Category Archives: Rocznice

Przed GNŻ bez asysty wojskowej 12 października

     Tradycyjnie w 73. rocznicę bitwy pod Lenino Koło Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP przy Dowództwie Garnizonu we współpracy ze Stowarzyszeniem Pamięci Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga i Stowarzyszeniem Współpracy Polska–Wschód – zorganizowali patriotyczną uroczystość poświęconą temu wydarzeniu.
Pomimo fatalnej pogody udział wzięło 26 delegacji oficjalnych. Obok nich dostrzegliśmy delegacje m. in. Ambasady Federacji Rosyjskiej Polsce z ambasadorem Panem Sergey Andreev, Republiki Białoruś, Stowarzyszenia Pokolenia, Federacji Służb Mundurowych, Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Policyjnych, Zarządu Głównego Kombatantów RPiBWP, Środowiska Armii Ludowej, Środowiska Synów Pułku, I Polskiej Armii we Francji Ren–Dunaj, Mazowieckiego Związku Spadochroniarzy, Związku Weteranów i Rezerwistów, Polskiej Partii Socjalistycznej i SLD. Przybyły cztery poczty sztandarowe. Władze naszego związku były reprezentowane przez delegację z sekretarzem generalnym Zarządu Głównego – płk. Janem Kacprzakiem na czele. Obecna była młodzież szkolna i grono mieszkańców Warszawy.

przemówienie okolicznościowe:

Szanowni Państwo!
     Serdecznie witam na uroczystości przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie, poświęconej obchodom 73. rocznicy bitwy pod Lenino. Organizatorem, jak co roku, jest Koło Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa we współpracy ze Stowarzyszeniem Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga i Stowarzyszeniem Współpracy Polska – Wschód. Pomimo skromnych możliwości, staramy się popularyzować wiedzę o ważnych wydarzeniach z historii walk o wolność Ojczyzny na wszystkich frontach II wojny światowej.
Dziś będziemy starać się wyjaśnić historyczne znaczenie bitwy pod Lenino. Żołnierze 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki w przeważającej części składali się z tych, którzy nie zdążyli do formowanej wcześniej w ZSRR armii przez gen. Władysława Andersa. Nawet w naszym Kole byli oficerowie, których bracia służyli na zachodzie w tej armii. Zdecydowana większość żołnierzy – kościuszkowców rekrutowała się spośród prześladowanych wysiedleńców, Sybiraków lub przebywających w łagrach. Po krótkim szkoleniu w Sielcach nad Oką, schowali w sobie urazy i doznane krzywdy. W bitwie pod Lenino pokazali swój spontaniczny i brawurowy zryw przeciw śmiertelnemu wrogowi, ku wolności, ku Polsce.
Myślę, że nie będzie nadużyciem scharakteryzowanie postawy żołnierzy tam walczących cytatem Adama Mickiewicza:

… „Polak stąd między narodami słynny,
Że bardziej niźli życie kocha kraj rodzinny,
Gotów zawżdy rzucić go, puścić się w kraj świata,
W nędzy i poniewierce przeżyć długie lata,
Walcząc z ludźmi i losem, póki mu śród burzy
Przyświeca ta nadzieja, że Ojczyźnie służy.”…

      Choć brawura i odwaga zaprezentowana w czasie bitwy przez polskich żołnierzy zasługują na najwyższe uznanie, to jednak ze strony czysto wojskowej znaczenie tej bitwy jest niewielkie, a w skali ogromnego frontu wschodniego – raczej epizodyczne. Doniosłą rolę odegrała bitwa pod Lenino pod względem politycznym. Jej działa zagrzmiały głośnym echem w Ojczyźnie i na arenie międzynarodowej, zwłaszcza w państwach koalicji antyhitlerowskiej. Czyn bitewny kościuszkowców wytyczał nowy etap walki wyzwoleńczej, nową jakość udziału Polskich Sił Zbrojnych w II wojnie światowej. Udział 1. Dywizji w walce pod Lenino zapoczątkował wprowadzenie Wojska Polskiego na główny w walce z Niemcami – front wschodni. Żołnierz Polski wkroczył na szlak bojowy prowadzący najkrótszą drogą do Ojczyzny. Tych faktów nie da się przemilczeć ani zafałszować! Ubliżają poziomowi świadomości narodowej , godności i honorowi żołnierzy spod Lenino różnego rodzaju paszkwile, że jako bezwolna masa zostali przez Stalina rzuceni na stracenie i niechybną śmierć.
To pod Lenino zaczął się szlak bojowy 1. i 2. Armii Wojska Polskiego, w których żołnierze wyzwalali i jednocześnie przywracali Polsce prastare piastowskie ziemie nad Odrą i Bałtykiem. Po raz pierwszy w tysiącletnich dziejach nasze wojsko zdobywało Berlin! Jednym z nielicznych uczestników omawianej bitwy i chwalebnego szlaku bojowego do Berlina (ranny w Kołobrzegu) jest członek naszego Koła, kawaler orderu Virtuti Militari – płk Tadeusz Makarewicz, były Dowódca Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON
(odpowiednik dowódcy garnizonu Warszawa).
Powyższe fakty wskazują, że bitwa pod Lenino, to ważne wydarzenie w najnowszej historii Polski, dlatego pamięć i wiedzę o niej należy przekazywać. Nie zniechęcą nas działania obecnie rządzących takie jak: zmniejszanie emerytur, pozbawianie prawa do pochówków z wojskową asystą honorową, gloryfikowanie zasług niewielkich grup tzw. żołnierzy wyklętych, ewidentne fałszowanie historii, odmawianie asysty przy świętach takiego typu jak dziś.

CHAWAŁA BOHATEROM SPOD LENINO!

      Niniejszy tekst przemówienia z 12.10.2016 r. sprzed GNŻ opracował honorowy prezes naszego Koła – płk mgr Eugeniusz Gradoń. Po przemówieniu okolicznościowym, które wygłosił prezes Koła Nr 6 – mjr Jan Dźwigała, nastąpiło złożenie wieńców i kwiatów. Uroczystość odbyła się bez udziału asysty wojskowej. Orkiestrę zastąpił i nagłośnienie zamontował – mł. chor. w st. spocz. Bogusław Tłoczkowski z Ciechanowa (z dawnej Orkiestry Reprezentacyjnej WP).

Foto: Marzena Dźwigała                                                                    Opracowała: Zofia Binkowska

„Barykada Września 1939”

W dniu 8 września o g. 17,00 przeprowadzono Manifestację patriotyczną przy „Barykadzie Września 1939” na  ul Grójeckiej (obok Hall Banacha). Udział brał nasz poczet sztandarowy ze sztandarem naszego Koła (płk Jerzy Gąska, płk Romuald Młynarczuk, st. sierż. Stanisław Wajda oraz delegacja z wiązanką kwiatów.

foto: Jacek Piórkowski                                                       opracował: Jan Dźwigała

Obchody 72. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego

   W dniu 1. sierpnia 2016 r. o godz. 09.00 na ul. Filtrowej w Warszawie, pod numerem 68, przy tablicy upamiętniającej podpisanie rozkazu przez płk. Antoniego Chruściela ps. „Monter” – dowódcę Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej – rozpoczęła się uroczystość upamiętniająca rozpoczęcie Powstania Warszawskiego.

     Pomimo padającego deszczu, zebrała się liczna grupa delegacji władz państwowych, kombatanckich (wyróżniali się byli powstańcy), stowarzyszeń i innych grup oraz osób prywatnych. Była skromna asysta wojskowa z trębaczem i werblistą. Dwa poczty sztandarowe dodawały świątecznej powagi. Jeden był wystawiony przez harcerzy, a drugi to był nasz sztandar z asystą: dowódca – płk Jerzy Gąska, asystent – płk Romuald Młynarczuk, sztandarowy – st. sierż. Stanisław Wajda. Ponadto z naszego Koła obecni byli: Janek Dźwigała – składający w imieniu Koła wiązankę kwiatów, Ela i Jacek Piórkowscy oraz Krzysztof Kruk, zastępca burmistrza Ochoty, będący w składzie delegacji władz Ochoty.

Foto: Jacek Piórkowski                                                     Opracowała: Ela Piórkowska

Pech, czy celowe działanie!!!

     Zgodnie z zaproszeniem otrzymanym z Zarządu Głównego Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga w dniu 21 lipca 2016 r. o g. 12,30 miała rozpocząć się uroczystość złożenia wieńców i kwiatów na płycie Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie przy Placu Marszałka Piłsudskiego z okazji 72. rocznicy utworzenia jednolitego, odrodzonego Wojska Polskiego.
Nasz Zarząd wytypował delegację do złożenia wiązanki kwiatów w składzie: Marzena Dźwigała, Krystyna Rek, Wiesława Wypych, Stanisław Pieczara, Andrzej Rońda, Ludwik Bender i Jan Dźwigała.

    Niestety uroczystość się nie odbyła z uwagi na brak dostępu do Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie!!! Powodem oficjalnym były przygotowania do Światowych Dni Młodzieży. Nieoficjalnie mówiło się na mieście, że Antoni Macierewicz zabronił przeprowadzenia uroczystości. W tej sytuacji część chętnych do uczczenia rocznicy udała się pod pomnik gen. Berlinga. Nasza delegacja zdecydowała, że wiązanka kwiatów zostanie złożona na Grobie Nieznanych Żołnierzy w Stanisławowie w powiecie mińskim. Tak też uczyniono.
Marzena Dźwigała i Andrzej Rońda złożyli nasze kwiaty i zapalili znicz z plakietką Koła Nr 6.

Foto i opracowanie: Jan Dźwigała

35 lecie Mazowieckiego Zarządu Związku Żołnierzy WP. Wręczenie sztandaru.

W dniach 14 i 15 czerwca 2016 r. odbyły się uroczyste obchody 35-lecia Organizacji Mazowieckiej Związku Żołnierzy Wojska Polskiego oraz poświęcenia i wręczenia nowego sztandaru.
W dniu 14 czerwca 2016 r. poświęcono sztandar podczas mszy w intencji członków Związku i ich rodzin w Katedrze Polowej Wojska Polskiego, a następnie na płycie Grobu Nieznanego Żołnierza wieńce złożyły delegacje Zarządu Głównego ZŻWP, Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego  oraz przedstawiciele Kół naszego  Związku.
W dniu 15 czerwca 2016r. na placu przed teatrem „Rampa” w Warszawie odbyła się ceremonia wręczenia sztandaru. Matką chrzestną sztandaru była członkini naszego Koła – kol. Wiesia Wypych.
Gwoździe do drzewca sztandaru wbijali sponsorzy, a wśród nich członkini – skarbnik naszego Koła kol. Marzenka Dźwigała.
Sztandar wręczał Prezes Zarządu Głównego ZŻWP – gen. dywizji Franciszek Puchała.
Wymienione powyżej koleżanki zostały wyróżnione, otrzymując miniatury wręczanego sztandaru.

 Zdjęcia wykonała: Lucyna Kulińczyk                                                 Opracowała: Ania Kaim

120. rocznica urodzin gen. broni Zygmunta Berlinga

        27 kwietnia 2016r., w 120. rocznicę urodzin gen. broni Zygmunta Berlinga, przy Jego pomniku, tuż przy moście Łazienkowskim po praskiej stronie brzegu Wisły w Warszawie, odbyła się skromna uroczystość upamiętniająca Wielkiego Żołnierza, a zorganizowana przez Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego, noszące Jego imię. Pomimo deszczowej pogody w uroczystości, której przewodniczył ppłk dypl. w st. spocz. Bogdan Pokrowski, wzięło udział dosyć dużo różnych delegacji. Prezes STL WP – mjr Kazimierz Rdzanek przypomniał życiorys Generała i jego udział w walkach o niepodległość Polski. Odniósł się także do obecnej sytuacji politycznej w Polsce, zwłaszcza stosunku MON do żołnierzy służących w naszej armii po II wojnie światowej do 2015 r.
W asyście pocztów sztandarowych wieńce i wiązanki kwiatów złożyli: ambasador Federacji Rosyjskiej w Polsce – Siergiej Andrejew, przedstawiciel ambasady Białorusi, członkowie stowarzyszeń i organizacji kombatanckich oraz weterani drugiej wojny światowej.
       W uroczystości uczestniczyli również przedstawiciele naszego koła: Marzena Dźwigała, Jan Dźwigała i Andrzej Rońda, którzy także złożyli hołd Generałowi i wiązankę kwiatów przed pomnikiem.

Foto: Marzena Dźwigała                                                     Opracował: Andrzej Rońda

Dzień Obrońcy Ojczyzny

          Dnia 23 lutego 2016 roku na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie w ramach upamiętnienia rosyjskiego święta państwowego odbyła się ceremonia złożenia kwiatów przed pomnikiem Żołnierzy Radzieckich, którzy polegli w bojach wyzwalając naszą Ojczyznę i Stolicę w latach 1944-45.
W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele ambasady Federacji Rosyjskiej i ambasady Białorusi oraz licznie zgromadzeni Rosjanie i Polacy. Jednym z uczestników był wnuk marszałka Rokossowskiego. Udział wzięli również przedstawiciele polskich organizacji kombatanckich, związkowych i stowarzyszeń społecznych (m.in. Stowarzyszenie Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, Ruch-Suwerenność Narodu Polskiego i Polski Komitet Słowiański-Słowianie Razem).
Nasze koło reprezentowali: Marzena Dźwigała, Wiesława Wypych i Stanisław Pieczara. Ceremonia odbyła się przy asyście pocztu sztandarowego wystawionego przez Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego. Uroczystość zakończyła się modlitwą prawosławną.
Dzień Obrońcy Ojczyzny wywodzi się z czasów ZSRR i jest świętem państwowym w Rosji, na Białorusi i w państwach Wspólnota Niepodległych Państw. Święto to zostało ustanowione w 1922 roku jako Dzień Armii Czerwonej i Floty, kiedy to oficjalnie zostało ogłoszone powstanie Armii Czerwonej w 1918 roku. Po rozpadzie ZSRR, od 1991 roku święto to, jest obchodzone jako Dzień Rosyjskiej Armii i Floty Wojennej. Dzień ten uważany jest za święto wojska oraz nieoficjalnie stał się rosyjskim Dniem Mężczyzny. Poświęcony jest żołnierzom, weteranom i bohaterom drugiej wojny światowej, praktycznie wszystkim „obrońcom ojczyzny”.

Opracowała: Wiesia Wypych

74. rocznica utworzenia Armii Krajowej

  • 14 lutego 1942 r., z rozkazu gen. Sikorskiego, została utworzona Armia Krajowa. Powstała z wielu różnych organizacji paramilitarnych, głównie Związku Walki Zbrojnej.
  • Dla uczczenia tego historycznego wydarzenia w dniu 15 lutego na ul. Spiskiej na  Ochocie w Warszawie przed domem nr 14 (w którym został aresztowany przez gestapo gen. Grot – Rowecki) władze dzielnicy zorganizowały uroczystość przypominającą tamten czas.
  • Przemówienie okolicznościowe wygłosili: pani burmistrz Ochoty, siostrzenica gen. Grota – Roweckiego, jeden z kombatantów oraz pełniący obowiązki szefa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych – Jan Józef Kasprzak. Następnie złożono kwiaty przed tablicą pamiątkową.
  • Pierwszą wiązankę złożyli organizatorzy uroczystości: Katarzyna Łęgiewicz – burmistrz, Krzysztof Kruk – zastępca burmistrza, przewodniczący społecznego Dzielnicowego Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, członek naszego Koła oraz Grzegorz Wysocki – zastępca burmistrza dzielnicy Ochota.
  • Wiązankę kwiatów złożyła również delegacja naszego Koła w składzie – Wiesława Wypych, mjr Jan Dźwigała i por. Ludwik Bender. Wśród delegacji był nasz poczet sztandarowy (płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu, st. chor. szt. Stanisław Pieczara i st. sierż. Stanisław Wajda) ze sztandarem.
  • W uroczystości brały udział również liczne delegacje kombatanckie oraz delegacje młodzieży szkolnej.

Foto: Grześ Serocki                                                          Opracowała: Wiesia Wypych

71. Rocznica Wyzwolenia Warszawy

W niedzielę w samo południe, dnia
17 stycznia 2016 roku, w 71. Rocznicę Wyzwolenia Warszawy

 na Placu marsz. Józefa Piłsudskiego w Warszawie przy Grobie Nieznanego Żołnierza, zebrała się duża ilość różnych organizacji kombatanckich, wojskowych i społecznych ze sztandarami, oraz delegacje kilku ambasad, urzędów i instytucji. Wszyscy z wieńcami, wiązankami i kwiatami wraz z mieszkańcami Stolicy i gośćmi, wśród których była liczna grupa członków naszego Koła z rodzinami.

    „Ideą warszawskiego Grobu Nieznanego Żołnierza jest
uczczenie pamięci poległych w walce o niepodległość”.

     Przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie płonie wieczny znicz i służbę pełni warta honorowa z Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego, a w święta państwowe odbywa się jej uroczysta zmiana z udziałem najwyższych władz państwa polskiego.
W tym roku władze Warszawy nie zorganizowały oficjalnych obchodów. Niestety, uroczystość ta została sprofanowana przez obecnego włodarza Ministerstwa Obrony Narodowej, który odmówił przyłączenia się do uroczystej zmiany warty honorowej przez Kompanię Honorową Wojska Polskiego o godz. 12.00, aby przy dźwiękach trąbki i werbla złożyć wieńce, wiązanki i kwiaty przed grobem-pomnikiem. na tej bardzo ważnej uroczystości, upamiętniającej poległych bohaterów tamtych dni, wyzwolicieli Warszawy – Armii Czerwonej i walczących u jej boku żołnierzy Wojska Polskiego.
Wielu uczestników było tym faktem szczerze oburzona. Pomimo powyższej decyzji uroczystość złożenia wieńców, wiązanek i kwiatów rozpoczęła się o godz. 12.30 i przebiegała w wielkiej powadze. Zgromadzonych na placu przy Grobie Nieznanego Żołnierza powitał ppłk Bogdan Pokrowski oraz Prezes Stowarzyszenia Tradycji LWP – major Kazimierz Rdzanek, który wygłosił przemówienie nawiązujące do tła historycznych wydarzeń z 1945 roku.
Dużą pomoc zaoferował, współpracujący z naszym Kołem, trębacz – mł. chor. Bogusław Tłoczkowski z Ciechanowa, który odegrał na trąbce „Hasło Wojska Polskiego” oraz „Hymn RP”. Następnie, w celu uczczenia poległych, na trąbce odegrana została pieśń „Śpij Kolego”, a przedstawiciele kilkudziesięciu delegacji organizacji kombatanckich, wojskowych i społecznych złożyli na głównej płycie Grobu Nieznanego Żołnierza wieńce, wiązanki i kwiaty.
Wśród delegacji była także nasza w składzie: mjr Edward Binkowski – przewodniczący oraz członkowie: por. Ludwik Bender, ks. plut. Wojciech Wojno, Wiesława Wypych i Joanna Zatorska – Miller. Warto zwrócić uwagę, że szli oni tuż za delegacją Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego naszego Związku. Wśród licznie zgromadzonych pocztów sztandarowych wyróżniał się nasz poczet w składzie: płk Jerzy Gąska – dowódca, st. chor. szt. Stanisław Pieczara – asystent i st. sierż. Stanisław Wajda – sztandarowy.

     Po uroczystościach na Placu marsz. Józefa Piłsudskiego zgromadzeni udali się w Aleje Żwirki i Wigury na Cmentarz – Mauzoleum żołnierzy Armii Czerwonej, na którym spoczywa ponad 20 tysięcy żołnierzy radzieckich. O godz.14,00 odegrano hymn Polski i hymn Federacji Rosyjskiej. Głos zabrał Prezes Honorowy Stowarzyszenia Tradycji LWP płk. Roman Orłowski. Delegacje złożyły kwiaty pod głównym pomnikiem cmentarza. Również tam nasi członkowie Koła byli obecni. Delegacja nasza w składzie: kpt. Jerzy Gołowanow i st. chor. szt. Stanisław Kwiatkowski złożyła kwiaty pod głównym pomnikiem Cmentarza-Mauzoleum.

    Pomimo braku wsparcia ze strony państwa, tegoroczne wzruszające uroczystości okazały się sukcesem organizatorów, którymi byli:
1. Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Berlinga;
2. Stowarzyszenie Współpracy Polska – Wschód Oddział Mazowiecki;
3. Koło Nr 6 im. Żołnierzy II Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa.

Foto: Katarzyna Gołowanow                                                Opracowali: Zofia Powałka
Grzegorz Seroccki                                                                                  Edward Binkowski          

WIELKI JUBILAT

Makarewicz

płk dypl. Tadeusz MAKAREWICZ

      Urodził się 17 sierpnia 1925 r. w osadzie Wola Małyńska (obecnie Ukraina), pow. Równe, woj. wołyńskie w rodzinie osadnika wojskowego (s. Teresy i Stanisława Makarewicz). Dorastał razem z siostrą Elżbietą i braćmi: Kazimierzem i Stefanem. Idyllę rodzinną przerwała w dniu 10 lutego 1940 r. deportacja w głąb ZSRR do ośrodków specjalnego odosobnienia o obostrzonym rygorze i przymusowej pracy na terenie różnych republik, aż do wstąpienia, wraz z bratem Kazimierzem w dniu 12 czerwca 1943 r. na ochotnika do formującego się Wojska Polskiego. Trafił tam do 3 pp. 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. 12 i 13 października 1943 r. brał udział w bitwie pod Lenino. Po ukończeniu szkoły podoficerskiej został skierowany do 9 pp. 3 Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta. W okresie od maja do października 1944 r. ukończył Oficerską Szkołę I Armii Wojska Polskiego. Jako oficer dowodzący plutonem i kompanią w 8 pp. 3 DP przeszedł szlak bojowy I Armii WP poprzez Warszawę, Wał Pomorski do Berlina. W walkach o Kołobrzeg był raniony w głowę. Za męstwo i odwagę w czasie w czasie walk z niemieckim okupantem został odznaczony m. in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Military, Krzyżem Grunwaldu III Klasy i Krzyżem Walecznych.1. marca 1946 r. (w wieku 21 lat) został mianowany na stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty. Po wojnie w latach 1949 – 1950 pobierał nauki w Wyższej Oficerskiej Szkole Piechoty, a w latach 1960- 1963 w Akademii Sztabu Generalnego WP i otrzymał tytuł oficera dyplomowanego. W czasie 48-letniej służby wojskowej zajmował wiele bardzo ważnych stanowisk dowódczo – sztabowych oraz w szkolnictwie wyższym od szefa sztabu pułku, poprzez zastępcę komendanta i komendanta Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej, komendanta Centrum Szkolenia Specjalistów Marynarki Wojennej do dowódcy Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON. W ostatnich latach służby pełnił służbę dyplomatyczną na stanowisku attaché wojskowego przy ambasadzie RP w Bułgarii.
Za osiągnięcia w służbie i pracy uhonorowany został wieloma wysokimi odznaczeniami, m. in. Orderem Sztandaru Pracy I Klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Po przejściu na emeryturę w 1990 r. w ramach działalności społecznej, uczestniczył w pracach kilku organizacji społecznych: Stowarzyszenia Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Military, Klubu Kombatantów 1 DP T. Kościuszki, Związku Kombatantów RP i byłych więźniów politycznych oraz ZBŻZ i OR WP (obecnie Związku Żołnierzy Wojska Polskiego). Od momentu powstania sprzyjał, jako DZJZ MON powstającym stowarzyszeniom żołnierskim. Obecnie jest jednym z najznamienitszych członków Koła nr 6 im. Żołnierzy II Armii Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa.
Za niezwykle owocną działalność w naszym Związku Kapituła Zarządu Głównego przyznała dostojnemu Jubilatowi Odznakę I Klasy z Gwiazdą „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.
Chwała dostojnemu Jubilatowi! Dziękujemy Ci Wspaniały Dowódco!
Żyj nam długo i szczęśliwie!

                                                                             mjr Jan Dźwigała – Prezes Koła Nr 6