Category Archives: Rocznice

Wizyta u Kol. Zofii Mrozowicz – Baki

W dniu 6 lipca br. delegacja zarządu Koła: Marzena i Jan Dźwigałowie – odwiedziła w domu naszą koleżankę Zosię Mrozowicz – Bakę. Okazją były „okrągłe” – 90. urodziny oraz imieniny Zosi, które obchodziła w maju.
Prezes wręczył dostojnej gospodyni z tych okazji, przygotowane przez naszego sekretarza, pamiątkowe dyplomy. Poinformował także o przyznaniu na te okoliczności Krzyża Złotego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, który z upoważnienia Kapituły jej wręczył. Delegacja złożyła gospodyni serdeczne życzenia zdrowia i wszelkiej pomyślności oraz zaprosiła ją na wrześniowe zebranie Koła.

Opracowanie i foto:
Marzena Dźwigała

Dzień Obrońcy Ojczyzny

22.02.2018 r. o g. 11.00, w przeddzień święta państwowego Federacji Rosyjskiejna Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie odbyła się, w ramach upamiętnienia tego święta, ceremonia złożenia wieńców i kwiatów przed pomnikiem Żołnierzy Radzieckich, którzy polegli w walkach o wyzwolenie naszej Stolicy i naszej Ojczyzny w latach 1944 – 1945.

Powyższą uroczystość zorganizował Ambasador Federacji Rosyjskiej w Polsce. W Obchodach Dnia Obrońcy Ojczyzny uczestniczyli przedstawiciele ambasady Federacji Rosyjskiej i ambasady Białorusi oraz licznie zgromadzeni Rosjanie będący w Polsce i warszawiacy. Udział wzięli również przedstawiciele polskich organizacji kombatanckich, związkowych i stowarzyszeń społecznych.

Dzień Obrońcy Ojczyzny wywodzi się z czasów ZSRR. Święto to zostało ustanowione w 1922 roku jako Dzień Armii Czerwonej i Floty, kiedy to oficjalnie zostało ogłoszone powstanie Armii Czerwonej w 1918 roku. Po rozpadzie ZSRR, od 1991 roku święto to, jest obchodzone jako Dzień Rosyjskiej Armii i Floty Wojennej. Obecnie jest świętem państwowym Rosji, Białorusi i w państwach Wspólnota Niepodległych Państw. Dzień ten uważany jest za święto wojska. Poświęcony jest żołnierzom, weteranom i bohaterom drugiej wojny światowej, wszystkim „obrońcom ojczyzny”.

Ceremonia odbyła się przy asyście pocztów sztandarowych wystawionych przez Stowarzyszenia. Nasze koło reprezentowali: por. Józef Kmera, por. Ludwik Bender i Joanna Zatorska – Miller.

Opracowanie i foto: Jan Dźwigała

Obchody 73. rocznicy wyzwolenia Warszawy

            W 2018 r. obchody rocznicowe organizował w stolicy Zarząd Główny Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy wydatnym współudziale Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga oraz naszego Koła.

W dniu 17 stycznia o godzinie 10.00 w uroczystości przed Pomnikiem Żołnierza 1 Armii WP przy ul. gen. Andersa brało udział kilkanaście pocztów sztandarowych wśród których był i nasz. Odegrany został hymn państwowy. Przemówienie okolicznościowe wygłosił prezes ZG – płk Marek Bielec. W jego skład naszego pocztu weszli: płk Jerzy Gąska – dowódca, st. chor. szt. Andrzej Utkowski – sztandarowy i płk Eugeniusz Szulfer– asystent. Na zakończenie delegacje różnych urzędów i organizacji, przy łoskocie werbli,   złożyły  przed  pomnikiem  wieńce  i  wiązanki  kwiatów.  Wiązankę  od  Koła  Nr 6   złożyli:   st.chor.szt. Stanisław Pieczara – I wiceprezes w towarzystwie członkini Koła – Joanny Zatorskiej– Miller oraz prezesa honorowego Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego – płk. Bogdana Millera. Wśród publiczności było jeszcze kilkanaście osób, członków naszego Koła.

O godz.12.00 na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich przy ul. Żwirki i Wigury w Warszawie odbyła się uroczystość. Po odegraniu hymnów państwowych Polski i Federacji Rosyjskiej wieńce i kwiaty, przy łoskocie werbli złożyły różne delegacje. Na pierwszym miejscu była delegacja ambasady Federacji Rosyjskiej w Polsce pod przewodnictwem ambasadora nadzwyczajnego – pana SergeyaAndreeva . Obecna była delegacja naszego Koła w składzie: st. chor. szt. Jan Mazur i Joanna Zatorska – Miller. Uroczystością kierował wiceprezes ZG – płk Henryk Budzyński
              O godz. 14.00 przed Pomnikiem „NIKE” przy ul. Nowy Przejazd w Warszawie odbyła się także uroczystość poświęcona tej rocznicy. Złożono tam wieńce i wiązanki kwiatów. Nasze Koło było reprezentowane przez sekretarza zarządu, a jednocześnie skarbnika – członka prezydium ZMZ – mjr. Edwarda Binkowskiego.

Opracowała: Joanna Zatorska- Miller
Foto: J. Dźwigała i E. Binkowski

11 listopad 2017 r.

       W dniu 11 listopada 2017 roku z okazji 99. rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości, Rada i Zarząd Dzielnicy Ochota m. st. Warszawy oraz Proboszcz Parafii św. Jakuba zaprosili na uroczyste patriotyczne spotkanie oraz uroczystą Mszę Świętą w intencji Ojczyzny mieszkańców Warszawy do kościoła św. Jakuba przy ul. Grójeckiej 38 (plac Narutowicza). Spotkanie odbyło się z udziałem pocztów sztandarowych Harcerzy, Kombatantów i mieszkańców Ochoty o godz. 13.00.
Po Mszy o godz. 14.00 odbył się Koncert Patriotyczny w wykonaniu Chóru Katedry Rzymsko–Katolickiej we Lwowie pod dyrekcją Bronisława Pacana. W programie wykonano pieśni patriotyczne i narodowe. Po każdej pieśni publiczność biła brawa. Wszystkim bardzo się podobało. Pożegnania były na stojąco.
Na zakończenie uroczystości pod pomnikiem Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza zostały złożone kwiaty i wieńce. Pomnik rozświetliło mnóstwo zniczy.
Z naszego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii Wojska Polskiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego uczestnikiem uroczystości patriotycznej był nasz kolega por. Bender Ludwik.

Treść rozkazu z fotki:
„Rozkazem Naczelnego Dowódcy Wojsk Armii Czerwonej Marszałka Stalina z dnia 23 kwietnia 1943 roku skierowanym do Dowódcy 1. Ukraińskiego Frontu Marszałka Związku Radzieckiego Iwana Koniewa za przerwanie silnie wzmocnionej linii obrony Niemców nad rzeką Nissa i posunięcie się naprzód na terytorium Niemiec na 60 km i zdobycie całego szeregu miejscowości, wszystkim żołnierzom 2-giej Armii Polskiej pod dowództwem gen. dyw..Świerczewskiego, w tej liczbie i Wam, uczestnikowi walk o przerwanie frontu nad Nissą – było wyrażone podziękowanie dla  kanoniera Bender Ludwika”.

ze wspomnień por. Bender Ludwika
opracował Edward Binkowski

PRZEPIĘPKNY JUBILEUSZ PPŁK. ADAMA GRZEŚKOWIAKA

Urodził się 07.11.1922 r. w Dobrzankowie gm. i pow. Przasnysz. Jego tata posiadał 7 ha gospodarstwo. Do 1939 r. chodził do szkoły, pomagał w gospodarstwie. W 1941 r. został przymusowo wywieziony do Prus i pracował przymusowo w stoczni remontowej w Pillau (obecnie Bałtijsk). W listopadzie 1944 r. udało mu się stamtąd uciec. W marcu 1945 r. ochotniczo zgłosił się do wojska. Rejonowa Komenda uzupełnień skierowała go do Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej. Po jej ukończeniu w kwietniu 1946 r. został skierowany do WBW Gdańsk (później przemianowany na 13 pułk KBW) i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu broni pancernej w kompanii zwiadu. Z uwagi na brak odpowiedniego sprzętu, po krótkim przeszkoleniu, został wyznaczony na dowódcę grupy zaporowej na dworcu Gdańsk Główny. Funkcję tę pełnił do jesieni 1946 r. Tam spotkał się po raz pierwszy z działalnością wrogiego podziemia. W tym czasie, obok wrogiej działalności Niemców tam zamieszkałych, aktywną działalność przejawiał Upaszko. Jego placówka zatrzymała wielu przestępców, którzy przez porty w Gdańsku i Gdyni usiłowali zbiec za granicę, jak również zlikwidowała wiele jednostek broni i amunicji. Pod koniec marca 1947 r. jego batalion został przerzucony w rejon województwa rzeszowskiego, gdzie wszedł w skład Grupy Operacyjnej „Wisła”. Batalion wielokrotnie zmieniał dyslokacje otrzymując coraz to nowe zadania i rejony odpowiedzialności, prowadząc rozpoznanie i przeczesywanie terenu, likwidując mniejsze grupy band i ich meliny. Rankiem 19.06.1947 r. w Woli Michowskiej otrzymał zadanie udania się z plutonem w rejon pasma gór Chryszczata. Tu podczas walki z banderowcami jego oddział został dotkliwie rozbity, a on sam ciężko ranny (trafiony pięcioma kulami). Po ewakuacji trafił na długie leczenie. Prawa ręka jest niesprawna do dziś. W 1949 r. trafił do pracy w łódzkiej jednostce KBW, gdzie do 1959 r. brał udział w zabezpieczaniu transportowym wszystkich operacji prowadzonych przez tę jednostkę. W 1959 r. przeniesiono go na kierownika garnizonowej stacji obsługi samochodów KBW w Warszawie.
W 1970 r. został zwolniony ze służby ze względów zdrowotnych. Za udział w walkach został odznaczony uchwałą Rady Państwa – Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Ponadto odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych i wieloma innymi odznaczeniami. Po wyjściu z wojska podjął pracę w PKS. Tam przepracował 19 lat. Aktywnie włączył się w tworzenie Koła Oficerów Rezerwy przy DZJZ MON, a następnie w tworzenie Koła Nr 6 Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych   i Oficerów Rezerwy   Wojska Polskiego (obecne Koło Nr 6 ZŻWP).
Za działalność społeczną w naszym Związku uhonorowany został: Odznaką Honorową „Za Zasługi dla ZBŻZiORWP”, Brązową i Złotą Odznaką „Za Zasługi dla ZŻWP” oraz wpisem do Księgi Honorowej ZŻWP i wieloma innymi odznaczeniami.
Był przykładnym mężem nieżyjącej już żony Jadwigi z d. Lewandowska. Jest ojcem dwojga dzieci (Teresa i Grzegorz), dziadkiem dla czterech wnuków (Andrzej, Bartek, Mikołaj, Witold) i pradziadkiem dla pięciorga prawnucząt (Amelia, Antoni, Julia, Oliwia, Zofia).

W dniu urodzin Dostojnego Jubilata, w jego mieszkaniu na Mokotowie w Warszawie, odwiedziła Go delegacja naszego Koła w składzie: prezes – mjr Jan Dźwigała, sekretarz – mjr Edward Binkowski, skarbnik – Marzena Dźwigała, zastępca przewodniczącego komisji rewizyjnej – Zofia Powałka-Binkowska. Jubilat uhonorowany został listem gratulacyjnym od Prezesa Zarządu Głównego i Sekretarza Generalnego Zarządu Głównego naszego Związku oraz pamiątkową plakietką z fotografią Jubilata wraz z dedykacją od wszystkich członków Koła. Po części oficjalnej był słodki poczęstunek przygotowany przez córkę Jubilata Teresę oraz moc ciepłych rozmów i wspomnień.

„Żyj nam długo dostojny Jubilacie, Kolego Adamie, Panie Pułkowniku, nasz Bohaterze! Dziękujemy Ci za wszystko, szczególnie za to, że nie szczędziłeś krwi naszej ukochanej Ojczyźnie!”

Opracowanie na podstawie wspomnień Jubilata zredagował Jan Dźwigała.
Foto: Marzena Dźwigała.

74 ROCZNICA BITWY POD LENINO

W dniu 12 października 2017 roku druga część obchodów przeprowadzona przez nasze Koło Nr 6 przy współudziale Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga odbyła się przed Pomnikiem Żołnierza 1 Armii WP na Skwerze Więźniów Politycznych Stalinizmu przy ul. gen. Andersa 13 w Warszawie. Na godzinę 13,00 na miejscu uroczystości stawili się członkowie naszego Związku, kilka delegacji oraz dwa poczty sztandarowe:

  1. Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego (płk Jerzy Gąska – dowódca, st. chor. szt. Jan Mazur – asystent, szer. Andrzej Rońda – sztandarowy);
  2. Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga (ppłk Jan Kałamajski – dowódca, płk Kazimierz Wtorek – asystent, ppłk Janusz Górecki – sztandarowy).

Prowadzącym uroczystość był nasz kolega – płk Eugeniusz Szulfer. Po odegraniu hymnu państwowego prowadzący powitał serdecznie gości i wygłosił słowo wstępne. Następnie udzielił głosu prezesowi honorowemu STLWP – płk. Romanowi Orłowskiemu, który omówił historyczne aspekty bitwy pod Lenino.

W dalszej części uroczystości poszczególne delegacje przy łoskocie dźwięków werbli złożyły kwiaty przed pomnikiem:

  1. delegacja Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP. Delegacji przewodniczył płk Stanisław Zawadka, w składzie delegacji byli: mjr Edward Binkowski i kol. Wiesława Wypych;
  2. delegacja Ambasady Federacji Rosyjskiej. Delegacji przewodniczył radca ambasady Andriej Ordasz;
  3. delegacja Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga. Delegacji przewodniczył płk Roman Orłowski;
  4. delegacja Stowarzyszenia „Pokolenia”. Kwiaty złożyli: Ryszard Adamczyk i Ludwik Mizera;
  5. delegacja Republiki Białorusi;
  6. delegacja Sojuszu Lewicy Demokratycznej w składzie: Sylwia Wróblewska i Paweł Pawlak.

Po złożeniu kwiatów trębacz odegrał melodię „Śpij Kolego”. Oprawę muzyczną i sprzęt nagłośniający zabezpieczyli: mł. chor. Bogusław Tłoczkowski – trębacz i mł. chor. Mirosław Sosnowski – werblista.

Uroczystość zakończyła się odprowadzeniem sztandarów i podziękowaniem dla przybyłych delegacji.

Foto: Marzena Dźwigała                                            Opracowanie: Jan Dźwigała

BARYKADA WRZEŚNIA – 2017

W dniu 08 września 2017 r. (piątek) o godzinie 17,00 w miejscu zbiegu ulic Grójeckiej i Opaczewskiej,, gdzie w 1939 roku stała historyczna barykada, odbyła się ogólnowarszawska uroczystość patriotyczna upamiętniająca bohaterską obronę Warszawy we wrześniu 1939 roku. Tutaj 8 września 1939 roku po południu, obrońcy stolicy odparli pierwszy atak czołgów niemieckiej 4 Dywizji Pancernej. Dywizja ta, w pierwszych dniach wojny przebiła się przez polskie linie pod Częstochową i przez Piotrków Trybunalski w ciągu ośmiu dni zdołała dotrzeć do przedmieść Warszawy. Jednak dzięki odwadze i ofiarności obrońców Ochoty cztery niemieckie czołgi zniszczono, a pozostałe wycofały się, co nie przeszkodziło hitlerowskiej agencji prasowej wysłać w świat fałszywego komunikatu o „zdobyciu tego dnia polskiej stolicy”. Kolejne ataki, poprzedzone nawałą artylerii i wieloma nalotami Luftwaffe, jeszcze silniejsze, powtórzyły się następnego dnia. 9 września rano dwa pułki czołgów dywizji uderzyły na miasto od strony Ochoty, Rakowca i Szczęśliwic. Zawzięta obrona zakończyła się przed południem powstrzymaniem, a następnie odrzuceniem napastników. Nie było to jednak łatwe – pojedynczym niemieckim wozom pancernym udało się przebić aż do ulicy Niemcewicza zanim zostały zniszczone przez obrońców. W sumie na Grójeckiej i placu Narutowicza pozostało kilkadziesiąt wraków hitlerowskich czołgów. 4 Dywizja Pancerna, powstrzymana i osłabiona wycofała się i skierowała w rejon Bitwy nad Bzurą. Skuteczna obrona Warszawy na barykadach przy Opaczewskiej trwała aż do kapitulacji miasta do 27 września 1939 roku.
Uroczystość rozpoczęła się od zapalenia symbolicznego znicza pamięci. Wartę honorową przy pomniku Barykada Września 1939 roku zaciągnęli żołnierze z Dowództwa Garnizonu Warszawa i harcerze z hufca Warszawa-Ochota. Okolicznościowe przemówienia wygłosili m. in.: burmistrz dzielnicy Ochota i  prezes Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. Apel Pamięci poprowadził oficer z Komendy Garnizonu Warszawa.
Uroczystość zakończyła się oddaniem salwy honorowej przez kompanię honorową oraz złożeniem wieńców, wiązanek i kwiatów przy pomniku Barykada Września 1939 roku przez uczestniczące w uroczystości delegacje. Kwiaty były składane pod środkową częścią pomnika „Barykada Września” mając od strony lewej część pomnika z datą 08-IX, a od strony prawej część pomnika z datą 27-IX.
W uroczystości tej udział wzięła nasza delegacja, która złożyła wiązankę kwiatów przed pomnikiem oraz dokonała wpisu do Księgi PamiątkowejSkład delegacji: Edward Binkowski – sekretarz zarządu naszego Koła 0raz Krystyna Rek, Zofia Binkowska i Arkadiusz Lis – członkowie naszego koła.

Opracował: Edward Binkowski                                                         Foto: Arkadiusz Lis 

73. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

1 sierpnia 1944 roku o godz. 17.00 wybuchło Powstanie Warszawskie. Formalnie siły powstańcze były znaczące. Do walki stanęło około 50 tys. powstańców Armii Krajowej zorganizowanych w Zgrupowania obejmujące bataliony i inne formacje zbrojne oraz niewielkie ilości innych organizacji podziemnych, w tym Armii Ludowej. Planowane na kilka dni trwało ponad dwa miesiące Niestety powstańcy byli bardzo słabo uzbrojeni. Trudności w dotarciu do zakonspirowanych magazynów broni spowodowały, że w momencie wybuchu Powstania żołnierze dysponowali zaledwie 40% i tak skromnych zasobów broni i amunicji.    Oznaczało to w praktyce, że uzbrojony był co 10 powstaniec. Pozostali mogli liczyć a broń zdobyczną lub przejętą po poległych kolegach. Przeciwnik w łącznej sile około 50 tys. niemieckich żołnierzy, żandarmów, policjantów, oraz rosyjskich i azjatyckich renegatów dysponował miażdżącą przewagą uzbrojenia. W dyspozycji miał czołgi, samoloty, pociągi pancerne, artylerię, miotacze min, dużą ilość broni maszynowej. Walka podjęta w kilku dzielnicach równocześnie przyniosła różne rezultaty. W prawobrzeżnej, wschodniej dzielnicy Pradze trwała zaledwie 3 dni. W zachodniej dzielnica Wola 11 dni. W sąsiadującej z Wolą dzielnicy Ochota walki toczyły się przez prawie 2 tygodnie Po likwidacji oporu na Woli i Ochocie rozpoczęły się bardzo ciężkie walki o utrzymanie tej dzielnicy Żoliborza oraz Śródmieścia. Niestety nie przyniosły one rezultatu.
Biorąc pod uwagę ogólną sytuację Komenda Główna AK podjęła 2 października 1944 roku podpisanie aktu kapitulacji Powstania. Oddziały powstańcze przekształcone 20 września 1944 r. w regularny Warszawski Korpus Armii Krajowej po złożeniu broni wyszły do niewoli w liczbie około 15.000 żołnierzy. Część żołnierzy poszła z ludnością cywilną z zamierzeniem kontynuowania działalności konspiracyjnej. Przewidziane na kilka dni Powstanie trwało w rezultacie 63 dni będąc największym tego typu zrywem wolnościowym w historii II wojny światowej. Mimo ogromnej przewagi militarnej, wojska niemieckie poniosły ogromne, blisko 50% straty. Powstanie było przez nich porównywane z bitwą o Stalingrad.  Więcej wiadomości i danych na stronie Stowarzyszenia Pamięci Powstania Warszawskiego 1944. http://www.sppw1944.org.

We wtorek o godz. 09,00 dnia 01 sierpnia br. przed południem rozpoczęła się jedna z wielu zaplanowanych na ten dzień uroczystości z okazji 73. Rocznicy Wybuchu Powstania Warszawskiego poprzez złożenie kwiatów przy tablicy na ulicy Filtrowej 68 – dawnej siedziby konspiracyjnej kwatery Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej – upamiętniającej podpisanie przez gen. Antoniego Chruściela „Montera” – dowódcę Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej – rozkazu rozpoczęcia Powstania Warszawskiego w dniu 1 sierpnia 1944 roku o godz. 17.00. Wiązankę kwiatów złożył w imieniu Koła Nr 6 – Prezes Koła Jan Dźwigała.

O godz. 14-tej dnia 01 sierpnia br. w uroczystości przy Pomniku Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej przy ulicy Wiejskiej, brali udział przedstawiciele organizacji powstańczych i  społecznych, mieszkańcy stolicy oraz wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki i prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.  Wieniec w imieniu Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego złożyli: płk S. Kalski, płk A. Spychalski, ppłk A. Malinowski i mjr E. Binkowski (koło nr 6).

 

Opracował: Edward Binkowski

Pamiętajmy i o takich rocznicach – 2017

           W dniu 21 lipca o godz. 12,00 przed Pomnikiem Żołnierza I Armii Wojska Polskiego na skwerze przy ul. gen. Andersa 13 w Warszawie odbyła się skromna uroczystość związana z 73 rocznicą powołania „Jednolitego Odrodzonego Wojska Polskiego”. Nastąpiło to na mocy Dekretu Nr 3 Krajowej Rady Narodowej z dnia 21 lipca 1944 r.

Organizatorami tego spotkania byli:
– Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga;
– Stowarzyszenie Współpracy Polska – Wschód Oddział Mazowiecki;
– Koło Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP przy Dowództwie Garnizonu Warszawa.

Okolicznościowe przemówienie wygłosił prezes STLWP – mjr Kazimierz Rdzanek. Następnie odczytano uchwałę Kapituły o nadaniu Honorowych Krzyży Ludowego Wojska Polskiego Za Zasługi w Kultywowaniu Tradycji LWP. Wśród odznaczonych z naszego Związku znaleźli się: płk Tadeusz Makarewicz i ppłk Artur Malinowski. Odczytano także uchwałę Kapituły naszego Związku z dnia 11 lipca br. na mocy której mjr Kazimierz Rdzanek został uhonorowany Złotym Krzyżem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego. Aktu wręczenia dokonał Sekretarz Generalny ZŻWP – płk Jan Kacprzak w towarzystwie mjr. Jana Dźwigały.

Na zakończenie uroczystości przed pomnikiem złożono wieńce i wiązanki kwiatów. Naszej delegacji przewodniczył sekretarz zarządu naszego Koła, członek prezydium MZW – mjr Edward Binkowski. W składzie naszej delegacji byli: płk Jan Kacprzak, szer. Andrzej Rońda, kol. Joanna Zatorska – Miller i ppłk Artur Malinowski. Na uwagę zasługuje udział w tej uroczystości ambasadora Federacji Rosyjskiej w RP – Sergeya Andreeva.

Foto: Marzena Dźwigała                                   Opracowała: Lucyna Kulińczyk

94. rocznica urodzin gen. Jaruzelskiego

Gen. armii Wojciech Jaruzelski – wielki przyjaciel Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP przy DGW, był obecny ponad 10 lat temu na jednym z naszych zebrań. Od tego czasu co najmniej raz w roku przyjmował nasze delegacje. Na Jego pogrzebie żegnaliśmy Go ze sztandarem naszego koła jako wybitnego Polaka i najlepszego dowódcę.

W dniu 6 lipca  2017 r. o godz. 12,00 w 94. rocznicę urodzin gen. armii Wojciecha JARUZELSKIEGO nasza delegacja w składzie: Andrzej Rońda – przewodniczący, Ludwik Bender – weteran walk 2 Armii WP, Ewa Jackiewicz oraz Marzena i Jan Dźwigałowie z synem Borysem – odwiedziła Jego mogiłę na Wojskowym Cmentarzu na Powązkach w Warszawie i złożyła na grobie wiązankę kwiatów. Obok nas obecna była delegacja Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Zygmunta Berlinga.

Foto: Marzena Dźwigała                           Opracował: mjr Jan Dźwigała – prezes Koła Nr 6