Category Archives: Wieczna Warta

Pogrzeb gen. dyw. Wacława Szklarskiego

gen. dyw. Wacław Szklarski
(25.09.1925 r. – 10.07.2021r.)

________Początkiem uroczystości pogrzebowej byłego zastępcy szefa Sztabu Generalnego WP ds. operacyjnych w dniu 21 lipca br. była msza św. odprawiona w Katedrze Polowej WP, po czym trumna z ciałem Zmarłego została przewieziona i pochowana w grobie rodzinnym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
________Nad mogiłą pożegnał  Go m.in. gen.dyw. Franciszek Puchała – honorowy prezes Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.
________W uroczystości uczestniczył sztandar naszego Koła z pocztem: płk Jerzy Gąska – dowódca pocztu, por. ds. Jan Mazur – sztandarowy i płk ds. Tadeusz Bomze – asystent.

Foto i opracowanie: kpt. ds. Jacek Piórkowski


Kochani!

________Zapraszam serdecznie do wzięcia udziału we mszy świętej pogrzebowej i w uroczystości pochówku Elżbiety Lis – żony naszego kolegi Arkadiusza.
W załączeniu nekrolog.
__________________________Z wyrazami szacunku
Jan Dźwigała

Znów mamy pogrzeb!


chor. Bolesław OKRUTNIK

(15.04.1935 r. – 03.05.2021 r. )

_________Z głębokim żalem  zawiadamiamy , że w dniu 3 maja br.  zmarł, przeżywszy 86 lat, nasz kolega – st.chor. Bolesław OKRUTNIK.
________Uroczystość pogrzebowa naszego Kolegi, z udziałem naszej delegacji ze sztandarem, odbyła się w dniu  8 maja 2021 r. w kościele pw. Św. Stanisława Biskupa i Męczennika przy Placu 3 Maja 17 w Postoliskach (gm. Tłuszcz, pow. wołomiński). Następnie trumna z ciałem zmarłego została przewieziona i pochowana na cmentarzu  miejscowym przy ul. 11. Listopada.
________Bolek zasadniczą służbę wojskową odbywał w 10 psam. w okresie 10.10.1955 – 10.10.1957 r. Zawodową służbę wojskową odbywał w tej samej jednostce w czasie 16.03.1962 – 7.07.1982 r. W tym okresie okazał się wzorowym żołnierzem, działaczem młodzieżowym, wyczulonym na ludzkie potrzeby. Niezwykle lubiany i szanowany przez kolegów i przełożonych. Za wysokie wyniki w służbie i pracy był wielokrotnie wyróżniany, m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Krzyżem Zasługi, medalami resortowymi , odznakami organizacji młodzieżowej. Do naszego Koła należał od 15 września 1983 r. Za działalność społeczną był odznaczony m. in. Srebrną Odznaką „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy WP”.
________Obok rodziny i znajomych w ostatniej drodze towarzyszyła naszemu  Bolkowi asysta honorowa wystawiona przez Brygadę  Pancerną z Wesołej.

Cześć Jego pamięci!

Zarząd Koła Nr 6


Halina Bender

_(23.12.1938 r. – 21.04.2021 r.)

________Uroczystość pożegnania odbyła się 30 kwietnia 2021 r. na Komunalnym Cmentarzu Południowym w Antoninowie. Urna z prochami Zmarłej spoczęła   w niszy kolumbarium, obok  urny z prochami ukochanego męża Ludwika, który tam spoczął 12 stycznia br. Tak się stało, że tuż po 50. rocznicy zawarcia związku małżeńskiego (w sierpniu ub. roku) i wręczenia im „Medali  za długoletnie pożycie małżeńskie” nastąpił kres ich wspólnej drogi. Z uwagi na pandemię, uroczystość miała bardzo skromny charakter. W pożegnaniu uczestniczyła córka Elżbieta z mężem oraz delegacja naszego Koła.

Żegnaj Halino!
Cześć Twojej pamięci!

   Foto i opracowanie: Eugeniusz Karbowiak


por. Ludwik BENDER

por. Ludwik BENDER
(25.08.1924 r. – 01.01.2021r.)

________Na Cmentarzu Południowym w Antoninowie, nieopodal Warszawy , Koło Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP w dniu 12 stycznia 2021 roku pożegnało bohatera walk na froncie II wojny światowej w składzie 2 Armii WP, zasłużonego dla 10 psam., zmarłego  przeżywszy 96 lat  – por. Ludwika BENDERA.
________Nasz Ludwik, popularnie zwany „Lutkiem”, urodził się w Kalinowicach Ordynackich, pow. zamojski, woj. lubelskie w rodzinie robotniczej. Jego tata zmarł gdy on miał zaledwie 8 miesięcy. W 1938 roku ukończył siedmioklasową szkołę podstawową. Od razu rozpoczął pracę bez wynagrodzenia  u  swojego wuja w warsztacie samochodowym. Mając 16 lat podjął pracę  w Spółdzielni Beton i pracował tam do końca okupacji niemieckiej.
_________Po wyzwoleniu wschodnich terenów Polski powołano go do wojska. Został skierowany do Białki k/Krasnystawu, gdzie formowała się 2 Armia Wojska Polskiego. Przydzielono Go do kompanii szkolnej podoficerskiej i na kurs kierowców. Po otrzymaniu prawa jazdy przydzielony do 37 pułku piechoty w batalionie moździerzy. Pierwszym Jego samochodem był  Chewrolet . W styczniu 1945 roku tym samochodem wyruszył na front. Stracił samochód w walce, w okolicach Radzynia Podlaskiego. Dalej jeździł na zdobycznych samochodach. Jego pułk brał udział w bojach nad Nysą Łużycką, pod Budziszynem i Mielnikiem. W dowód uznania wyznaczony  został na kierowcę dowódcy 7 dywizji. W 1946  roku skierowany do Śląskiego Okręgu Wojskowego jako kierowcę dowódcy OW Wrocław. 8.02.1947 r. zdemobilizowany w stopniu starszego kaprala.
________W 1948 r. przyjął propozycję i został żołnierzem zawodowym – kierowcą w 12 batalionie samochodowym  w Warszawie, a następnie w 10 pułku samochodowym na stanowisku kierowcy wiceministra obrony narodowej.  W 1957 roku z powodu trudnej sytuacji rodzinnej zwolniony ze służby na własną prośbę. Do 1965 r. był pracownikiem cywilnym w 10 psam.
________W okresie 1965r. do 1979 r. ponownie był żołnierzem zawodowym  w tej samej jednostce , a ze służby został zwolniony ze względu na stan zdrowia. W jednostce tej był jeszcze przez 12 lat pracownikiem cywilnym – kierowcą.
________Od 1996 roku był aktywnym działaczem Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych więźniów Politycznych, a od 2 marca 2006 roku członkiem naszego Związku i Koła.
________Za udział w walkach o wyzwolenie Polski  spod jarzma hitlerowskich okupantów, za ofiarną pracę w Jej odbudowie, za wzorową służbę i pracę na rzecz naszej ukochanej Ojczyzny i Jej sił zbrojnych był wielokrotnie odznaczany i wyróżniany, m. in. Medalami: „Za Odrę, Nysę i Bałtyk”, „Zwycięstwa i Wolności”, „Za Udział    w Walkach o Berlin”, „Odznaką Grunwaldzką” , Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego z Gwiazdą, Krzyżem Komandorskim ZŻWP.
________Na tej uroczystości zgromadziło się grono osób, które Go kochają, szanują i dziękują, zwłaszcza ukochana żona i córka z mężem. Byli znajomi, sąsiedzi oraz dalsza rodzina.
________Na pożegnanie z Nim  delegacja  Koła Nr 6 przybyła ze swoim sztandarem, którego Lutek był  współfundatorem, a w drzewcu którego jest wbity Jego gwóźdź pamiątkowy. Słowa pożegnania wygłosił  prezes Koła, na zakończenie powiedział:

„Za lata wytężonej służby i pracy, za pot i łzy, za nieprzespane noce – wyrażam Tobie Poruczniku najserdeczniejsze podziękowanie oraz wyrazy najwyższego uznania i szacunku.
Szczególną nagrodą dla Ciebie Lutku będzie salwa honorowa oddana przez żołnierzy pułku reprezentacyjnego WP oraz melodia „Śpij Kolego”.
Spoczywaj w pokoju!”.

Urna z prochami Zmarłego została umieszczona w niszy kolumbarium  30AII 4-56

Foto: Marzena Dźwigała                         Oprac.: ppłk ds. Eugeniusz  Karbowiak


Ogłoszenie

________Z głębokim smutkiem i żalem zawiadamiamy, że w dniu 1.01. 2021 r. odszedł na wieczną wartę, przeżywszy 96 lat,  bohater walk w składzie 2 Armii WP o Budziszyn, Nysę Łużycką i Mielnik, członek naszego Koła , wieloletni żołnierz 10 psam. – por. Ludwik BENDER.
________
Uroczystość pogrzebowa rozpocznie się w dniu 12.01.2021 r. o godz. 12.30 w Domu Przedpogrzebowym na Cmentarzu Południowym w Antonimowie 40, gm. Piaseczno,  po  czym urna z prochami Zmarłego zostanie przeniesiona do niszy kolumbarium na cmentarzu miejscowym.
________Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w tej smutnej uroczystości.

Zarząd Koła Nr 6

Ogłoszenie

płk Julian Mieczysław JASTRZĘBSKI
(20.04.1923 – 25.12.2020)

________Z  głębokim żalem i smutkiem zawiadamiamy, że w dniu 25 grudnia 2020  r. zmarł  nagle, przeżywszy 97 lat – płk Julian Mieczysław JASTRZĘBSKI.
________Uroczystość pogrzebowa  rozpocznie  się mszą św.  30 grudnia br. o godz. 12.00 w kościele rzymsko-katolickim pw. św. Klemensa w Nadarzynie przy ul. Kościelnej 1, po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przewieziona i pochowana  na cmentarzu miejscowym (parafialnym) przy ul. Turystycznej.
________Zmarły brał udział w składzie 1 Brygady Pancernej  im. Bohaterów Westerplatte w walkach z niemieckim okupantem (jako czołgista walczył w bitwie pod Studziankami  i  uczestniczył w walce o wyzwolenie Kołobrzegu, gdzie był ranny).

Najbliższym Zmarłego składamy wyrazy głębokiego współczucia i żalu.
Zarząd  Koła Nr 6

płk Jan MŁYNARCZYK

płk Jan MŁYNARCZYK
(5.11.1926 r. – 21.11.2020 r.)


_______Urodził się w Sędzincu, pow. wyrzyski w woj. bydgoskiem.  Do 1939 r, będąc przy rodzinie, ukończył szkołę podstawową w Wysoce. Podczas okupacji hitlerowskiej, od 16 roku życia pracował wraz z częścią rodzeństwa w majątku rolnym Sędziniec, którego właścicielem był Helmut Richter – obywatel niemiecki. Jego rodzeństwem było dwóch braci i cztery siostry W latach 1946-47 uczęszczał do średniej szkoły zawodowej w Wysoce i praktykował we młynie jako uczeń młynarski.
_______Dalszą naukę przerwało mu  powołanie (23.09.1947 r.) do zasadniczej służby wojskowej. Podczas jej trwania ukończył szkołę podoficerską otrzymując  stopień kaprala. Po zakończeniu służby zasadniczej został żołnierzem zawodowym.
_______21 grudnia 1950 r. w Urzędzie Gminnym Grabówka k/Częstochowy zawarł związek małżeński z Heleną Zasuń. Z tego małżeństwa urodził się syn Waldemar, który zmarł mając zaledwie cztery miesiące. W czerwcu 1951 r., po zdaniu egzaminu, został mianowany chorążym. Podczas służby ukończył Liceum Ogólnokształcące w Rzepinie (woj. zielonogórskie) oraz Zawodowe Studium Administracyjne I stopnia na Uniwersytecie Warszawskim. Odbył kurs dowódców kompanii, i kurs dowódców batalionu w ASG.   W międzyczasie ukończył Kurs Oficerów Administracji. Służbę i pracę odbywał niemal 39 lat w:   6 pułku piechoty,   Wyższej Szkole Piechoty,   72 pułku zmechanizowanym, 23 pułku czołgów, KDO przy ASG, Komenda Garnizonu Warszawa oraz Dowództwo Zgrupowania Jednostek zabezpieczenia MON. Za całokształt służby i pracy był awansowany do stopnia pułkownika i odznaczony m. in. Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
_______Ze służby zwolniony został 17.VII.1986 r. Do naszego Koła wstąpił 12 grudnia 1987 r., odznaczony został m. in. Brązową  Odznaką „Za Zasługi dla ZŻWP”.
_______21 lipca 2011 r. w czasie uroczystego zebrania Koła Nr 6 Państwo Helena i Jan Młynarczykowie zostali uhonorowani w związku z 60 rocznicą zawarcia związku małżeńskiego i pożegnani, ponieważ przeprowadzili się do rodziny w Szamotułach.
_______Po kilku latach zmarła mu żona, pochowano ją na miejscowym cmentarzu w Szamotułach. Nasz Kolega Janek spoczął w tej  samej mogile (kw. 12 rz. 12 m 23).

Opracowanie: Jan Dźwigała                                                             Cześć Jego pamięci!

 

kpt. Jerzy GOŁOWANOW

Kpt. Jerzy GOŁOWANOW s. Maksymiliana
(7.05.1948 r. – 3.11.2020 r.)

________Urodził się w Szczecinie. Ukończył Wyższą Oficerską Szkołę Samochodową w Pile. Pracował w Marynarce Wojennej na stanowiskach związanych ze służbą samochodową. Po kilkunastu latach kontynuował ją w jednostkach podległych Dowódcy Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, m. in. w 10 pułku samochodowym. Służbę zakończył przedwcześnie ze względu na stan zdrowia.
________Wielokrotnie przebywał na różnego rodzaju poważnych rekonwalescencjach zdrowotnych.   Zmarł,  pokonany  przez  bardzo groźną chorobę.    Jego prochy zostały pożegnane 9 listopada 2020 r. w kościele parafii  św. Franciszka z Asyżu przy ul. Hynka 4 w Warszawie. Po mszy świętej,   prochy zostały przewiezione  na   cmentarz miejscowy przy   ul. Pawła Lipowczana w Warszawie i złożone w kolumbarium oznaczonym Kw. H – 4 -32.

                               Cześć Jego pamięci!

                                                                                     Zarząd Koła Nr 6

płk Eugeniusz Gradoń

_______

płk Eugeniusz GRADOŃ
(10.09.1926 r. – 10.09.2020 r.)

W dniu 18.09 2020 r. odbyła się uroczystość pogrzebowa. Mowę pożegnalną wygłosił prezes Koła – Jan Dźwigała. Oto jej treść:

„Szanowni Państwo!


________Zebraliśmy się tu na Powązkach Wojskowych, panteonie Warszawy, aby pożegnać członka i Prezesa Honorowego Koła Nr 6 im. Żołnierzy  2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa – płk. Eugeniusza GRADONIA, zmarłego 10 września br.
________Nasz Kolega Gienek urodził się w Częstochowie w rodzinie robotniczej. Był synem Władysława Gradonia i Felicji z d. Starczewskiej. Miał dwóch młodszych braci: Wacława i Leszka.
________W latach okupacji niemieckiej, wraz z rodziną, zamieszkiwał  we wsi Starzyny w pow. włoszczowskim w woj. kieleckiem. Po ukończeniu szkoły powszechnej pobierał nauki na tajnych kompletach. Od 1943 roku do wyzwolenia (styczeń 1945 r.) był członkiem ruchu oporu w Batalionach Chłopskich. W 1947 r. ukończył Prywatne Liceum w Szczekocinach. Studia policealne podjął jeszcze w tym samym roku na Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie. Po  dwóch latach studiów został powołany do odbycia służby wojskowej. W okresie 27.09.1949 r. – 10.09.1950 r.  był podchorążym w Oficerskiej Szkole Łączności w Zegrzu. Przez następnych  sześć lat pełnił służbę w Węźle Łączności MON.
________4 grudnia 1954 r. zawarł związek małżeński z Teresą Jakubowską. Rok później urodziła się im córka Grażyna , a w 1961 r. Iwona. W 1990 r. doczekali się wnuka Marcina.
________W 1961 r. ukończył studia wyższe w WAP i uzyskał tytuł magistra pedagogiki.  W tym samym czasie studiował na Uniwersytecie Warszawskim. W okresie 18.07.1961 r. – 8.02.1963 r. był zastępcą dowódcy 61 pułku szkolno – bojowego w Oficerskiej Szkole Lotniczej im. Żwirki i Wigury. Kolejne dwa lata pełnił służbę w 1 Brygadzie Łączności MON w pododdziale budującym linie kablowe dla  potrzeb  obronności  w  rejonie  Poznania  i  Zatoki Gdańskiej.  Następne  cztery  lata  pracował w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON na stanowisku zastępcy szefa wydziału. Końcowe lata służby pełnił na stanowisku zastępcy szefa Centralnego Węzła Łączności MON. 19 października 1981 r. został zwolniony w stan spoczynku ze względu na stan zdrowia.
________Za osiągnięcia w pracy i służbie został  wielokrotnie wyróżniany, awansowany i odznaczany, m. in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Batalionów Chłopskich, Złotą Odznaką „Za Zasługi dla Warszawy”, odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem „Za Długoletnie Pożycie Małżeńskie”.
________14 października 1982 r. wstąpił do naszego Koła i Związku. Za wzorowe wypełnianie obowiązków w naszym stowarzyszeniu został wielokrotnie wyróżniony, m.in. wpisem do Honorowej Księgi Zasłużonych dla ZŻWP, tytułem Prezesa Honorowego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP oraz Złotym Krzyżem ZŻWP z Gwiazdą.

Kolego Pułkowniku! Gienku!

________Nadszedł czas pożegnania. Przybyła na tę smutną uroczystość najbliższa rodzina: żona – Tereska, córki Grażyna i Iwona oraz ukochany wnuk Marcin. Jest oczywiście i dalsza rodzina, sąsiedzi, przyjaciele, towarzysze broni. Przybyła delegacja Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy DGW ze sztandarem, którego jesteś jednym z fundatorów. Jest wśród nas Twój wieloletni dowódca, który przebył szlak bojowy Lenino – Berlin płk Tadeusz Makarewicz. Jest także wojskowa asysta honorowa.
________Żegnaj kochany Mężu, Tatusiu i Dziadku! Żegnaj nasz Druhu, Kolego Pułkowniku! Tu  zebranym zaświadczam, że płk  Eugeniusz Gradoń dobrze zasłużył się Ojczyźnie. Pochylony sztandar, salwa honorowa i melodia „Śpij Kolego” niech będą nagrodą za Twoje dokonania.

Cześć Twojej pamięci!”


(Prochy Jego są umieszczone w:  Q kol. 24 (lewe) – 1 –  1)