Author Archives: Admin

75. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

_____

______W dniu 1 sierpnia o g. 9.00 rozpoczęła się jedna z wielu zaplanowanych na ten dzień uroczystości z okazji 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Uroczystość złożenia wieńców i kwiatów poprzedziły krótkie przemówienia, a odbyła się przed tablicą pamiątkową wmurowaną na domu nr 68 przy ul. Filtrowej w Warszawie – dawnej siedziby konspiracyjnej kwatery Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej – upamiętniającej podpisanie przez gen. Antoniego Chruściela Montera – dowódcę Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej – rozkazu rozpoczęcia Powstania Warszawskiego.
______Nasze Koło wzięło udział ze sztandarem Koła (poczet sztandarowy: dowódca – gen. bryg. ds.,  płk WP Jerzy Gąska, asystent – ppłk ds., mjr WP Jan Dźwigała, sztandarowy – st.chor.szt. Jan Mazur).
______W imieniu Koła kwiaty przed tablicą złożył gen.bryg.ds., płk WP Zbigniew Wrona. Wśród widzów byli: płk Lech Kościelecki, płk  Grzegorz Serocki, ppłk ds. Tadeusz Bomze, kol. Anna Karbowiak i Joanna Zatorska – Miller.
Opracowanie i foto: kpt. Eugeniusz Karbowiak


Nasz „Wojtuś” w akcji

______23 lipca br.  odbyła się  na  Cmentarzu Bródzieńskim  w  Warszawie piękna uroczystość pożegnania ppor. Wacławy Jurczakowskiej – Godzisz ps. „ Wacka, z udziałem asysty honorowej WP wystawionej przez Pułk Reprezentacyjny WP.
______Uroczystości przewodniczył kapelan naszego Koła kpt.ds. ks. Wojciech Wojno. Zmarła była uczestniczką Powstania Warszawskiego w składzie Batalionu „Parasol”. Za walkę w PW została uhonorowana:  Krzyżem Walecznych,  w 2003 r. mianowana przez prezydenta Kwaśniewskiego na stopień podporucznika, w 2010 r. odznaczona przez prezydenta Komorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Trumna z ciałem Zmarłej spoczęła w grobie rodzinnym na cmentarzu miejscowym.

Cześć Jej pamięci!

Opracowanie: mjr Jan Dźwigała


75. rocznica powstania Jednolitego Odrodzonego Wojska Polskiego

______W niedzielne południe – 21 lipca 2019 r., przed Grobem Nieznanego Żołnierza na Pl. Piłsudskiego w Warszawie odbyła się patriotyczna uroczystość  poświęcona 75. rocznicy powołania Jednolitego Odrodzonego Wojska Polskiego   (na mocy Dekretu  Nr 3 Krajowej  Rady  Narodowej  z  dnia 21 lipca 1944 r.).
______Organizatorem tej uroczystości było  Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im._gen.broni. Zygmunta Berlinga. Okolicznościowe przemówienie wygłosił prezes STLWP – mjr_Kazimierz Rdzanek.
______Na zakończenie uroczystości delegacje uczestników złożyły wieńce i kwiaty. W składzie naszej delegacji byli: st.chor.szt. Jan Mazur – przewodniczący delegacji oraz członkinie: Jadwiga Łuczak i Joanna Zatorska – Miller. Wśród widzów – uczestników uroczystości byli: gen.bryg.ds. Zbigniew Wrona, ppłk ds. Tadeusz Bomze z małżonką, ppłk ds. Jan Dźwigała, por. Ludwik Bender.
______
W uroczystości udział wzięli także: płk Stanisław Kalski – wiceprezes  Federacji Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, sekretarz generalny Związku Żołnierzy Wojska Polskiego  – płk Henryk Budzyński oraz ppłk Artur Malinowski – prezes Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego naszego Związku.

Foto i opracowanie: Andrzej Krzyziński


Kochani

mjr Edward  Binkowski
 (13.10.1949 r. – 27.06.2019 r.)

______Urodził się  w Tomaszowie Mazowieckim, 15 września 1969 r. został podchorążym Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej w Jeleniej Górze. Po jej ukończeniu w stopniu podporucznika rozpoczął zawodową służbę wojskową w Wojskach Obrony Powietrznej Kraju, w Ożarowie k/Opatowa. W latach 1976 – 1980 po zmianach organizacyjnych służył w 3. batalionie radiotechnicznym w Sandomierzu. W obu miejscach obsługiwał radary. Od 1980 r. dalszą służbę pełnił w 1. pułku lotnictwa myśliwskiego „Warszawa” w Mińsku Mazowieckiem, najpierw obsługując sprzęt ubezpieczenia lotów, a następnie, jako oficer sztabu,  zajmował się sprawami mobilizacji. W latach 1996 -1998 pracował w Szpitalu Wojskowym w Otwocku, gdzie nadal zajmował się mobilizacją. Ostatnie lata pełnił służbę w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w Otwocku, w sekcji poboru.
______Służbę wojskową zakończył 30 kwietnia 2001 r. W międzyczasie ukończył zaocznie studia magisterskie w Łowiczu.
______Przez kolejne lata,  aż do 2017 r. był pracownikiem wojska w Centrum Szkolenia Żandarmerii Wojskowej w Mińsku Mazowieckim i zajmował się szkoleniem żołnierzy.
______6 listopada 2014 roku wstąpił do Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa. 9 lutego 2017 r. został wybrany sekretarzem Zarządu tegoż Koła. W uznaniu zasług, w dniu 29 kwietnia 2017 r. został wybrany członkiem prezydium i skarbnikiem Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego.
______Od 1 lutego, na własną prośbę stał się  członkiem koła nr 23 Sił Powietrznych. Funkcje te pełnił do czerwca 2018 r.
______Wielokrotnie wyróżniany, w tym Srebrnym Krzyżem Zasługi, medalami resortowymi oraz brązowym i srebrnym Krzyżem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.
______Zmarł po ciężkiej chorobie , pochowany został na Cmentarzu Komunalnym  w Mińsku Mazowieckiem. Wśród wielkiej ilości żałobników byli m. in.: żona Zofia – członkini naszego Koła,  synowie Dariusz i Rafał z rodzinami, dalsza rodzina,  były prezes MZW – płk Andrzej Sawicki, delegacje Kół nr 6 i 23 z prezesami na czele  oraz delegacja CSŻW. Pożegnał Go płk Bogdan Grabowski. W przemówieniu skupił się na wzorowej pracy i służby Zmarłego.
______W uroczystości uczestniczyła wojskowa asysta honorowa wyznaczona przez dowódcę Garnizonu Mińsk Mazowiecki ze składu 23. Bazy Lotnictwa Taktycznego.
______Uroczystość zakończyła salwa honorowa.

Żegnaj Majorze! Żegnaj Przyjacielu! Żegnaj Edziu!
Niech Ci ta mińska ziemia lekką będzie!
Cześć Twojej pamięci!

Foto i opracowanie: mjr Jan Dźwigała

Mamy „swoich” generałów

_______Z ogromną satysfakcją i radością komunikujemy, że niżej wymienieni nasi koledzy z Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP, w uznaniu zasług dla naszej Ojczyzny, zostali z dniem 3 maja 2019 r. awansowani na stopnie generałów brygady drużyn strzeleckich:
– płk mgr inż. WP Gąska Jerzy Eugeniusza;
– płk dypl. Wrona Zbigniew Bolesława.
______Akty nominacyjne   wręczył nowo mianowanym w  dniu 14 czerwca 2019 r. Naczelny Komendant Polskich Drużyn Strzeleckich – gen. dyw. ds. Jan G. Grudniewski.

Jurku i Zbyszku!
Przyjmijcie od nas najserdeczniejsze gratulacje!

 Koleżanki i koledzy z Koła Nr 6

Zebranie w upalny dzień

______13 czerwca 2019 r., temperatura w Warszawie w cieniu  ok. 33 stopnie C. Na stolikach w sali spotkań rozłożone zostały materiały poświęcone popularyzacji dorobku artystycznego członka naszego Koła Marka Sewena.
______Spiekota  i  duchota  spowodowała,  że  na  zebraniu  pojawiło  się  mniej  niż  zwykle członkiń i członków naszego Koła.
______Prezes serdecznie powitał gości w osobach:
– zastępcę burmistrza Dzielnicy Ochota w Warszawie – panią Ewę Kasprzyk–Szymańską,
– koordynator ds. kombatantów UD Ochota – pan Mariusz Twardowski  oraz
– gen.bryg.dr.s. Bogdan Pokrowski – dowódca brygady mazowieckiej drużyn strzeleckich.
Po powitaniu zakomunikował, że w dniu 14 maja br. odszedł na wieczną wartę kombatant, który przelał swoją krew na polach bitewnych II wojny światowej, jeden z ostatnich kawalerzystów RP – por. Jan Niedźwiecki. Na temat życiorysu Zmarłego Janka jest zamieszczone wspomnienie na stronie internetowej koła.
______Jako pierwszy z gości zabrał głos gen. Bogdan Pokrowski. Zakomunikował zebranym, że Naczelny  Komendant  Polskich  Drużyn  Strzeleckich   rozkazem  personalnym  nr 03/02/19  z  dnia 8 lutego 2019 r. nominował do stopni podpułkowników Drużyn Strzeleckich:
– mjr. WP BOMZE Tadeusza;
– mjr. WP DŹWIGAŁĘ Jana.
Nominaci otrzymali  z jego rąk dyplomy i legitymacje oraz serdeczne gratulacje.
______Z kolei Staszek Pieczara – przewodniczący komisji wyróżnień  MZW naszego Związku wręczył, w towarzystwie prezesa Koła, Krzyże Związku Żołnierzy Wojska Polskiego nadane na wniosek zarządu Koła za ponadprzeciętną pracę społeczną:
– kol. Jadwiga ŁUCZAK – otrzymała Krzyż Złoty;
– kol. st.chor.szt. Jan MAZUR – otrzymał Krzyż Srebrny.
Od zebranych koleżanek i kolegów wszyscy wyróżnieni otrzymali gromkie brawa.
______Następnie prezes poprosił do prezydium kol. Joannę Zatorską–Miller i złożył jej od wszystkich członków koła najserdeczniejsze życzenia z okazji minionej kilka dni temu 80 – tej rocznicy urodzin. Wręczył jej pamiątkowy piękny dyplom wykonany przez naszego  sekretarza Koła. Zaraz po tym wjechał do sali piękny tort ufundowany przez Dostojną Jubilatkę. Właśnie ona – Asia wraz z Wiesią, Kazią i Agatką, kroiły go i rozdawały.
Rozległo się donośne „Sto Lat”. Należy dodać, że już tradycyjnie w torty zaopatrujemy się w Firmie „GROMULSKI” z Mińska Mazowieckiego, mającą w Warszawie sieć sklepów. Prezes wyliczał jeszcze pozostałych jubilatów i solenizantów. Było bardzo wesoło i przyjaźnie.
______Pani burmistrz złożyła wszystkim serdeczne życzenia od władz dzielnicy.
______Koleżankom: Wiesi, Kazi i Agacie składam serdeczne podziękowanie z zmysłowe przygotowanie  dzisiejszego zebrania.

Foto: Andrzej Krzyziński                                            Opracował: Jan Dźwigała


To już 5 lat minęło …

______24 maja br., przy pięknej pogodzie, w przeddzień 5. rocznicy śmierci gen.armii Wojciecha Jaruzelskiego, zebrała się przy Jego mogile na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, liczna grupa Jego przyjaciół i sympatyków. Na uroczystość przybyła córka Generała – pani Monika Jaruzelska. Wśród składających hołd, kwiaty i znicze widzieliśmy m. in. byłego marszałka senatu – Longina Pastusiaka oraz byłego ministra spraw wewnętrznych i administracji – Krzysztofa Janika. Obecna była liczna delegacja Związku Żołnierzy Wojska Polskiego z prezesem Zarządu Głównego – płk Markiem Bielcem i prezesem honorowym ZG – gen.dyw. Franciszkiem Puchałą – na czele. Nasze Koło było reprezentowane przez dużą grupę członkiń i członków, a honor złożenia na grobie Generała wiązanki kwiatów od nas wszystkich przypadł małżeństwu, członkom naszego Koła – Ani i Gienkowi Karbowiakom. Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego reprezentowała delegacja z panią Elżbietą Sadzyńską – członkinią Zarządu Głównego na czele.
______W czasie krótkiej rozmowy naszego prezesa z panią JaruzelskąJanek Dźwigała zaprosił radną Rady Warszawy na zebranie Koła. Zaproszenie zostało przyjęte, a data wizyty zostanie ustalona.

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała


por. Jan Aleksander NIEDŹWIECKI


por. Jan Aleksander NIEDŹWIECKI
(31.05.1926 r. – 14.05.2019 r.)

______Urodził się w Bydgoszczy, Jego tata Aleksander był kolejarzem. W 1933 roku  cała rodzina przeniosła się  do Chełma Lubelskiego, gdzie tata otrzymał propozycję pracy. W czasie okupacji hitlerowskiej tata, jako legionista i uczestnik powstania śląskiego, został aresztowany, przewieziony do Oświęcimia i tam zamordowany. 10 sierpnia 1944  r. wstąpił ochotniczo do odrodzonego Wojska Polskiego i od razu  trafił do szkoły podoficerskiej w Lublinie. Po jej ukończeniu – 30 listopada 1944 r. został przydzielony do 3 pułku ułanów Samodzielnej Brygady Kawalerii 1 Armii Wojska Polskiego. Przeszedł szlak bojowy tej jednostki od Wisły do Łaby jako podoficer – zastępca dowódcy plutonu. Swojego konia nazwał „Ojciec” na pamiątkę zamordowanego  taty. Uczestniczył w wyzwalaniu Warszawy, następnie uczestniczył w walkach kawaleryjskich o Wał Pomorski pod wsią Borujsko, mamy piękną pamiątkową fotografię z tej operacji, a następnie w walkach o Kołobrzeg. Po jego zdobyciu i uczestnictwie w słynnych „Zaślubinach z morzem” eskortował jeńców niemieckich do obozu w Łobzem. Po przeprawie przez Odrę Jego jednostka zdobywała niemieckie tereny aż do Oranienburga (na północ od Berlina). Tam odbyła się ostatnia szarża ułańska. Janek był ranny, i tam Janek „Ułan” zakończył swój chlubny szlak bojowy.
______Po zakończeniu działań wojennych trafił do podoficerskiej szkoły kawalerii w Koszalinie na stanowisko instruktora. W lutym 1946 r. przeniesiony za wzorową służbę do Warszawy na szefa oddziału konnego marsz. Michała Roli – Żymierskiego. Pragnę poinformować, że Janek jak i konie tego oddziały stacjonowały na terenie obecnego 10 warszawskiego pułku samochodowego. Po  rozwiązaniu kawalerii w 1947 r. pełnił jeszcze służbę wojskową do listopada 1955 r. Ukończył ją w stopniu starszego sierżanta.
______Janek Niedźwiecki ukończył Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie Warszawskim i uzyskał tytuł magistra. Pracował w NBP, ministerstwie finansów i NIK. Włączył się do działalności społecznej, od 1967 r. był działaczem kombatanckim. Środowisko Kombatantów 1 Warszawskiej Brygady – Dywizji Kawalerii WP  wybrało Go sekretarzem Zarządu w Warszawie.
______Mając 52 lata rozpoczął, zalecane przez lekarzy bieganie. Upodobał sobie biegi maratońskie, zaliczył ich aż 99. Z podziwem cała Polska, i nie tylko, oglądała Jego słynne salta na rozpoczęcie i zakończenie biegów. 11 kwietnia 2002 r. wstąpił do naszego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa. Dał się poznać jako znakomity i wesoły Kolega. Pięknie śpiewał i grał na harmonijce ustnej.
______Za osiągnięcia bojowe, służbę i pracę na rzecz naszej ukochanej Ojczyzny był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”, Medalem „Za Udział w Walkach o Berlin”, Medalem „Za Zasługi dla Związku Kombatantów, Złotym Krzyżem „Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” oraz wieloma innymi odznaczeniami, w tym radzieckimi. W 1975 r. mianowany został na stopień starszego sierżanta sztabowego, w 2000 r. na stopień podporucznika, a w 2003 na stopień porucznika.
______Nasz „UłanJanek skończyłby 31 maja 93 lata. Chylimy czoła nad Jego dokonaniami, zwłaszcza nad przelaną krwią, za walkę ze znienawidzonym okupantem niemieckim, za wytężoną pracę, za osiągnięcia sportowe i działalność  społeczną. Możemy z całą mocą stwierdzić, że dobrze zasłużył się Ojczyźnie.
______Nad mogiłą pożegnali Go najbliżsi: syn Zbigniew z małżonką Urszulą i dziećmi: Agnieszką, Jankiem i Marią oraz wnuk Mateusz s. Anny. Pożegnali Go także: dalsza rodzinna, sąsiedzi i znajomi. Pożegnało Go środowisko maratończyków i wojska. W pożegnaniu udział wzięli delegacja naszego Koła Nr 6 ze sztandarem oraz asysta honorowa wystawiona  ze składu pułku reprezentacyjnego Dowództwa Garnizonu Warszawa.

Żegnaj Tatusiu, żegnaj Dziadku, żegnaj Panie Poruczniku,
żegnaj Ułanie, żegnaj Kolego, żegnaj Janku!
Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie!

Salwa honorowa i melodia „Śpij Kolego” niech będą nagrodą za Twoje oddanie Ukochanej Ojczyźnie!
Trumna ze zwłokami Zmarłego spoczęła w grobie rodzinnym kwatera 3B rząd 3 grób 7 na Cmentarzu w Marysinie Wawerskim w Warszawie przy ul. Korkowej 152.

Cześć Twojej Pamięci!

  Foto: st.chor.szt. Jacek Piórkowski                                                        Opracował:  Jan Dźwigała

Pogrzeb Kazia

gen.bryg.dr.strzel. płk WP  Kazimierz WTOREK
(21.02.1931 r. – 26.04.2019 r.)

______10 maja 2019 r., przy pięknej pogodzie, na Cmentarzu Południowym w Antoninowie zebrało się bardzo dużo członków rodziny i znajomych, sąsiadów i przyjaciół, delegacji różnych stowarzyszeń  w Polsce – by towarzyszyć w ostatniej drodze i pożegnaniu prezesa Oddziału Warszawskiego im. 1 Armii WP Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga, wiceprezesa Oddziału Warszawa – Śródmieście Związku Inwalidów Wojennych, zasłużonego oficera gen. i płk Kazimierza Wtorka.
______Urodził się we wsi Długi Kąt, obecnie gm. Wręczyca Wielka, pow. kłobucki, woj. śląskie w rodzinie chłporobotnika. W czasie II wojny światowej tereny te zostały włączone do rzeszy niemieckiej. Jego edukacją zajmował się stryj Walenty. W 1946 r. zdał egzamin z zakresu szkoły podstawowej, a następnie do gimnazjum i liceum hutniczego przy hucie „Batory”.  Okres okupacji to czas Jego działalności w Związku Walki Młodych, a później do Związku Młodzieży Polskiej. Pełnił tam różne funkcje. Jesienią 1951 r. otrzymał wezwanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej oraz skierowanie do Wyższej Szkoły Służby Zagranicznej. Według wskazówek swojego taty poszedł do wojska, wypełniając patriotyczny obowiązek wobec Ojczyzny. Był to okres wojny koreańskiej i dlatego trafił w trybie przyśpieszonym na kurs oficerów rezerwy. Po jego ukończeniu trafił do czynnej służby w wojskach specjalnych. Był tam do końca służby w 1978 r. Przez pewien czas był współpracownikiem gen. Jaruzelskiego. W latach 1978-81 pracował przy budowie rurociągu naftowego „SURGUT”, pełniąc różne funkcje kierownicze. Do Polski powrócił 13.12. 1981 r. W latach 1982-87 pracował w Bibliotece Narodowej jako główny specjalista. Od kwietnia 1988 pracował przy budowie gazociągu jamalskiego, a w okresie 1991–94 był dyrektorem doskonalenia kadr w Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie. W tym czasie kampania przeciwko ludowemu Wojsku Polskiemu sięgnęła zenitu. Wówczas stanął na czele grupy żołnierzy walczących z faszyzmem w II wojnie światowej o honor i cześć doprowadzając w marcu 1993 r. do zarejestrowania pierwszego Oddziału Warszawskiego  Związku Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego. Działalność tej organizacji trwała jednak tylko do 20 lipca 2010 r. On jednak się nie poddał. W trudnym dla naszego środowiska okresie doprowadził 22.12.2010 r. do rejestracji Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego.
______Członkowie Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego wraz z członkami Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy DGW, Związku Polskich Spadochroniarzy oraz członkami innych bratnich organizacji towarzyszyli Zmarłemu  w ostatniej drodze. W imieniu macierzystej organizacji mowę pożegnalną wygłosił w Sali pożegnań prezes Zarządu Głównego STLWP – mjr Kazimierz Rdzanek. Przybliżając Jego drogę życiową podkreślił pełne oddanie Ukochanej Ojczyźnie! Wymienił, że nasz Kolega Kazio był wielokrotnie wyróżniany i nagradzany m. in. KKOOP, ZKZ, M. 40-lecia PL, Honorowym Krzyżem ST LWP. W imieniu zgromadzonych podziękował Kaziowi za wzorową i długoletnią służbę wojskową, pracę zawodową i społeczną. Złożył serdeczne wyrazy głębokiego współczucia i żalu: najserdeczniejszej przyjaciółce Danusi, synowi Mirosławowi z żoną Danuta i wnukiem Piotrem, bratu Władysławowi  z żoną Renatą.
______Po tym utworzył się kondukt na czele którego maszerował z szablą gen.bryg.dr.strzel. Bogdan Pokrowski. Tuż za nim poczty sztandarowe: Koła nr 6 ZŻWP, STLWP, Związku Spadochroniarzy Polskich  oraz Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ. Urna z prochami Zmarłego została umieszczona w ścianie kolumbarium: kwatera 30AII, rząd 1, grób 76.

Żegnaj Generale, żegnaj Pułkowniku, żegnaj Tato i Dziadku, żegnaj Nieoceniony Kolego, żegnaj Przyjacielu Koła Nr 6,  żegnaj nasz Kaziu!

______PS. Syn Kazia złożył do Dowódcy Garnizonu wniosek o asystę wojskową. Według obecnych procedur, m. in. wskutek opiniowania wniosku przez IPN, asysta zasłużonemu dla Polski oficerowi (służył i pracował poza Polska) się nie należała!!! Oceńcie to drodzy Czytelnicy!

Foto: kpt. Eugeniusz Karbowiak                                                 Opracował: mjr Jan Dźwigała

Docenione Panie

______W dniu 9 maja (dawniej Dzień Zwycięstwa) było wyjątkowo. Zebranie tradycyjnie otworzył prezes Koła. Na wstępie podzielił się smutnymi wiadomościami.
W dniu 26 kwietnia 2019 r. w czasie przygotowań (odbiór wiązanki z kwiaciarni) do obchodów 123. rocznicy urodzin gen. Berlinga, zmarł nagle, przeżywszy 88 lat, prezes Oddziału Warszawskiego im. 1 Armii WP Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego, przyjaciel naszego Koła – płk WP,  gen. bryg. DS. Kazimierz Wtorek. Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 10 maja br. w Sali pożegnań Cmentarza Południowego, po czym urna z prochami zmarłego zostanie umieszczona w ścianie KOLUMBARIUM na cmentarzu miejscowym.
W dniu 7 maja 2019 r. zmarł, po ciężkiej chorobie, przeżywszy 76 lat, absolwent Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile, wieloletni oficer 10 psam. – mjr Władysław Tkacz. Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 26 maja o godz. 12,30 w kościele murowanym na Bródnie, po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu miejscowym. Na prośbę prezesa wszyscy zebrani uczcili pamięć Zmarłych chwilą ciszy na stojąco.
______I wiceprezes Koła, a jednocześnie przewodniczący komisji wyróżnień MZW – Staszek Pieczara zabierając głos poinformował, że w naszym Kole jest 28 pań, to jest dużo więcej niż połowa pań we wszystkich organizacjach MZW. Niektóre  nasze koleżanki w pracę społeczną bardzo się angażują. Doceniając ich wkład pracy, na wniosek zarządu Koła, Kapituła przy Zarządzie Głównym, postanowiła nadać niżej wymienionym członkiniom Krzyże Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:
Lucyna Kulińczyk – srebrny;
Joanna Zatorska – Miller – srebrny;
Marzena Dźwigała – złoty z Gwiazdą:
Wiesława Wypych – złoty z Gwiazdą.
Ponadto zakomunikował, że w dowód uznania za wybitne zasługi dla Związku, Kapituła postanowiła pozytywnie rozpatrzyć wniosek zarządu Koła i przyznała por. Ludwikowi Benderowi najwyższe odznaczanie – Krzyż Komandorski Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.
Odznaczenia wręczali: Staszek Pieczara i Jan Dźwigała.
______Następna część wiązała się z przedstawieniem całej plejady jubilatów i solenizantów. Wiodącą osobą w tej części spotkania była Jubilatka Ania Karbowiak. Od  Koła otrzymała piękny pamiątkowy dyplom, wykonany przez naszego mistrza Andrzeja oraz czekoladki. Po tym wjechał do Sali zebrań piękny tort, ufundowany (wraz z szampanami) przez Jubilatkę, a wykonany przez Firmę „Gromulski” z Mińska Mazowieckiego. Wszystkie obecne solenizantki otrzymały również czekoladki. Tort był przepyszny. Dzięki staraniom Wiesi i Staszka wszyscy mogli skosztować bardzo smacznych babeczek.
Dalej były toasty i śpiewy.
Do zobaczenia  13 czerwca br.

Foto: Andrzej Krzyziński                                                                      Opracowanie: Jan Dźwigała