Author Archives: Admin

Życzenia Noworoczne

płk Julian Mieczysław Jastrzębski

płk Julian  Mieczysław  JASTRZĘBSKI
(20.04.1923 – 25.12.2020)

 ________W dniu 30.12.2020 r. odbyła się uroczystość pogrzebowa. Mowę pożegnalną wygłosił  członek Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego – Stanisław  Pieczara.
Oto jej treść:

Szanowni Państwo!

________Przypadł mi zaszczyt w imieniu Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa pożegnać naszego Kolegę,  bohatera walk drugiej wojny światowej spod Studzianek i Kołobrzegu pułkownika Juliana Mieczysława JASTRZĘBSKIEGO.
________Miecio, gdyż tak się do niego zwracaliśmy, urodził się na ziemi mazowieckiej w Niwce, gm. Skórzec w pow. siedleckim – 20 kwietnia 1923 roku. Kiedy wybuchła II wojna światowa miał 17 lat. Szkołę  podstawową ukończył w Siedlcach, a następnie uczęszczał do Koedukacyjnej Szkoły Handlowej. W 1940  roku zdobył amatorskie prawo jazdy i zatrudnił się w warsztacie samochodowym. Po kilku miesiącach pracy został przymusowo przeniesiony do firmy niemieckiej, która zajmowała się naprawą i konserwacją dróg na odcinku Kałuszyn – Siedlce – Brześć, jako kierowca ciągnika. W krótkim czasie firmę przeniesiono do Małaszewicz. W czasie przeprowadzki udało mu się uciec.
________Początkowo tułał się w okolicach domu rodzinnego, a w 1943 roku został zatrudniony w rozlewni piwa u nacjonalisty ukraińskiego. W sierpniu 1944 roku odebrał w Łukowie przydział papierosowy dla Niemców. W trakcie podróży powrotnej, w lasach opanowanych przez partyzantkę, został zatrzymany i skierowany do ich obozu. Po tym fakcie był poszukiwany i oskarżany o współpracę z partyzantami.  Żeby uniknąć konsekwencji, przedostał się do Lublina. Nie mając środków do życia, zgłosił się do WKR i został skierowany do punktu w Majdanku, a następnie do 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte. Po krótkim przeszkoleniu został  instruktorem i szkolił młodych mechaników – kierowców czołgów.
________W styczniu 1945 roku, jako kierowca czołgu, znalazł się z brygadą pod Magnuszewem. Łaskawy  los sprawił, że w bitwie pancernej pod Studziankami nie odniósł obrażeń. 17 stycznia 1945 roku wjechali z brygadą na czołgach, od strony południowej do całkowicie zniszczonej Warszawy. Dalej kontynuowali marsz w kierunku północno – zachodnim. W początkach marca podeszli pod Kołobrzeg i rozpoczęli wspieranie innych oddziałów  w szturmie miasta. Podczas wjazdu do miasta prowadzony przez niego czołg został trafiony pociskiem ppanc. Cała załoga czołu zginęła a On, jako kierowca doznał zranienia lewej ręki. Po wyzdrowieniu przydzielono Mu działo szturmowe ZSU – 155, którym jeździł do końca wojny.
________W marcu 1946 roku skorzystał z pierwszej demobilizacji i odszedł do rezerwy. Znalazł pracę w Polskim Monopolu Tytoniowym, gdzie po skończeniu studiów na SGPiS-ie, objął stanowisko głównego  księgowego.
________W styczniu 1952 został powołany na ćwiczenia w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu. Na własną prośbę został przeniesiony do służby finansowej w WOW, a następnie pracował w instytucjach centralnych na odpowiedzialnych  stanowiskach do czasu przejścia na emeryturę 12 kwietnia 1984 r.
________W roku 1985 wstąpił do naszego Związku aktywnie uczestnicząc w działalności na rzecz byłych żołnierzy zawodowych i ich rodzin.
________Za udział w wojnie, wzorową pracę dla Ojczyzny i jej Sił Zbrojnych oraz działalność społeczną został odznaczony medalami:

„Zasłużony na Polu Chwały”, „Za Warszawę”, „Za Udział w Walkach o Berlin”,
„Medalem Zwycięstwa i Wolności”, „Za Odrę, Nysę i Bałtyk”, oraz
„Srebrnym Krzyżem Zasługi”, „Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski”
i   „Krzyżem Złotym z Gwiazdą za Zasługi dla ZŻWP”.

Szanowny panie Pułkowniku Mieczysławie

Dziś żegna Cię Twoja ukochana żona Alina wraz z bliższą i dalszą rodziną, sąsiedzi i znajomi, koledzy członkowie Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP oraz asysta wojskowa z pułku reprezentacyjnego WP.

Cześć Twojej pamięci!

Foto: Andrzej  Krzyziński


Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Nadarzynie ul. Turystyczna – rząd 16 miejsce 19.

Ogłoszenie

płk Julian Mieczysław JASTRZĘBSKI
(20.04.1923 – 25.12.2020)

________Z  głębokim żalem i smutkiem zawiadamiamy, że w dniu 25 grudnia 2020  r. zmarł  nagle, przeżywszy 97 lat – płk Julian Mieczysław JASTRZĘBSKI.
________Uroczystość pogrzebowa  rozpocznie  się mszą św.  30 grudnia br. o godz. 12.00 w kościele rzymsko-katolickim pw. św. Klemensa w Nadarzynie przy ul. Kościelnej 1, po czym trumna z ciałem Zmarłego zostanie przewieziona i pochowana  na cmentarzu miejscowym (parafialnym) przy ul. Turystycznej.
________Zmarły brał udział w składzie 1 Brygady Pancernej  im. Bohaterów Westerplatte w walkach z niemieckim okupantem (jako czołgista walczył w bitwie pod Studziankami  i  uczestniczył w walce o wyzwolenie Kołobrzegu, gdzie był ranny).

Najbliższym Zmarłego składamy wyrazy głębokiego współczucia i żalu.
Zarząd  Koła Nr 6

Wizyta w Kamieńczyku nad Bugiem

________W dniu 21 grudnia przedstawiciele naszego koła złożyli wizytę naszemu kapelanowi ks. mjr Wojciechowi Wojno w nowej parafii w Kamieńczyku nad Bugiem.
________Spotkanie odbyło się w serdecznej atmosferze. Przedstawiciele naszego koła złożyli świąteczne i noworoczne życzenia naszemu duszpasterzowi.

Ogłoszenie

________Z powodu panującej pandemii odwołujemy posiedzenia Zarządu i zebrania Koła Nr 6.  Jeśli będzie możliwość spotkań to zamieścimy stosowny komunikat na naszej stronie internetowej.

Zarząd Koła Nr 6

płk Jan MŁYNARCZYK

płk Jan MŁYNARCZYK
(5.11.1926 r. – 21.11.2020 r.)


_______Urodził się w Sędzincu, pow. wyrzyski w woj. bydgoskiem.  Do 1939 r, będąc przy rodzinie, ukończył szkołę podstawową w Wysoce. Podczas okupacji hitlerowskiej, od 16 roku życia pracował wraz z częścią rodzeństwa w majątku rolnym Sędziniec, którego właścicielem był Helmut Richter – obywatel niemiecki. Jego rodzeństwem było dwóch braci i cztery siostry W latach 1946-47 uczęszczał do średniej szkoły zawodowej w Wysoce i praktykował we młynie jako uczeń młynarski.
_______Dalszą naukę przerwało mu  powołanie (23.09.1947 r.) do zasadniczej służby wojskowej. Podczas jej trwania ukończył szkołę podoficerską otrzymując  stopień kaprala. Po zakończeniu służby zasadniczej został żołnierzem zawodowym.
_______21 grudnia 1950 r. w Urzędzie Gminnym Grabówka k/Częstochowy zawarł związek małżeński z Heleną Zasuń. Z tego małżeństwa urodził się syn Waldemar, który zmarł mając zaledwie cztery miesiące. W czerwcu 1951 r., po zdaniu egzaminu, został mianowany chorążym. Podczas służby ukończył Liceum Ogólnokształcące w Rzepinie (woj. zielonogórskie) oraz Zawodowe Studium Administracyjne I stopnia na Uniwersytecie Warszawskim. Odbył kurs dowódców kompanii, i kurs dowódców batalionu w ASG.   W międzyczasie ukończył Kurs Oficerów Administracji. Służbę i pracę odbywał niemal 39 lat w:   6 pułku piechoty,   Wyższej Szkole Piechoty,   72 pułku zmechanizowanym, 23 pułku czołgów, KDO przy ASG, Komenda Garnizonu Warszawa oraz Dowództwo Zgrupowania Jednostek zabezpieczenia MON. Za całokształt służby i pracy był awansowany do stopnia pułkownika i odznaczony m. in. Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
_______Ze służby zwolniony został 17.VII.1986 r. Do naszego Koła wstąpił 12 grudnia 1987 r., odznaczony został m. in. Brązową  Odznaką „Za Zasługi dla ZŻWP”.
_______21 lipca 2011 r. w czasie uroczystego zebrania Koła Nr 6 Państwo Helena i Jan Młynarczykowie zostali uhonorowani w związku z 60 rocznicą zawarcia związku małżeńskiego i pożegnani, ponieważ przeprowadzili się do rodziny w Szamotułach.
_______Po kilku latach zmarła mu żona, pochowano ją na miejscowym cmentarzu w Szamotułach. Nasz Kolega Janek spoczął w tej  samej mogile (kw. 12 rz. 12 m 23).

Opracowanie: Jan Dźwigała                                                             Cześć Jego pamięci!

 

kpt. Jerzy GOŁOWANOW

Kpt. Jerzy GOŁOWANOW s. Maksymiliana
(7.05.1948 r. – 3.11.2020 r.)

________Urodził się w Szczecinie. Ukończył Wyższą Oficerską Szkołę Samochodową w Pile. Pracował w Marynarce Wojennej na stanowiskach związanych ze służbą samochodową. Po kilkunastu latach kontynuował ją w jednostkach podległych Dowódcy Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, m. in. w 10 pułku samochodowym. Służbę zakończył przedwcześnie ze względu na stan zdrowia.
________Wielokrotnie przebywał na różnego rodzaju poważnych rekonwalescencjach zdrowotnych.   Zmarł,  pokonany  przez  bardzo groźną chorobę.    Jego prochy zostały pożegnane 9 listopada 2020 r. w kościele parafii  św. Franciszka z Asyżu przy ul. Hynka 4 w Warszawie. Po mszy świętej,   prochy zostały przewiezione  na   cmentarz miejscowy przy   ul. Pawła Lipowczana w Warszawie i złożone w kolumbarium oznaczonym Kw. H – 4 -32.

                               Cześć Jego pamięci!

                                                                                     Zarząd Koła Nr 6

Uczczenie pamięci

________Na zaproszenie naszego kapelana ks. mjr. ds. Wojciecha WOJNO  w dniu 14 października br. uczestniczyliśmy w uroczystej mszy świętej pogrzebowej w Kościele  pw. Wniebowzięcia  NMP w Kamieńczyku n/Bugiem.   Poświęcona ona  była między innymi wszystkim zmarłym   spoczywającym   w  mogiłach  wymienionych  na  stronie  internetowej  Koła  Nr  6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP przy DGW  (www.kzwp.waw.pl ).
________Zgodnie z postanowieniem Zarządu  Koła w bieżącym roku nasze delegacje nie będą odwiedzać (jak co roku) mogił naszych byłych członkiń i członków, zasłużonych żołnierzy oraz członków ich rodzin. Zamiast odwiedzin odprawiona została msza. Dla podkreślenia wagi tego wydarzenia udział w tej uroczystości brał nasz poczet sztandarowy ze sztandarem (dowódca – płk Jerzy GĄSKA, sztandarowy – por. ds. Jan MAZUR, asystent – płk ds. Tadeusz BOMZE) oraz trębacz z Ciechanowa – mł. chor. Bogusław TŁOCZKOWSKI. Był wśród nas przyjaciel koła – komisarz ds. kombatantów Urzędu Dzielnicy Ochota – pan Mariusz TWARDOWSKI. Do poniższych fotografii został  dołączony filmik z  tej pięknej i wzruszającej uroczystości.

Historia Kamieńczyka
________Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1452 roku, gdy Kamieńczyk otrzymał prawa miejskie od księcia Bolesława. Nazywał się wtedy Kamieniec Mazowiecki. W XVI wieku miasto było siedzibą kasztelanii, miało zamek obronny, letnią rezydencję królewską na czas polowań, ratusz, sukiennice, 7 młynów wodnych, 3 kościoły, 13 rzeźników, 20 browarów, komorę celną kontrolującą Bug (rocznie przepływało tędy ok. 4 tys. barek ze zbożem i produktami lasu) i 300 domów murowanych. Do upadku i zniszczenia miasta przyczyniły się: pożary w latach 1612 i 1615, pożar i zaraza w 1647 roku, a także potop szwedzki.
________Od 1654 roku do czasów pruskich Kamieniec Mazowiecki należał do sióstr wizytek, sprowadzonych przez królową Marię Ludwikę do Warszawy. Potem stał się częścią dóbr hrabiego Zamojskiego. Miasto ostatecznie utraciło prawa miejskie w 1870 roku.


rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu jadowskiego diecezji warszawsko-praskiej.

________Początki obecnej świątyni sięgają 1896 r. -16 sierpnia 1896 roku ks. prał. Roch Filochowski poświęcił kamień węgielny pod budowę nowego kościoła według projektu arch. Józefa Piusa Dziekońskiego. Świątynia powstała staraniem ks. Ludwika Budziszewskiego w latach 1898-1902. Kościół konsekrował abp Wincenty Chościak Popiel w 1903 roku.
________Podczas II wojny światowej Kamieńczyk został spalony. Zniszczeniu uległ także kościół: spalił się dach, chór z organami, a także witraże. Zniszczony dach odbudowano w 1952 r. dzięki staraniom ks. Tadeusza Balika. Nowe 15-głosowe organy zabrzmiały dla parafian dopiero w 1966 r.

_________W parafii są trzy dzwony- Antoni, Kazimierz i Maria. Zostały ufundowane przez Kazimierza Oleskiego w 1967 roku. Zostały one zawieszone w drewnianej dzwonnicy, krytej blachą cynkową, pochodzącej z roku 1885.
_________Jednonawowy kościół posiada 4 ołtarze. W głównym ołtarzu umieszczona jest figura Serca Pana Jezusa. Pozostałe ołtarze to ołtarze Matki Boskiej Częstochowskiej, św. Antoniego oraz Męki Pańskiej.
_________Najstarsza zachowana księga parafialna pochodzi z XVII wieku. Jest to księga urodzeń z 1621 r. Zachowało się również wiele ksiąg pochodzących z XVIII i XIX wieku. Kronika parafialna prowadzona jest od roku 1975.
________Murowana plebania zastała wybudowana w 1901 r. Znajdują się w niej pokoje dla księdza wikariusza, gościa, oraz księdza proboszcza. Ponadto na plebanii znajduje się kancelaria, kuchnia i magazyn Caritasu.

Foto: Andrzej KRZYZIŃSKI                                        Opracowanie: Jan DŹWIGAŁA

Zebranie październikowe

________Zebranie odbyło się przy niskiej frekwencji, której powodem była obawa o groźbę zakażenia koronawirusem.  Na wstępie prezes poinformował, że na posiedzeniu zarządu w dniu 1 października do naszego Koła i Związku zostali przyjęci:
pani Elżbieta PIÓRKOWSKA;
kpt. Bogusław KOSTKA.
________Następnie    ks. mjr  Wojciech Wojno    zaprosił   wszystkich    do    odwiedzenia   parafii   w m. Kamieńczyk i wspólnej modlitwy za wszystkich Zmarłych wymienionych na naszej stronie internetowej. Wycieczka do Kamieńczyka jest planowana na 14 października br. Wyjazd spod domu nr 15 przy ul. Zwierzynieckiej w Warszawie o g. 10,45.
________Na zakończenie spotkania wymienieni zostali solenizanci i jubilaci październikowi. Niestety obecny był tylko jeden – płk ds.  Tadeusz Bomze.  Zebrani odśpiewali mu tradycyjne 100. lat.

Foto: Andrzej Krzyziński                                                                            Opracowanie: Jan Mazur


Nowe rondo w Warszawie

________W dniu 28 września br. delegacja naszego Koła (Marzena Dźwigała, ppor.ds. Anna Karbowiak, płk ds. Jan Dźwigała, ppłk ds. Eugeniusz Karbowiak, por.ds. Jan Mazur i st.chor.szt. Zbigniew Pułas) uczestniczyła w uroczystym nadaniu nazwy nowo otwartego ronda na Ochocie. Zaproszenia do nas wystosowały władze Ochoty.
________Uroczystość otworzyła burmistrz Ochoty pani Katarzyna Łęgiewicz, która przybliżyła zebranym postać patrona nowego ronda. Następniej głos zabrał ambasador Gruzji w Polsce pan Ilia Darchiasvili. Po czym obydwoje dokonali uroczystego otwarcia ronda.
________Rondo Artemiego Aroniszydzego – rondo położone na Szczęśliwicach w dzielnicy Ochota, u zbiegu al. Bohaterów Września i ul. Opaczewskiej. Powstało w ramach przebudowy al. Bohaterów Września na odcinku od ul. Opaczewskiej do ul. Drawskiej. Przebudowa trwała od września 2018 roku do 24 kwietnia 2019 roku, a budowa samego ronda od 29 stycznia. W czerwcu 2017 roku miało miejsce spotkanie konsultacyjno-informacyjne dotyczące przebudowy, bowiem ta miała odbyć się na przełomie 2017 i 2018 roku, jednak finalnie przesunęła się.
________Patronem ronda jest Artemi Aroniszydze, gruziński oficer kontraktowy w Wojsku Polskim, uczestniczył w obronie Warszawy w 1939 roku, gdzie dowodził batalionem na pododcinku „Zachód” (Wola), odznaczony orderem Virtuti Militari. Rondo uzyskało nazwę 27 lutego 2020 roku.
________Rondo otoczone jest parkingami, terenami zieleni oraz zabudową mieszkaniową. Dojazd do ronda jest możliwy autobusami zatrzymującymi się w zespole Aleja Bohaterów Września.

Foto: Marzena Dźwigała                                                   Opracowanie: Eugeniusz Karbowiak