Author Archives: Admin

_______

płk Eugeniusz GRADOŃ
(10.09.1926 r. – 10.09.2020 r.)

W dniu 18.09 2020 r. odbyła się uroczystość pogrzebowa. Mowę pożegnalną wygłosił prezes Koła – Jan Dźwigała. Oto jej treść:

„Szanowni Państwo!

________Zebraliśmy się tu na Powązkach Wojskowych, panteonie Warszawy, aby pożegnać członka i Prezesa Honorowego Koła Nr 6 im. Żołnierzy  2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Dowództwie Garnizonu Warszawa – płk. Eugeniusza GRADONIA, zmarłego 10 września br.
________Nasz Kolega Gienek urodził się w Częstochowie w rodzinie robotniczej. Był synem Władysława Gradonia i Felicji z d. Starczewskiej. Miał dwóch młodszych braci: Wacława i Leszka.
________W latach okupacji niemieckiej, wraz z rodziną, zamieszkiwał  we wsi Starzyny w pow. włoszczowskim w woj. kieleckiem. Po ukończeniu szkoły powszechnej pobierał nauki na tajnych kompletach. Od 1943 roku do wyzwolenia (styczeń 1945 r.) był członkiem ruchu oporu w Batalionach Chłopskich. W 1947 r. ukończył Prywatne Liceum w Szczekocinach. Studia policealne podjął jeszcze w tym samym roku na Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie. Po  dwóch latach studiów został powołany do odbycia służby wojskowej. W okresie 27.09.1949 r. – 10.09.1950 r.  był podchorążym w Oficerskiej Szkole Łączności w Zegrzu. Przez następnych  sześć lat pełnił służbę w Węźle Łączności MON.
________4 grudnia 1954 r. zawarł związek małżeński z Teresą Jakubowską. Rok później urodziła się im córka Grażyna , a w 1961 r. Iwona. W 1990 r. doczekali się wnuka Marcina.
________W 1961 r. ukończył studia wyższe w WAP i uzyskał tytuł magistra pedagogiki.  W tym samym czasie studiował na Uniwersytecie Warszawskim. W okresie 18.07.1961 r. – 8.02.1963 r. był zastępcą dowódcy 61 pułku szkolno – bojowego w Oficerskiej Szkole Lotniczej im. Żwirki i Wigury. Kolejne dwa lata pełnił służbę w 1 Brygadzie Łączności MON w pododdziale budującym linie kablowe dla  potrzeb  obronności  w  rejonie  Poznania  i  Zatoki Gdańskiej.  Następne  cztery  lata  pracował w Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON na stanowisku zastępcy szefa wydziału. Końcowe lata służby pełnił na stanowisku zastępcy szefa Centralnego Węzła Łączności MON. 19 października 1981 r. został zwolniony w stan spoczynku ze względu na stan zdrowia.
________Za osiągnięcia w pracy i służbie został  wielokrotnie wyróżniany, awansowany i odznaczany, m. in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Batalionów Chłopskich, Złotą Odznaką „Za Zasługi dla Warszawy”, odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem „Za Długoletnie Pożycie Małżeńskie”.
________14 października 1982 r. wstąpił do naszego Koła i Związku. Za wzorowe wypełnianie obowiązków w naszym stowarzyszeniu został wielokrotnie wyróżniony, m.in. wpisem do Honorowej Księgi Zasłużonych dla ZŻWP, tytułem Prezesa Honorowego Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP oraz Złotym Krzyżem ZŻWP z Gwiazdą.

Kolego Pułkowniku! Gienku!

________Nadszedł czas pożegnania. Przybyła na tę smutną uroczystość najbliższa rodzina: żona – Tereska, córki Grażyna i Iwona oraz ukochany wnuk Marcin. Jest oczywiście i dalsza rodzina, sąsiedzi, przyjaciele, towarzysze broni. Przybyła delegacja Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy DGW ze sztandarem, którego jesteś jednym z fundatorów. Jest wśród nas Twój wieloletni dowódca, który przebył szlak bojowy Lenino – Berlin płk Tadeusz Makarewicz. Jest także wojskowa asysta honorowa.
________Żegnaj kochany Mężu, Tatusiu i Dziadku! Żegnaj nasz Druhu, Kolego Pułkowniku! Tu  zebranym zaświadczam, że płk  Eugeniusz Gradoń dobrze zasłużył się Ojczyźnie. Pochylony sztandar, salwa honorowa i melodia „Śpij Kolego” niech będą nagrodą za Twoje dokonania.

Cześć Twojej pamięci!”

(Prochy Jego są umieszczone w:  Q kol. 24 (lewe) – 1 –  1)

płk mgr Ryszard MĄKOLSKI
(19.12.1929 r. – 2.07.2020 r.)

________W dniu 8 lipca br., na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie pożegnaliśmy zasłużonego oficera WP, członka  Koła Nr 6 im. żołnierzy  2 Armii WP ZŻWP  przy  DGW – płk. mgr.  Ryszarda Mąkolskiego.
________Ryszard  urodził się w Wilnie. W marcu 1945 r. , pomimo trwającej  jeszcze wojny, wraz z rodziną został zgłoszony do repatriacji do Polski aby uniknąć wywózki w głąb ZSRR. Po dwutygodniowej podróży dotarli się do Krakowa. W Krakowie, w latach 1946-49 był robotnikiem w ogrodach miejskich. W tym okresie uzupełniał swoje wykształcenie w szkole podstawowej i gimnazjum.
________W 1949 roku zgłosił się do Oficerskiej Szkoły Kwatermistrzowskiej w Poznaniu. Ukończył ją w 1950 r. i został skierowany  do 5 Wojskowego Szpitala do kompanii przeszkolenia podoficerów  na stanowisko dowódcy plutonu – wykładowcy. Następnie pracował w kwatermistrzostwie  5 Okręgu Wojskowego. W latach  1954 – 1958 pracował w kwatermistrzostwie Okręgu Warszawskiego. W 1959 r. był słuchaczem  KDO w Poznaniu. W 1960 r. służył na stanowisku zastępcy kwatermistrza w 3 berlińskim pułku piechoty w Ciechanowie.
________Od 1961 r. aż do 1990 r, pracował w Warszawie (w kwatermistrzostwie WOW, Departamencie Kadr MON, Kwatermistrzostwie IC MON oraz Dowództwie Zgrupowania Jednostek Zabezpieczenia MON, skąd odszedł na emeryturę  ze stanowiska zastępcy dowódcy – kwatermistrza. W sumie po 41 latach służby wojskowej.
________W latach 1991 – 2001 był  zatrudniony jako pracownik cywilny w Logistyce Wojskowej Akademii Technicznej.
________W czasie służby uzupełniał wykształcenie – studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim oraz dwuletnie studia z organizacji i zarządzania w Akademii Obrony Narodowej.
________3 kwietnia 1957 r. zawarł związek małżeński z Teresą Szymańską, pochodzącą z rodziny bardzo uwojskowionej  (jej cztery siostry  wyszły za żołnierzy zawodowych, a najmłodszy brat został oficerem i był uczestnikiem kilku misji zagranicznych, starszy brat żony został zastrzelony przez Niemców w czasie okupacji). Żona także była związana z wojskiem, pracowała 25 lat w Szefostwie Służby Zdrowia WP. Zmarła niestety 30.06.2019 r. Z tego małżeństwa urodzili się synowie: Krzysztof, absolwent Politechniki Warszawskiej i Cezary, który zmarł w 2002 r.
________3 maja 2010 r. wstąpił do Związku Żołnierzy Wojska Polskiego i był zawsze aktywnym członkiem Koła Nr 6 im. Żołnierzy 2 Armii WP ZŻWP przy DGW. Za aktywną postawę społeczną  został odznaczony m. in. Złotym Krzyżem „Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.
________Za wzorowe pełnienie służby wojskowej dla swej Ukochanej Ojczyzny i Jej Sił Zbrojnych był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany, m. in. Krzyżem Oficerskim OOP, Krzyżem Kawalerskim OOP, Złotym i Srebrnym Krzyżami Zasługi.
________Słowa pożegnania wygłosił prezes koła – Jan Dźwigała:
________„Wielce Dostojny Pułkowniku Ryszardzie!  Na finał  ostatniej ziemskiej drogi przybył aby się z Tobą pożegnać Twój ostatni dowódca – płk dypl. Tadeusz Makarewicz, który przebył szlak bojowy od Lenino do Berlina  i z którym przepracowałeś ostatnie kilkanaście lat. Przybył także Twój wypróbowany przyjaciel  – gen. dyw.  Franciszek Puchała. Nasze Koło Nr 6 przybyło ze swoim sztandarem z asystą i gronem przyjaciół. Żegnają Cię znajomi i sąsiedzi. Żegna Cię wreszcie bliższa i dalsza rodzina. Szczególnie zaś żegnają Ci, których kochałeś: syn Krzysztof z żoną Iwoną, wnukami: Tomaszem i Kasprem oraz prawnuczkami: Nelą i Polą, a także żona nieżyjącego syna Cezarego – Danuta z wnukiem Filipem.
________Panie Pułkowniku! Kolego!
________Za chwilę spotkasz się z ukochaną Żoną Tereską. Nich Ci ta warszawska ziemia lekką będzie! Wobec rodziny i przyjaciół pragnę zaświadczyć, że płk Ryszard Mąkolski dobrze zasłużył się naszej Ojczyźnie!
Cześć Twojej pamięci!”

Foto i opracowanie : Jan Dźwigała