniczącą zespołu ds. kobiet, a jednocześnie koleżankę z branży (treść wystąpienia poniżej)  – Wiesię Wypych. Po mszy św. trumna z ciałem Zmarłej została przewieziona na cmentarz miejscowy przy ul. Wawerskiej i pochowana w grobie rodzinnym (przy mężu płk.Tadeuszu Hawełce) w kwaterze  B rz. 10 gr. 6.
________
W uroczystości uczestniczyła bliższa i dalsza rodzina, nauczycielki (koleżanki z pracy), znajomi oraz delegacja naszego Koła  w składzie:  Agata Barzycka, Wiesława Wypych,  Stanisław Pieczara, Jan Dźwigała i Jan Mazur – która złożyła na mogile wiązankę kwiatów z biało – czerwoną szarfą.

Halinko !
„Odeszłaś cicho bez słów pożegnania,
jakbyś nie chciała swym odejściem smucić,
jakbyś wierzyła w godzinę rozstania,
że masz niebawem z dobrą wieścią wrócić”

                          Ks. Jan Twardowski

________Z bólem przyjęłyśmy  wiadomość o śmierci Halinki naszej serdecznej koleżanki, wspaniałej nauczycielki i wychowawczyni wielu pokoleń. Przez wiele lat nasze drogi plątały się ze sobą, przeżyłyśmy wiele pięknych chwil, aż trudno uwierzyć, że to już przeszłość i tylko wspomnienie.
________Byłaś Halinko osobą skromną, pełną taktu, wewnętrznego ciepła, zawsze pogodną o łagodnym, delikatnym uśmiechu. Dziękujemy Ci za Twoją obecność wśród nas, za każdy gest przychylności, koleżeństwa i przyjaźni. W piękny szlachetny sposób byłaś sobą. Nigdy nie odmawiałaś pomocy. Byłaś przy drugim człowieku w smutku i radości, nawet gdy borykałaś się ze swoimi problemami. Szanowałaś i ceniłaś innych, widziałaś w nich samo dobro. Z matczyną troską wspierałaś ich dobrym słowem. Żyłaś pięknie, w przyjaźni z innymi osobami, kochałaś rodzinę i życie. Byłaś dobrym szlachetnym człowiekiem.
________Gdy umiera ktoś, kogo lubimy, kochamy i szanujemy wtedy coś umiera w nas samych. Halinko w ten piękny, czerwcowy dzień jesteśmy tutaj by towarzyszyć Ci w ostatniej drodze na którą wkroczyłaś. Żegnamy Cię  droga koleżanko i przyjaciółko. Pozostawiłaś pięknie zapisaną kartę życia. Nie zapomnimy o Tobie, pozostaniesz na zawsze w naszych sercach i pamięci.
_______

Wiesława  Wypych


Opracowanie i foto: Jan Dźwigała

Halina HAWEŁKA

Z głębokim żalem i smutkiem zawiadamiamy, że w dniu 10 czerwca br. odeszła od nas po ciężkiej chorobie przeżywszy   93 lata

kol. Halina HAWEŁKA  z d. ZUBERT

Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się dnia 19 czerwca br. o g. 13.00 mszą świętą w kościele parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w (05-420) Józefowie przy ul. Ks. Piotra Skargi 24 (wjazd od ul. 3 Maja), po której trumna z ciałem Zmarłej zostanie przewieziona na cmentarz przy ul. Wawerskiej i pochowana w grobie rodzinnym.

Bardzo prosimy o wzięcie udziału w ostatniej drodze naszej Halinki.

                                                                                                           Zarząd Koła

płk Wincenty NOWACZYŃSKI


płk Wincenty NOWACZYŃSKI
(19.06.1925 r.- 4.01.2020 r.)

________Urodził się w Milanówku, pochodzenie robotnicze. W okresie 27.08.1946 r. do 30.09. 1948 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową, a w okresie 8.05.1951 r. do 16.02.1977 r. służbę zawodową.
________Później był pracownikiem cywilnym w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MOM. 25 marca 1981 r. był jednym z założycieli Związku i naszego koła Nr 6.
________Za nienaganne pełnienie służby wojskowej był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany, m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Za wytężoną działalność związkową odznaczony był: Odznaką Honorowa „Za Zasługi dla ZBŻZiORWP”, Medalem „XXX-lecia ZŻWP”, brązową odznaką „ Za Zasługi dla ZŻWP”, złotą odznaką „Za Zasługi dla ZŻWP’ oraz złotym Medalem ”XXXV-lecia  ZŻWP”.
________Zmarł nagle.     Trumna  ze  zwłokami  Zmarłego  spoczęła  na  Cmentarzu Służew Nowy przy  ul. Wałbrzyskiej,  kwatera NC pr. str. rz.  28 gr. 5.

Żegnaj Pułkowniku! Żegnaj Wincenty! Niech Ci ta warszawska ziemie lekką będzie.
Spoczywaj w pokoju!

Najbliższym Zmarłego składamy serdeczne wyrazy współczucia.

Zarząd Koła Nr 6

ppłk pil. Józef SZANIAWSKI

ppłk pil. Józef SZANIAWSKI
(20.04.1930 r. – 27.01.2020 r.)


________Urodził się w Międzyrzecu  Podlaskim.   Maturę zdał w 1950 r. 25 września 1950 r.  rozpoczął  służbę  wojskową.   Ukończył OSL-4 i OSL-5  oraz WKDO. Był świetnym pilotem. Przygodę z wojskiem i lotnictwem zakończył 29.03.1988 r. Za wzorowe wykonywanie obowiązków w czasie służby wojskowej był wielokrotnie odznaczany m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 40. lecia Polski Ludowej oraz medalami resortowymi.
________9 lutego 2012 r. wstąpił do naszego Koła i Związku. Za działalność społeczną został uhonorowany Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” oraz Srebrną Odznaką „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.
________Pochowany  został  w grobie rodzinnym obok żony na Cmentarzu Parafialnym Warszawa – Okęcie przy ul. Lipowczana.

Żegnaj Kolego Pułkowniku, żegnaj Józek! Niech  Ci ta warszawska ziemia lekką będzie.
Spoczywaj w pokoju! Cześć Twojej pamięci!

Zarząd Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP
ZŻWP przy DGW

 

st. chor. szt. JAN KOWALCZYK

st.chor. szt. JAN KOWALCZYK
(18.12.1941 r. – 24.02.2020 r.)

________Trener, największy talent w historii polskiego jeździectwa, najskuteczniejszy (i „złoty”) kontynuator polskiej szkoły jazdy, mistrz olimpijski w skokach i zdobywca srebrnego medalu w Pucharze Narodów IO w Moskwie (1980). Urodzony w Drogomyślu, syn Jana i Jadwigi z d. Ciemała , absolwent miejscowej szkoły podstawowej. Pierwsze galopy wierzchem na gospodarskich koniach (sąsiadów, bo ojciec pracując w fabryce nie miał gospodarki) wykonywał już jako 8-letni chłopak.W 1953 u pierwszego jeździeckiego trenera i wychowawcy Jana Parkasiewicza, przesiada się na konia sportowego (Famos) z tutejszego Państwowego Stada Ogierów. Skierowany na kurs jeździecki (dla pracowników stad i stadnin) do PSO w Sierakowie (1957), spotyka tam dwóch czołowych szkoleniowców: Jana Mossakowskiego z poznańskiego Cwału i Wiktora Olędzkiego, z którym kilka lat później połączą go losy w stołecznej Legii. Zawodnik (169 cm, 68 kg) LZS Drogomyśl (1951-1956), Cwału Poznań (1957-1960) i Legii Warszawa (1962-1991).
________Wyjeżdża z Mossakowskim do Poznania, gdzie w klubie Cwał robi błyskawiczne postępy. Niebawem (1958) zdobywa tytuł mistrza Polski w WKKW (na Dottim) oraz odnosi sukcesy w juniorskich konkursach skoków (MP i ME). Staje się też sparing partnerem w przygotowaniach do IO w Rzymie (1960) i po raz pierwszy (1960) wygrywa konkurs za granicą (Moskwa, na Liderze).

W marcu 1962 rozpoczyna się zasadnicza część sportowej kariery Kowalczyka w Sekcji Jeździeckiej Skoków CWKS Legia. Najbardziej błyskotliwe sukcesy odniósł już w latach 1965-1968. Był najlepszym jeźdźcem CHIO 1965 w Olsztynie (na Roncevalu i Drobnicy), w Akwizgranie (także podczas CHIO 1966) jadąc na Drobnicy konkurs z wyboru, pokonał wszystkie sławy światowego jeździectwa (braci d’Onzeo, Mancinelli, Pessoa, Steenken, Goyoaga), a rok później (1967) nazywanym często „sezonem Kowalczyka„, tych sukcesów było kilka. Dwa zwycięskie konkursy podczas CHIO w Rotterdamie (w jednym z nich zdobył tyle samo punktów, co przed rokiem ówczesny mistrz Europy N. Pessoa) i ex aequo 4-5 m. podczas mistrzostw Europy w skokach (także w Rotterdamie i również z N. Pessoa) oraz, o czym dużo pisano i mówiono, efektowne zwycięstwo nad przyszłym mistrzem olimpijskim Włochem Graciano Mancinellim na londyńskim White City w obecności królowej Elżbiety II.

______No i sukces największy odniesiony „w przeddzień” IO w Meksyku (1968) na Drobnicy, zwycięstwo w niezwykle silnie obsadzonym Konkursie Mistrzów (olimpijskich, świata, Europy i poszczególnych krajów) w stylu (prędkość) rzadko widywanym w konkursach 170 cm.
Także trzecie „podejście olimpijskie” Kowalczyka (Moskwa 80) o mało nie zakończyło się fiaskiem. W Szczecinie kilka tygodni przed igrzyskami spadł z konia i złamał obojczyk (nie pierwszy zresztą raz). Gips, niepełna sprawność, bolesność i znów niepewność do ostatniej chwili. Złoty medal indywidualny został „podparty” srebrnymi krążkami naszych jeźdźców w Pucharze Narodów, którzy powtórzyli wyczyn sławnych polskich kawalerzystów z Amsterdamu (1928).
 

Artemor xo 1969
Stadnina Janów Podlaski
(Eros xx / Artemiza xo po Equator xo)
Złoty i srebrny medal Olimpijski 1980
I miejsce MP skoki – 1979
I miejsce MP skoki – 1980
II miejsce MP skoki – 1981
I miejsce MP skoki – 1982
Wymieniony przez CWKS Legia z sopockim klubem za 3 inne konie – 1978 roku.
W samym tylko 1982 wygrał 32 konkursy i wraz z Festynem, Gruzją i Lotagenem przygotowywał się do kolejnego, tym razem tylko indywidualnego, występu olimpijskiego w Los Angeles (1984). Tam jednak nie wystartował…

________„Pożegnanie z bronią” w kraju  zorganizowano mu podczas mistrzostw Polski (skoki) w Łącku (26 maja 1991), gdzie po raz ostatni przed własną publicznością wystąpił na siwym angloarabie Festynie. Kończyła się kariera najwybitniejszego polskiego jeźdźca, która pod każdym względem była rekordowa. Zasłużony Mistrz Sportu odznaczony m. in. trzykrotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe, Krzyżem Kawalerskim OOP oraz Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.
________Konie na których jeździł m.in.: Alt, Artemor, Blekot, Brzeszczot, Dapczyk, Darlet, Dotti, Drobnica, Gruzja, Harlem, Festyn, Intelekt, Jastarnia, Murzynek, Orbis, Radar, Ronceval, Systyna.
Olimpiady: Meksyk 1964, Monachium 1972, Moskwa 1980
Mistrzostwa Europy: Londyn 1959, Rotterdam 1967, Monachium 1979
Indywidualny Mistrz Polski w skokach przez przeszkody: Gniezno 1965, Gniezno 1966, Radom 1967, Kwidzyń 1969, Olsztyn 1970, Warszawa 1973, Warszawa 1974, Sopot 1975, Dżonków 1977, Warszawa 1978, Warszawa 1979, Warszawa 1980, Warszawa 1982, Łąck 1984, Łobez 1986.
Indywidualny Mistrz Polski w WKKW: Sieraków Wlkp. 1958, Sierakó1) Wlkp. 1966
Mistrzostwa Armii Zaprzyjaźnionych: medali złotych – 20, srebrnych – 15, brązowych – 8.
Zawody CHIO – CSIO: Akwizgran (Achen), Apey Pusta, Bratysława, Budapeszt, Dablin, Donaueschngen, Ekern, Falserbo, Kopenhaga, Lipsk, Londyn, Lucerna, Medellin, Nowy Jork, Olsztyn, Plavdiv, Rotterdam, Rzym, Salzburg, Sopot, St. Gallen, Triuwillershagen, Toronto, Trypolis, Waszyngton, Wolsburg oraz w kilkuset zawodach oficjalnych w kraju i zagranicą.
________W całej karierze sportowej zajął około 520 razy I miejsce i 500 razy II miejsce w oficjalnych konkursach krajowych i zagranicznych. Rekordowy jest także jego udział w ogólnym dorobku polskich jeźdźców, np. spośród 126 indywidualnych zwycięstw w konkursach CHIO-CSIO (1956-1979) – 44 odniósł sam Kowalczyk.
Odznaczenia państwowe, resortowe i społeczne:
– złoty Krzyż Zasługi z dn. 19.09.1979 r.; wyróżniony także srebrnym Krzyżem Zasługi
– Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski z dn. 05.08.1980 r.
– zasłużony Mistrz Sportu odznaczony dwukrotnie złotym medalem Głównego Komitetu Kultury Fizycznej Sportu za Wybitne Osiągnięcia Sportowe, m.in. z dn. 05.08.1980 r.
– złoty medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” z dn. 05.08.1980 r. 10.10.1983 r. wyróżniony wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich,
– złota Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Warszawy” z dn. 22.08.1980 r.
________Uroczystość pogrzebowa odbyła się 4.03.2020 r. na Komunalnym Północnym  w Warszawie. Najpierw odprawiona została msza w kościele pw. św. Ignacego Loyoli, a następnie urna z prochami Zmarłego została przewieziona do grobu rodzinnego w kwaterze  E-IX-3 rząd2 grób 1. W pogrzebie, obok rodziny, wielu znajomych i przyjaciół uczestniczyła asysta wojskowa z orkiestrą oraz koń ze szwadronu reprezentacyjnego WP. Nasze Koło reprezentowali: Jerzy Gąska, Andrzej Nowak, Jan Dźwigała i Jan Mazur.

Foto: Jan Dźwigała                                                              Opracowanie: Andrzej Nowak


płk dr inż. Zenon Biesaga

19 lutego w wieku 93 lat zmarł płk dr inż. Zenon Biesaga,
były szef Zarządu Topograficznego Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

________Urodził się w  Sosnowcu. Do wybuchu wojny z Niemcami w 1939 r. ukończył sześć klas szkoły powszechnej, po wyzwoleniu zaś – gimnazjum i liceum mechaniczne. W 1949 r. został powołany do Szkolnej Kompanii Oficerów Rezerwy nr 13 w Wałczu.
________W 1951 roku ukończył Oficerską Szkołę Topografów w Jeleniej Górze. Po jej ukończeniu służbę zawodową rozpoczął w 1 Samodzielnym Oddziale Topograficznym Sztabu Generalnego WP. W latach 1953-1955 pełnił służbę w Samodzielnym Oddziale Fotogrametrycznym w Warszawie. Następnie do 1958 r. był kierownikiem grupy w 22 Samodzielnym Oddziale Topogeodezyjnym w Komorowie. Stąd został przeniesiony do Zarządu Topograficznego Sztabu Generalnego WP, gdzie kierował m.in. Wydziałem Automatyzacji i Mechanizacji.
________W 1955 r. ukończył studia na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej,  a w 1962 r. – w WAT. Na WGiK PW obronił jeszcze doktorat (1972 r.). W 1963 r. powrócił do Komorowa, by objąć dowodzenie 22 Samodzielnym Oddziałem Topogeodezyjnym. Od 1967 r. aż do odejścia w stan spoczynku pełnił służbę w Zarządzie Topograficznym Sztabu Generalnego WP najpierw na stanowisku szefa oddziału, a następnie zastępcy szefa zarządu. W 1983 r. został szefem Zarządu Topograficznego Sz.Gen.WP – szefem Wojskowej Służby Topograficznej. 15 stycznia 1990 roku został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku.
Za osiągnięcia w służbie został uhonorowany m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
________Po odejściu w stan spoczynku włączył się w wir pracy społecznej w Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych. W listopadzie 1993 r. został wybrany do Prezydium Zarządu Głównego, gdzie został sekretarzem generalnym. Rok później płk. Zenonowi Biesadze powierzono funkcję prezesa Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy WP. Nieprzerwanie przez trzy kadencje kierował Związkiem. W 2006 r. po upływie trzeciej z kolei kadencji odszedł na zasłużony odpoczynek.
W uznaniu wielkich zasług nadano mu tytuł Honorowego Prezesa Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.
________Uroczystość pogrzebowa odbyła się 28 lutego na Cmentarzu Północnym w Warszawie przy asyście honorowej z pułku reprezentacyjnego WP z udziałem pocztów sztandarowych (m. in. z naszego Koła w składzie: płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu, st.chor.szt. Jan Mazur – sztandarowy, mjr Jan Dźwigała – asystent).

Cześć Jego pamięci!

Opracowanie: mjr Jan Dźwigała