Category Archives: Wieczna Warta

Pożegnanie mjr Władysława Tkacza

_

mjr Władysław TKACZ
(10.02.1943 r.- 07.05.2019 r.)

______W dniu 16 maja 2019 r. pożegnaliśmy naszego Kolegę mjr Władysława Tkacza. Uroczystość rozpoczęła się w kościele murowanym na Cmentarzu Bródzieńskim w Warszawie.
______Nasz nieodżałowany Przyjaciel wstąpił do Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile 27 września 1962 r. Po jej ukończeniu został skierowany do 10 pułku samochodowego w Warszawie w dniu 21 października  1965 r. Zajmował w nim stanowiska: dowódcy plutonu, pomocnika dowódcy kompanii, wykładowcy,  dowódcy kompanii i starszego oficera służb technicznych.  W czasie służby w 10 psam. był skierowany w okresie 16.05 – 26.10.1978 r. do Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej Doraźnych Sił Zbrojnych ONZ na Bliskim Wschodzie. Od 29 grudnia 1982 r. do 9 marca 1984 r. był oficerem oddziału służby samochodowej w SSTiZ. Od 10.03.1984 r., aż do zakończenia służby wojskowej tj. 16 listopada 1990 r. był w oddziale służby samochodowej Dowództwa Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON.
______Nasz Władzio był bardzo dobrym żołnierzem i wspaniałym Kolegą. Wielokrotnie wyróżniany, m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem „W Służbie ONZ”.
______Od kilku miesięcy zmagał się z nieuleczalną chorobą. W ostatniej drodze towarzyszyła Mu asysta wojskowa wystawiona przez Pułk Reprezentacyjny WP, duża grupa członkiń i członków Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ze swoim sztandarem i pocztem (dowódca pocztu – płk Jerzy Gąska, sztandarowy – st. chor. szt. Jan Mazur i asystent – płk Grzegorz Serocki), wielu kolegów z OSSam. w Pile. W uroczystości wzięła udział liczna grupa żołnierzy  i pracowników 10 wpsam. z mjr Arturem Leśniewskim na czele. Obecny był były dowódca pułku płk Andrzej Opioła. Władzio pozostawił po sobie ukochaną córkę i syna. Pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu miejscowym (sektor 37K,  rząd 5, grób 19).

Żegnaj Majorze, żegnaj drogi Kolego! Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie!
Władziu! Dobrze spełniłeś zaszczytny obowiązek żołnierski wobec naszej ukochanej Ojczyzny i jej Sił Zbrojnych.
Cześć Twojej Pamięci!

Foto i opracowanie: mjr Jan Dźwigała


płk Mieczysław MIKRUT odszedł na „wieczną wartę”


(20.12.1929 r. – 23.03.2019 r. r)

______Przy pięknej pogodzie liczne  grono osób (rodzina, sąsiedzi, koledzy  z okresu służby wojskowej, przyjaciele z różnych organizacji społecznych) towarzyszyło w ostatniej drodze Pułkownika na Cmentarzu Wojskowym przy  ul. Powązkowskiej 43/45 w Warszawie. Świecka uroczystość rozpoczęła się w Domu Przedpogrzebowym. Mistrz ceremonii zapoznał zebranych z życiorysem Zmarłego i Jego dokonaniami. Na podkreślenie zasługuje fakt, że był m. in. wieloletnim wiceprezesem ZG ZŻWP oraz Prezesem Zarządu Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym.
______W imieniu zebranych pożegnanie wygłosił m. in. prezes Zarządu Głównego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego – płk Marek Bielec, który na zakończenie swojego wystąpienia ogłosił, że kapituła Krzyża ZŻWP odznaczyła Zmarłego Krzyżem Komandorskim ZŻWP (najwyższym odznaczeniem związkowym). Krzyż wręczył córkom Pułkownika.
______W  uroczystości wzięło udział m. in. pięć pocztów sztandarowych oraz warta honorowa powołana spośród przyjaciół.
Nasze Koło było reprezentowane przez delegację w składzie: st.chor.szt. Jan Mazur – przewodniczący delegacji, Joanna Zatorska – Miller, mjr Jan Dźwigała.
Delegacja złożyła wiązankę biało – czerwonych kwiatów z szarfą.

Żegnaj Pułkowniku! Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie.

Opracował: mjr Jan Dźwigała

Płakać się chce

            W dniu 2 lutego 2019 r. zmarł po długiej i ciężkiej chorobie, przeżywszy 74 lata, wieloletni żołnierz ochrony przeciwpożarowej 10 pułku samochodowego, Polskiego Kontyngentu Wojskowego ONZ na Bliskim Wschodzie oraz Szpitala Wojskowego przy ul. Szaserów w Warszawie, członek Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii Wojska Polskiego Związku Żołnierzy WP przy DGW  –  st.chor.szt. Bronisław JEŻ.

            Uroczystość żałobna  rozpocznie się mszą żałobną 6.02.2019 r. o g. 12.00 w kościele pw. Św. Łukasza Ewangelisty w Mrowli 79, gm. Świlcza, woj. podkarpackie – po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przetransportowana i złożona na cmentarzu miejscowym.

W pogrzebie będzie brała udział delegacja naszego Koła.

Zapraszam do uczestnictwa.

Prezes Koła: Jan Dźwigała

st.chor.szt. Bronisław JEŻ
(01.09.1944 r. – 02.02.2019 r.)

            Urodził się w m. Lipie, gm. Głogów Małopolski, pow. rzeszowski, woj. podkarpackie w wielodzietnej rodzinie, tata Henryk, mama Genowefa. Był piątym dzieckiem z siedmiorga. Miał trzech braci i trzy siostry. Rodzice są pochowani w Młodowicach w pow. przemyskiem. Z rodzeństwa pozostały przy życiu już tylko dwie siostry (Maria i Katarzyna) oraz brat Zbigniew. Dzieciństwo Bronek spędził przy tacie najpierw na Lipiu , a później w Młodowicach, gdzie dorastał i uczęszczał do szkoły podstawowej. Szkołę zawodową o kierunku mechanizacja rolnictwa ukończył w Dubiecku. Następnie pracował w miejscowym PGR, aż o powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Służbę wojskową rozpoczął 28.10.1964 r. w 10 Pułku Samochodowym w Warszawie. Wytypowany przez przełożonych, ukończył podoficerską szkołę samochodową. Dzięki samodyscyplinie oraz postępom w szkoleniu rychło został wyróżniony tytułem „Wzorowy Żołnierz” i mianowany na stopień kaprala. Po dwóch latach służby został żołnierzem nadterminowym, a następnie zawodowym. Początkowo służył i pracował w punkcie kontroli technicznej. Później odkryto u Niego zdolności do kierowania  w jednostce wojskowej ochroną przeciwpożarową i dowodzenia strażą pożarną.
W ramach wyróżnienia został skierowany dwukrotnie (na przełomach lat 1978/79 i 1986/89) do Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej Doraźnych Sił Zbrojnych ONZ na Bliskim Wschodzie. W międzyczasie ukończył technikum samochodowe. Na zakończenie służby wojskowej (28.11.1990 r.) przez okres roku był kierownikiem WAK-11 w macierzystej jednostce. Za wzorowe wykonywanie obowiązków żołnierskich został odznaczony postanowieniem prezydenta RP srebrnym krzyżem zasługi. Otrzymał także medale resortowe oraz medale Organizacji Narodów Zjednoczonych. Do Związku Żołnierzy Wojska Polskiego wstąpił 9 czerwca 2011 r. Od razu dał się poznać jako pracowity społecznik  i dobry Kolega, na którego można było zawsze liczyć. Został wyróżniony Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”. Równolegle pracował w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie jako pracownik cywilny. Od wielu lat podupadał na zdrowiu. Jego marzeniem był powrót u schyłku życia w rodzinne strony. W ubiegłym roku sprzedał mieszkanie w Warszawie, a kupił nowe w Głogowie Małopolskiem. Zawarł tam szybko odwzajemnioną przyjaźń z proboszczem swojej nowej parafii pw. Św. Józefa w Głogowie Małopolskiem – Niwie – ks. dr. Stanisławem Kamińskim oraz odnowił więzy rodzinne. Zaprosił delegację naszego Koła do odwiedzenia Go w nowym mieszkaniu latem 2019 r. Stan Jego zdrowia niestety zaczął się coraz szybciej się pogarszać, pobyty w szpitalu (z bardzo dobrą opieką) były ostatnio częste. Rodzinie najbliższej przekazał prośbę żeby w razie śmierci został pochowany według miejsca urodzenia na cmentarzu parafialnym w Mrowli. Zmarł w Dzień Ofiarowania Pańskiego w wymarzonym nowym mieszkaniu.
_______6 lutego br. uroczystość pogrzebowa rozpoczęła się (w zabytkowym kościele z XIV w. przebudowanym całkowicie na styl neogotycki w latach 1895-1900))  mszą świętą koncelebrowaną przez ks. Stanisława Kamińskiego w obecności miejscowego proboszcza parafii pw. Św. Łukasza Ewangielisty  w Mrowli,  gm. Śliwcza, pow. rzeszowski – ks. mgr. Ryszarda Tokarza. Koncelebrant omówił piękną drogę życiową naszego Kolegi. Po tym rzesza ludzi biorących udział w uroczystości pogrzebowej przeniosła się w okolice kaplicy cmentarnej. Przed kaplicą w szyku rozwiniętym stały: asysta honorowa Wojska Polskiego  wyznaczona ze składu 21. Brygady Strzelców Podhalańskich z pocztem sztandarowym, poczet sztandarowy – delegacja Koła Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa (płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu, st.chor.szt. Jan Mazur – sztandarowy, mjr Jan Dźwigała – asystent) oraz poczet sztandarowy miejscowej straży pożarnej. Stojący w szyku na komendę dowódcy asysty oddali honory wojskowe st.chor.szt. Bronisławowi JEŻOWI.  Kondukt pogrzebowy, z asystą i ciałem Zmarłego, przemieścił się w pobliże miejsca spoczynku naszego Kolegi. Uczestniczący w pożegnaniu księża wykonali swoje czynności, a prezes naszego Koła – mjr Jan Dźwigała wygłosił krótkie ostatnie pożegnanie. Przypomniał bogate życie Bronka, zwłaszcza okres służby i przynależności związkowej. Ogłosił wszystkim, że nasz Kolega dobrze zasłużył się naszej ukochanej Ojczyźnie i jej siłom zbrojnym.
Nagrodą dla Zmarłego Żołnierza była salwa honorowa w wykonaniu asysty wojskowej.

Żegnaj Kolego Chorąży! Żegnaj Bronku!
Niech Ci ta wymarzona rodzinna, podrzeszowska ziemia lekką będzie!

Cześć Jego Pamięci!

Foto i opracowanie: Andrzej Józef Krzyziński (uczestnik pogrzebu)

Znów bardzo smutno

            W dniu 25 stycznia 2019 r. zmarł, przeżywszy 75 lat,  absolwent Oficerskiej Szkoły Samochodowej   w Pile,  wieloletni oficer 10 pułku samochodowego, Polskiego Kontyngentu Wojskowego ONZ na Bliskim Wschodzie i Dowództwa Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON – ppłk Leszek Moryciński.

           Uroczystość żałobna zgromadziła licznych znajomych, kolegów, sąsiadów oraz bliższą i dalszą rodzinę, rozpoczęła się mszą żałobną 31.01.2019 r. o g. 10.00 w kościele pw. Św. Marii Magdaleny w Warszawie przy ul. Wólczyńskiej 64, po czym urna z prochami  Zmarłego została przetransportowana i złożona na Cmentarzu Wawrzyszewskim w grobie rodzinnym.

             W pogrzebie uczestniczyła delegacja dawnych żołnierzy, współtowarzyszy służby, a przewodniczył jej I wiceprezes naszego Koła – Stanisław Pieczara.

Żegnaj Leszku, żegnaj świetny Kolego, żegnaj Pułkowniku!
Dobrze zasłużyłeś się naszej ukochanej Ojczyźnie!
Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie! Śpij spokojnie!

Cześć Twojej pamięci!

Opracował:  Jan Dźwigała

 

KOCHANI!

            Z głębokim żelem i smutkiem zawiadamiam, że w dniu 27 listopada 2018 r. zmarła wskutek bardzo poważnych następstw nieszczęśliwego wypadku – Pani Janina Jolanta PRZYBYŁA, żona naszego kolegi Wojtka PRZYBYŁY.
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 3 grudnia br. o g. 11.00 w Sali „A” Domu Przedpogrzebowego na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie przy ul. Wóycickiego 14, po czym trumna z ciałem Zmarłej zostanie pochowana na cmentarzu miejscowym w grobie rodzinnym.
Proszę o uczestnictwo w tej smutnej ceremonii.
Jan Dźwigała

Janina Jolanta PRZYBYŁA z d. Niedziela
(07.02.1946 r. – 27.11.2018 r.)

            Urodziła się Biejkowskiej Woli w gminie Promna, powiat białobrzeski, województwo mazowieckie. W1965 r. ukończyła naukę w Liceum Medycznym przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. W czasie nauki zapoznała Wojtka Przybyłę, żołnierza z 10 pułku samochodowego.  Tuż po ukończeniu nauki (29 czerwca 1965 r.) zawarli związek małżeński. Z tego związku zrodziło się im dwoje dzieci: Michał (zmarł 1991 r.) i Katarzyna (za mąż wyszła w 1990 r.) Po ukończeniu nauki, przez pierwsze dwa lata, pracowała w Państwowym Domu Małego Dziecka przy ul. Nowogrodzkiej   w Warszawie. W latach 1972 – 1985 pracowała w Wojskowej Administracji Koszar Nr 11 na terenie 10 pułku samochodowego.  W późniejszych latach prowadziła działalność gospodarczą, aż do granicy wieku emerytalnego. Perełką rodzinną stała się jedyna wnuczka Paulina. Idyllę małżeńską przerwał niesamowity, tragiczny wypadek Joli.
Uroczystość pogrzebowa odbyła się 3 grudnia 2018 r. w Domu Przedpogrzebowym  na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie, po której trumna  z ciałem Zmarłej została złożona w grobie (z synem) na cmentarzu miejscowym (kwatera E-IX-2, rząd – 3, grób – 5). W imieniu rodziny pożegnała Babcię wnuczka Paulina.  W ostatnim pożegnaniu uczestniczyło bardzo dużo osób: bliższa i dalsza rodzina, sąsiedzi, znajomi, oraz liczne grono członków naszego Koła z rodzinami.
Piękną obsługę zapewnił Dom Pogrzebowy “STYKS”.

Żegnaj Jolu! Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie!
Spoczywaj w pokoju!

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała

Powiadomienie

Kochani!

            Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu 5 października 2018 r.  zmarł po długiej i ciężkiej chorobie, przeżywszy 90 lat,  nasz Kolega – ppłk Jan OTRĘBOWSKI.
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się 11 października br. o g. 13,00 w Domu Przedpogrzebowym Cmentarza Wojskowego w Warszawie przy ul. Powązkowskiej 43/45, po której urna  z prochami  Zmarłego zostanie przeniesiona i pochowana na cmentarzu miejscowym.

Najbliższym Zmarłego składamy serdeczne wyrazy współczucia i żalu.
Cześć Jego pamięci!
Zapraszam wszystkich znajomych i przyjaciół.

Jan Dźwigała

ppłk Jan OTRĘBOWSKI
(19.12.1927 r. –5.10.2018 r.)

            Na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie, panteonie bohaterów i wielkich Polaków, nasza delegacja uczestniczyła w ostatniej drodze na wieczną wartę, zasłużonego oficera WP, członka Koła Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa – Kol. ppłk Jana Otrębowskiego, który zmarł po ciężkiej chorobie. Urodził się w pięknym Marysinie, niedaleko Chełma Lubelskiego. Miał brata i dwie siostry. Ukończył Technikum Ekonomiczne i zdobył tytuł dyplomowanego biegłego księgowego. Służbę wojskową rozpoczął  23 kwietnia 1947 r. W jej trakcie pracował i służył w wielu jednostkach wojskowych. Najdłużej jednak w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, bo od 17 października 1967 r. Pracował tam na bardzo odpowiedzialnych stanowiskach, był tytanem pracy.  W 1972 r. poślubił za żonę ukochaną Zofię. Z tego związku dochowali się dwóch córek.  Ze służby wojskowej został zwolniony po 40. latach jej pełnienia – 15 maja 1987 r.
Za  wybitne osiągnięcia  w służbie wojskowej był kolejno awansowany, aż do stopnia podpułkownika i odznaczony  Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, złotym i srebrnym krzyżem zasługi oraz wieloma innymi medalami.
Do naszego Stowarzyszenia wstąpił 14 września 2000 r.  Za aktywne członkostwo w naszym Kole i Związku  został odznaczony:  Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”, Medalem „XXX-lecia ZŻWP”, Srebrną Odznaką „Za Zasługi dla ZBŻZiORWP” oraz „Złotym Krzyżem ZŻWP”.
Z okazji 90. Urodzin otrzymał piękny puchar z dedykacją od wszystkich członków Koła.
W ostatniej Jego drodze na wieczną wartę uczestniczyła asysta honorowa z Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego oraz sztandar naszego  Koła z asystą w składzie: płk Romuald Młynarczuk – dowódca, st.chor.szt. Andrzej Utkowski – asystent, st.chor.szt. Jan Mazur – sztandarowy. Żegnało Go liczne grono przyjaciół i sąsiadów, bliższa i dalsza rodzina oraz najbliżsi: ukochana żona Zosia, córki: Monika i Aldona, zięć Michał oraz wnuki Maciej i Mateusz.
Żegnając Go przy niszy kolumbarium (kwatera – Q KOL2, rząd 1, nisza 1) prezes naszego Koła powiedział: „Drogi Kolego Pułkowniku, Janku Otrębowski! Dobrze zasłużyłeś się naszej ukochanej Ojczyźnie i Jej siłom zbrojnym! Dziękujemy Ci za wszystkie dokonania  służbowe i życiowe!
Pośmiertną nagrodą  dla tak znamienitego żołnierza będzie salwa honorowa i odegrana przez trębacza melodia „Śpij Kolego”.

Cześć Jego  pamięci!

Najbliższym Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia i żalu.”

Opracowanie: Zbigniew Wrona
Foto: Andrzej Krzyziński

Kochani!

Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu 29 września 2018 r. zmarł po długiej i ciężkiej chorobie nasz Kolega – płk Antoni MOROZ.
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się 4 października br. o g. 9,00 w cerkwi św. Jana Klimaka w Warszawie przy ul. Wolskiej 138/140, po której trumna  z ciałem Zmarłego zostanie przeniesiona i pochowana na cmentarzu miejscowym.
Najbliższym Zmarłego składamy serdeczne wyrazy współczucia i żalu.

Cześć Jego pamięci!
Zapraszam wszystkich znajomych i przyjaciół.

Płk Antoni MOROZ
(9.06.1935 r. – 29.09.2018 r.)

         Urodził się w m. Chytra, gm. Hajnówka, pow. hajnowski, woj. podlaskie. W latach 1953 – 1990 pracował i służył Ojczyźnie w Wojsku Polskim. Szczególną wagę przywiązywał do dobrych relacji z najbliższymi: żoną, dziećmi i wnukami. Jego pasją była praca na działce i w zarządzie Rodzinnego Ogrodu Działkowego „Stolica”. Z uśmiechem i cierpliwością zawsze znajdował czas, aby z działkowcami porozmawiać, podzielić się swoją bogatą wiedzą działkową i doradzić w sprawach trudnych i kontrowersyjnych. Nigdy nie zakładał niepowodzenia, do wszystkich wyciągał swoją pomocną dłoń i zawsze można było liczyć na jego wsparcie i bezinteresowność. 1 stycznia 2011 r. wstąpił do Koła Nr 6 i ZŻWP. Tu dał się poznać jako ponadprzeciętny działacz. W dowód zaufania i uznania został wybrany na okres 13.06.2013 r. – 9.02.2017 r. wiceprzewodniczącym Komisji Rewizyjnej naszego Koła. Został wyróżniony: Odznaką Honorową „Za Zasługi dla ZŻWP”, Brązową Odznaką „Za zasługi dla ZŻWP” oraz Srebrnym „Krzyżem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”. Od dłuższego czasu zmagał się z nieuleczalną chorobą.

         W dniu 4 października 2018 r. odbyła się piękna uroczystość pogrzebowa w cerkwi św. Jana Klimaka w Warszawie przy ul. Wolskiej 138/140, po której trumna  z ciałem Zmarłego została przewieziona i pochowana na cmentarzu miejscowym. Nad grobem pożegnał go w imieniu wszystkich uczestników pogrzebu Staszek Pieczara. W ostatniej drodze  „TOLKA” uczestniczyła najbliższa i dalsza rodzina, znajomi i sąsiedzi,  członkowie ROD „Stolica” oraz liczna delegacja naszego Koła ze sztandarem i pocztem w składzie: płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu, mjr Jan Dźwigała – sztandarowy i st.chor.szt. Stanisław Pieczara – asystent.

Cześć Jego pamięci!

Foto: Marzena Dźwigała
Opracowanie: kpt.  Eugeniusz Karbowiak

Smutny Komunikat

Kochani!

         Z ogromnym zaskoczeniem i niedowierzaniem przyjąłem wiadomość o tragicznej śmierci członka naszego Koła. W dniu 21 września br. odszedł na wieczną wartę, przeżywszy 59 lata,  kol. asp.szt.Zenon Panasik. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w dniu 28 września o g. 10,00 w Kościele Rzymskokatolickim Parafii Matki Bożej Częstochowskiej  w Wołominie przy ul. Kościelnej 54 po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przewieziona i spocznie na cmentarzu parafialnym przy ul. Niepodległości w Wołominie.

           Najbliższym Zmarłego składam w imieniu wszystkich członków Koła Nr 6 wyrazy  serdecznego współczucia i żalu.

 Zapraszam wszystkich do udziału w ostatniej drodze Zenka

Jan Dźwigała – prezes Koła

asp. szt. Zenon PANASIK
(31.07.1959 r. – 21.09.2018 r.)

            Urodził się w Kłodzku. Miał dwoje rodzeństwa: siostrę i brata. Związek małżeński zawarł z ukochaną Tereską, dochowali się dwóch synów, jeden z nich Przemysław  jest policjantem, a drugi Rafał – żołnierzem. Służbę w policji pełnił w okresie 16.12.1982 r. – 31.10.2003 r. W tym okresie ukończył kurs podoficerski   w Szkole Podoficerskiej MO w Słupsku i kurs aspirantów w Centrum Szkolenia Policji w Legionowie. Służbę  pełnił w Komendzie Powiatowej Policji w Wołominie, ostatnio na stanowisku kierownika rewiru dzielnicowych I sekcji prewencji. Był wzorowym funkcjonariuszem, wielokrotnie wyróżnianym, odznaczonym m. in.  Brązową Odznaką “Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego”. Do naszego Koła i Związku wstąpił 1 stycznia 2014 r. Zawsze był niezwykle koleżeński, z ogromnym poczuciem honoru. Jego życie zostało przerwane tragicznie, tuż przed miejscem zamieszkania.

           Uroczystości pogrzebowe odbyły się się w dniu 28 września 2018 r. w Kościele Rzymskokatolickim Parafii Matki Bożej Częstochowskiej  w Wołominie , po czym trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona i spoczęła na cmentarzu parafialnym przy ul. Niepodległości w Wołominie. W uroczystości brała udział delegacja naszego Koła  w składzie: Marzena i Jan Dźwigałowie, Antoni Gaj i Jerzy Gąska.

Cześć Jego pamięci! Spoczywaj w spokoju!
Najbliższym Zmarłego składam w imieniu wszystkich członków Koła Nr 6 wyrazy  serdecznego współczucia i żalu.

Foto: Marzena Dźwigała
Opracowanie:  Jan Dźwigała

Wielka uroczystość w Otwocku

          Msza w otwockim kościele św. Wincentego a Paulo rozpoczęła  uroczystości pogrzebowe gen.bryg. Juliana Poboga-Filipowicza 13 września br. Po niej, szczątki doczesne generała zostały przewiezione na miejscowy cmentarz  do Kwatery Wojennej Żołnierzy Wojska Polskiego poległych w 1939 r.  W uroczystościach udział wziął i słowa pożegnania wygłosił  szef Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych – minister Jan Józef Kasprzyk. Oprawa uroczystości była znamienita, ponad dwadzieścia pocztów sztandarowych (m. in. tych jednostek  wojskowych, którymi dowodził), przedstawiciele władz samorządowych z okolic Mokrej (z ziemią z pola bitewnego), władze Otwocka, przedstawiciele wojska, szkół, mieszkańcy i rodzina Generała, wojskowa asysta honorowa wystawiona przez pułk reprezentacyjny WP.
Gen. Julian Filipowicz herbu „Pobóg” (ps. „Róg”, „Kogan”) urodził się w 13 września 1895 r. w Działkowiczach koło Jarosławia, w rodzinie, w której żywa była tradycja insurekcyjna – jego wujowie walczyli w powstaniach listopadowym i styczniowym. Miał czterech braci – Stefana, Tadeusza, Jana i Pawła – z którymi wspólnie działali w Drużynach Bartoszowych, Polskich Drużynach Strzeleckich i Polskiej Organizacji Wojskowej.
Studiował na Politechnice Lwowskiej, jego edukację przerwał wybuch I wojny światowej. Wraz z braćmi wstąpił do Legionów, wziął udział m.in. w bitwie pod Kostiuchnówką. Po kryzysie przysięgowym w lipcu 1917 r. został osadzony przez Austriaków w więzieniu w Przemyślu za działalność agitacyjną, a następnie wcielony do armii austriackiej, skąd zbiegł w czerwcu 1918 r. i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.  Był komendantem 7. Pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckiem, dowodził także 3. Pułkiem Strzelców Konnych w Wołkowysku.
We wrześniu 1939 r. dowodził Wołyńską Brygadą Kawalerii, stawiając opór Niemcom m.in. pierwszego dnia wojny podczas bitwy pod Mokrą. Po rozwiązaniu brygady i po ataku Związku Sowieckiego na Polskę, w „cywilu” przedostał się do walczącej Warszawy, gdzie rozpoczął działalność konspiracyjną. Był członkiem ZWZ, później AK. W lutym 1940 r. aresztowany przez gestapo i osadzony na Pawiaku, skąd został odbity dzięki akcji zorganizowanej z rozkazu płk. Stefana Grota-Roweckiego. Ponownie w ręce Niemców wpadł kilka miesięcy później, gdy jako komendant obszaru Kraków i Śląsk ZWZ został uwięziony w krakowskim więzieniu przy ul. Montelupich. Po ciężkim pobiciu został uznany za zmarłego, spędził całą noc wśród trupów w kostnicy. Udało się Go wywieźć z więzienia. We wrześniu 1941 r. objął dowództwo Obszaru ZWZ Białystok. Chory na gruźlicę, zamieszkał w prywatnym pensjonacie w Otwocku,  pod panieńskim nazwiskiem swojej matki. W sierpniu 1942 r. został mianowany generałem brygady. Choć otrzymał powołanie do sztabu Komendy Głównej AK, nie wziął udziału w Powstaniu Warszawskim. Zmarł 14 sierpnia 1945 r. w Otwocku, został pochowany pod cudzym nazwiskiem. Rodzina odnalazła jego grób kilkadziesiąt lat później. Był odznaczony m.in. dwukrotnie orderem Virtuti Militari (Złotym i Srebrnym Krzyżem), dwukrotnie Orderem Odrodzenia Polski (Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim), Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Zasługi.
W uroczystości wzięła udział także delegacja Koła Nr 6: Anna i Eugeniusz Karbowiakowie i Jan Dźwigała.

Foto: Jan Dźwigała
Opracowanie: Eugeniusz Karbowiak

Odejścia kolegów

Szanowne Koleżanki i Koledzy!

Z ogromnym żalem informuję o odejściach na wieczną wartę naszych Kolegów:

1. ppłk Władysław KAŹMIERCZAK, odszedł przeżywszy 90 lat. Służbę wojskową pełnił 38 lat (najdłużej w 10 psam). Był członkiem Stowarzyszenia Więźniów – Dzieci Hitlerowskich Obozów Koncentracyjnych. Za zasługi dla Związku był wyróżniony wpisem do Księgi Honorowej MZW. Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 25 sierpnia 2018 r. w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce przy ul. Jagiellońskiej 10, po czym spocznie na cmentarzu miejscowym;

2. ppor. Stanisław WŁODARCZYK, odszedł przeżywszy 75 lat. Służbę wojskową pełnił w okresie 23.10.1963 r. – 29.02.1996 r. w 10 psam i SGen. WP. Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 29 sierpnia 2018 r. o g. 13,00 w Katedrze Polowej WP, po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przewieziona i pochowana na Cmentarzu Północnym (Wólka Węglowa).

Cześć Ich pamięci!

Najbliższym Zmarłych składam wyrazy serdecznego współczucia.
Z wyrazami szacunku – Jan Dźwigała (prezes Koła Nr 6)

Ppłk Władysław KAŹMIERCZAK
(19.05.1928 r. – 21.08.2018 r.)

            Urodził się w Morakowie, gm. Gołańcz, pow. wągrowiecki, woj. wielkopolskie  w rodzinie wielodzietnej, miał siedmioro rodzeństwa. W czasie drugiej wojny światowej Jego tata Józef został wywieziony przez hitlerowców do Dachau i tam zamordowany. Mama z kolei została brutalnie przez okupantów pobita, wskutek czego zmarła. Dzieci wychowywały się same, starsze pomagały i opiekowały się młodszymi. Władek mając 13 lat został wywieziony  do niewolniczej pracy w Niemczech. Po powrocie do Ojczyzny podjął naukę i ukończył technikum samochodowe. 2 października 1949 r. został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Po jej odbyciu pozostał  w służbie zawodowej. W 1965 r. ukończył WKDO przy Wojskowej Akademii Technicznej, zajmował wiele ważnych stanowisk dowódczych i technicznych  w służbie samochodowej garnizonu m.st. Warszawy, najdłużej pracował  w 10 pułku samochodowym. Zaszczytną służbę wojskowa ukończył  2.02.1987r. Za osiągnięcia w służbie był wielokrotnie wyróżniany, awansowany  i odznaczany, m. in. Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym krzyżem Zasługi, wszystkimi medalami resortowymi, Odznaką 1000 – lecia Państwa Polskiego, Złotą Odznaką dla Warszawy. Po służbie wojskowej przez 10 lat był inspektorem obrony cywilnej, ochrony przeciwpożarowej i BHP placówek PKO BP na terenie Ochoty i Mokotowa w Warszawie. Był członkiem Stowarzyszenia Więźniów Byłych  Dzieci Hitlerowskich  Obozów Koncentracyjnych. Do naszego Związku wstąpił 21.12.1989 r.,  bardzo aktywny. Był sekretarzem naszego Koła, członkiem Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego, działał w komisji do spraw zatrudnienia emerytów i rencistów wojskowych. Za osiągnięcia w pracy i działalności związkowej został wyróżniony m. in. wpisem do Księgi Honorowej Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego oraz srebrną odznaką „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.

            Uroczystość pogrzebowa rozpoczęła się w dniu 25 sierpnia 2018 r. w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Częstochowskiej przy ul. Jagiellońskiej 10 w Zielonce (pow. wołomiński) po czym trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona i pochowana w mogile (KW B2-4-39) rodzinnej na cmentarzu miejscowym przy ul. Piłsudskiego. W pogrzebie obok rodziny i znajomych brała udział delegacja koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego: Marzena i Jan Dźwigałowie, Jan Mazur i Henryk Gogół, która złożyła wiązankę kwiatów. Uroczystość uświetniła wojskowa asysta honorowa, którą wystawiła 1 Warszawska Brygada Pancerna im. Tadeusza Kościuszki z Wesołej.

Cześć Jego pamięci!

Foto: Marzena Dźwigała
Opracowanie: Jan Dźwigała

Ppor.  Stanisław WŁODARCZYK
(7.03.1943 r. – 22.08.2018 r.)

          Urodził się w Miejskiej Górce w powiecie rawickim, woj. Wielkopolskim, w rodzinie wielodzietnej, miał pięcioro rodzeństwa (dwie siostry i trzech braci). Z wykształcenia technik samochodowy. Do odbycia zasadniczej służby wojskowej został powołany 23.10.1963 r. Po jej odbyciu pozostał w wojsku jako żołnierz zawodowy. Z wojskiem związał się na stałe. Przesłużył w nim prawie 35 lat, “do cywila” wyszedł 29 lutego 1996r.  Pełnił w tym okresie zaszczytną służbę w Polskiej Jednostce Specjalnej Doraźnych Sił Zbrojnych ONZ na Wzgórzach Golan. Jako cywil pracował jeszcze  w wojsku ok. 10 lat. Za ponadprzeciętne  wywiązywanie się z obowiązków służbowych był wielokrotnie wyróżniany. M. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym, Srebrnym, Brązowym Krzyżem Zasługi oraz wszystkimi medalami resortowymi  MON.  Związek małżeński zawarł ponad 50 lat temu z ukochaną Danutą, z którą dochowali się dwojga dzieci i dwóch wnuczek.
Do naszego Koła i ZŻWP wstąpił 5 lutego 2015 r., zaskarbił sobie tu wyrazy sympatii i uznania za postawę społeczną.  Od kilku miesięcy zmagał się z ciężką chorobą. Mimo to, w czerwcu br., odwiedził nas na zebraniu.

          Uroczystość pogrzebowa  rozpoczęła się w w dniu 29 sierpnia 2018 r. o g. 13,00 wypełnionej żałobnikami Katedrze Polowej Wojska Polskiego i przy udziale wojskowej asysty honorowej wystawionej przez Pułk Reprezentacyjny Wojska Polskiego. Następnie trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona na Cmentarz Północny przy ul. Wóycickiego w Warszawie, gdzie spoczęła zgodnie z ceremoniałem wojskowym w mogile rodzinnej (Kwatera A-II-1 Rząd 3  Grób 3). Obok najbliższej i dalszej rodziny, znajomych i przyjaciół udział wzięła z kwiatami delegacja naszego Koła: Marzena i Jan Dźwigałowie, Jerzy Gąska, Jan Mazur, Stanisław Pieczara i Wojciech Przybyła.
Uroczystość zakończyła salwa honorowa i melodia “Śpij Kolego”.
Żegnaj Staszku, żegnaj Poruczniku! Niech Ci ta warszawska ziemia lekką będzie!

Cześć Twojej pamięci!

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała